Yatağın içinde yatarken, etrafımdaki her şeyin gri ve bulanık bir perde arkasında olduğunu hissediyordum. Volkan, annem ve Sevilay yanımda olmalarına rağmen, onların varlıklarını zorlukla algılıyordum. Seslerini duyuyordum ama kelimeler anlamsız geliyordu. Onlara bakmak, onları görmek istemiyordum. Gözlerimi açtığımda, yarım kalan hayatımın parçalarını göreceğimden korkuyordum.
Sağ tarafımın felç olması, bana en büyük darbeyi vurmuştu. Mesleğim, benim her şeyimdi ve şimdi onu kaybetmiştim. Özel harekât polisi olarak sahada olmak, adrenalinin doruklarında yaşamak benim yaşam biçimimdi. Ama şimdi? Şimdi sadece yatakta yatan, hareket edemeyen biri oldum.
Kızım… Ona nasıl bakacaktım? Onunla nasıl oynayacaktım? Ona hayatın güzelliklerini nasıl gösterecektim? Gözlerimi açtığımda ona bakmak ist
