Mutfakta son tabakları yerleştirdikten sonra salona adım attığımda, Asya'nın babasıyla neşe içinde oynadığını gördüm. Bütün günüm ayakta, koşturmaca içinde geçmişti ve bedenimdeki yorgunluk, her bir hücreme işlemiş gibiydi. Koltuğa çöktüğümde, anında Volkan'ın gözleri üzerimdeydi. Her hareketimi, sanki bir şeyler olacakmışçasına dikkatle izliyordu. Endişeli bakışları, beni koruma içgüdüsüyle süzüyordu.
Onun bu aşırı koruyucu tavırlarına gülümsemek istesem de, yorgunluğumun ağırlığı altında, sadece derin bir nefes alabildim. Volkan, sanki her an bayılacakmışım gibi davranıyordu ama ben onu iyi olduğuma inandıramıyordum. Evet, başımda şiddetli ağrılar vardı, belki de vücudumun bana bir mesajıydı bu. Ama bir şekilde, kendi gücümü toplayıp, dik durmaya çalışıyordum.
Bazen başımın sancıları,
