* * * * *
"Konuşsana! Bir şey söylesene," diye direttim. Nihayet vücudunu bana doğru döndü; sigarasını küllükte söndürüp gözlerime baktı.
"Zeynep, ben sana her şeyi olduğu gibi söyledim zaten. 'Bana aitsin' dediysem, bana aitsin. Bundan sonra bunu daha ne şekilde söylemem gerekiyor?" dedi.
Hemen cevap verdim. "Ama az önce öyle söylemedin; sanki beni sadece korumak için yanına almışsın da bu iş çözülünce gönderecekmişsin gibi konuşmuştun."
"Sakın sen bundan şüphe ettiğin için sana öyle gelmiş olmasın. Normal olarak bana güvenmiyorsun; beni daha yeni yeni tanıyorsun. Bahsettiğim konu, işe bile gidemeyebilirsin ya da işe gittiğinde yanında mutlaka biri olmalı. Bu iş bittikten sonra rahat rahat kendi evine de gidebileceksin, işine de. Ben bunu kastettim. Ama sen bana karşı öyle güvensizsin
