* * * * *
Onu izliyordum. İşte oradaydı; habersizce gelmişti. Meydanın tam ortasında duruyor, etrafına bakınıyordu. Başını eğip telefona baktı, sonra tekrar etrafına bakındı ve beni aradı. Telefonum çaldığında ekrana baktım, onun ismi yazıyordu.
Dönüp yanımdaki adama baktım. İsmini bile bilmediğim bu adam, beni üzerimde bombalı yelekle onun yanına gitmeye zorluyordu.
“Sakın dediklerimi unutma,” dedi.
“Ne fark eder ki?” dedim. “Onun yanına gitsem de öldüreceksin, gitmesem de. Bari gitmeyeyim de o da ölmesin, değil mi?”
“Demek sevgilinin yanında değil de bir çocuk parkında patlamak istiyorsun,” dediğimde Lütfi tutuldu. Ne kadar iğrenç olabileceklerini unutmuştum.
“Anladım,” dedim kafamı sallayarak. “Sadece anladım.” Sonra kapıyı açıp aşağıya indim. Başıma ne geleceğini bile bile elleri
