Yazarın Gözünden...
Gece yarısına yaklaşırken ekip, şehrin ara sokaklarından birinde yıllardır müdavimi oldukları meyhaneye girdi. Burası öyle gösterişli ya da kalabalık bir yer değildi; ahşap masaları, loş ışıkları, duvarlarda eski fotoğrafları ve fonda çalan ağır Türk sanat müziğiyle tam bir meyhane havası vardı. Kapıdan girdikleri anda çalışanlardan biri onları tanıyıp gülümsedi.
“Hoş geldiniz. Her zamanki masa mı?”
"Rüzgar ceketini çıkarırken başını salladı. “Her zamanki. Ama bu gece Şebnem'i de aldık.”
"Şebnem arkasından içeri girince Rüzgar'ın yüzündeki ifade bir anda değişti. “
"Şebnem sandalyesini çekip oturdu. “Ne var ya?”
“Gerçekten ha. Bir de karşıma oturdu.”
“Seninle ben zaten hiç ısınamıyorum, Şebnem. Hiç. Isınamıyorum sana.”
"Şebnem kaşlarını kaldırdı. “Ben de sana ıs
