The Fault In Our Stars

5

Tatiana Caden Yvonne Pangilinan POV

Nagising ako dahil sa marahang paghaplos sa braso ko. I immediately open my eyes and I saw Mom standing beside me, while carressed my arm. I smiled at her.

"Goodmorning princess",malambing na bati nya.

"Goodmorning Mom",I gave her small smile and hug her.

I got up and walked to rest room to wash my face and brush my teeth. I saw her walking towards kitchen. I smelled bopis, eggs, hotdogs and fried rice. Matalas ang pang amoy ko kaya naamoy ko kaagad yon kahit nasa restroom ako.

After what I'm doing, I walked towards Mom and sit beside her. She took my plate and set it down in front of me. I gave her small smile before she leaned and give me spoon and fork. We ate happily and we enjoy it. I wish she live with me but she needs to be in our family's house, where she lives with my step brother and step Mom.

"Dito nalang po kayo tumira sakin, Mommy? I want to saw you everyday before I go to school and when I go home.",I requested. I know her answer but I want to take a chance. Baka pumayag sya.

"Anak, as long as I want to, but your Dad needs me there. He wants me there, anak. Bakit kasi hindi ka pa umuwi sa bahay? It's our home anak. Where your Dad, me, your step brother and your Tita Abigail is there",mahinahon na pagpapaintindi nya sakin. Kaya ako umalis dahil nga doon. Tsaka Dad wants me to be independent. Paano daw ako maghahandle ng company kung hindi ko kayang maging independent. Sounds good but not really.

"Nevermind, Mom. It's alright",I replied. I heavily sighed because her answer is still no.

"Anak, I'm sorry. Okay, para hindi ka na magtampo, ipagluluto kita bago ka umuwi galing eskwela. Yung paborito mo", paglalambing nya. I looked at her after I ate. Tapos na akong kumain at ganon din sya. Kumakain kami habang nagkukwentuhan.

"Okay, Mom. Alam mo namang malakas ka sakin",nakangiting sabi ko sa kanya. Natawa naman sya at sinabing sya na ang maghuhugas ng plato. Maliligo na din ako dahil may pasok ako. It's Tuesday at wala pa mang sabado, araw ng pagpunta ko sa bahay ay naiinis na ko. Ayoko talagang umuwi dahil gigisahin lang naman ako ni Dad and as usual, pabida si Grayson.

Kinuha ko na ang twalya ko at dumiretso sa rest room. I need to take a bath dahil baka malate ako. 11 na ako ng gabi natapos sa plates ko dahil tinapos ko na ang dalawang plates ko. Dadalhin ko narin yon ngayon para maipasa na.

I strive hard for this. And as a result, I'm one of the dean's lister for five consecutive years. Hindi ako natatanggal sa dean's lister dahil consistent ang performance ko in all subjects. Mahirap man o madali, hindi bumaba ang grades ko. Lagi akong nauuna sa pagpapasa ng mga projects and plates. I have few designs and sketch and good thing na hindi nalalayo roon ang kailangan kong gawing plates.

Most of my designs are all unique. Hindi sa pagmamayabang, pero hindi ako nagpapahuli when it comes to studies. May time parin naman ako para sa sarili ko pero I manage to priority my studies before everything else.

"Oh aalis ka na?",tanong ni Mommy ng lumabas ako ng kwarto ko na nakauniform na at nakasukbit na ang bag sa balikat. Nasa bulsa ko na din ang cellphone ko habang nasa kabilang bulsa naman ang wallet ko.

"Opo, Mom",magalang na sagot ko kay Mommy. Lumapit ako sa kanya na nasa sala habang nanonood ng netflix. I leaned towards her and kisses her on cheeks. She tap my shoulder before I stand straight.

"Take care, okay?",She sweetly remind me. I gave her small smile and nod.

"Just wait for me here, Mom. I'll take you home as soon as I get here",I sincerely remind her. She looked at me with smile on her face and slightly nod.

"Yeah, I know anak",she chuckled slightly. I informed her once again that I have to go to school to avoid being late.

"Plates mo?",she asked me before I hold the door knob and looked at her with a smile.

"Nasa bag ko na po, Mom",I replied. She nod once again before I said goodbye.

Lumabas na ako ng unit ko at nakahinga ng maluwag. I walked towards the elevator and pressed the bottom beside it. I wait for it to open and after a few minutes of waiting, it suddenly open. I get inside and I was about to hit the ground floor botton, when someone's blocking a hand. Tumingin ako roon at nagulat ako nang makitang si Zachary yon! Nang tumingin ako sa kanya, nanlaki ang mata nya at halatang gulat din sa presensya ko. Is he living here?

Pumasok sya sa elevator at nag iwas na ako ng tingin. Pinindot ko ang ground floor botton at diretsong tumayo. Sa elevator lang ako nakatingin at kahit doon ay nakikita ko sya. Nakatayo sya sa likod at hawak ang bag ng lunch box. Sa balikat naman nya ay nakalagay ang bag nya, habang ang isang kamay nya ay nasa bulsa. Nakatingin lang din sya sa elevator at tinitingnan ang pagbaba ng ilaw sa mga numbers roon.

Hindi kami nag usap hanggang sa tumunog na ang elevator. Nauna akong bumaba at agad na nagtungo sa parking, kung saan nakapark ang kotse ko. Ramdam ko ang presensya ni Zachary sa likod ko at dahil malaki ang bawat hakbang nya, naabutan nya ako at agad na hinarang ang sarili sa dadaanan ko.

He looked at me with glistering on his eyes as we meet our gaze. He seriously stand straight and cleared his throat before saying something making me confused.

"Here's your lunch. I cooked this for you", he said before giving me the bag of lunch box. Kumunot ang noo ko sa kilos nya. What the f**k is he doing?

"Thank you but it's a no. You don't have to cook for me. It's not your job. We're not even friends. You can keep it",sunod sunod na sabi ko.

"It's your favorite, Yvonne. Niluto ko talaga yan para sayo",pagpupumilit nya pa. Inis akong tumingin sa kanya at dahil kaunti lang naman ang tangkad nya sakin, mata sa mata kami nagtinginan.

"Hindi mo ba magets Mr. Fabian? Hindi ko gusto yan. Kaya kong ipagluto at pakainin ang sarili ko. You don't have to cook for me. At kung ipipilit mo pa, wag nalang. You can have it. Thanks",dire diretsong saad ko bago ko sya lampasan at dumiretso sa kotse ko. Ayoko talagang tanggapin dahil kakain naman ako mamaya at higit sa lahat, nagtataka din ako sa ginagawa nya. I think something's happening behind my back. I don't know if I'm paranoid or what but, I don't feel comfortable whenever he's with me.

Nagtataka na din ako sa ginagawa nyang paglapit sakin. I think it's not normal anymore. We're not friends for pete's sake! He's moves sounds familiar but I'm not assuming to think more about it.

Mabilis akong nakarating sa university at pinark ang kotse ko. Mabuti nalang at may parking para sa mga estudyante na may mga sasakyan. It has space for cars that's why I know I don't need to worry.

Nilagay ko ang bag ko sa balikat ko at kinuha ang susi ng kotse ko bago lumabas. Dala ko na din ang plates ko dahil ipapasa ko na. Diretso lang akong naglalakad papuntang prof's department, nang makita ko si Cale na nakatayo at animong umiiyak. Dumiretso na ko doon papasok dahil bukas naman ang pinto.

"Ano ba ang ginagawa mo Ms. Alvarez!? How can you be so irresponsible? Plates lang yan at hindi mo pa nagawa ng tama!",galit na sigaw ni Miss Almiendra. Nakayuko si Cale at umiiyak.

"I can do better Miss, I promise",umiiyak na pakiusap nya. Padabog na binagsak ni Miss ang ballpen at matalim na tiningnan si Cale.

"Alam mo pa ba ang ginagawa mo Ms. Alvarez? Look, what did you do to your plate!", hinarap nya kay Cale ang plate nya at kahit ako nabigla. Hindi iyon ang pinapagawa sa amin na plate kundi isang babae at lalaki na magkayakap habang nakatingin sa buwan.

"Nalito lang po ako Miss",humihikbing pagdadahilan ni Cale. Matalim ko syang tiningnan kahit hindi nya ako nakikita at naglakad palapit sa kanya. Ang kaninang galit na mukha ni Miss ay umamo nang makita ako, hawak ko ang dalawang plates ko sa dalawang kamay.

"Ms. Pangilinan what brings you here?", mahinahong tanong nya sakin. Tinapunan ko ng tingin si Cale bago bumaling kay Miss.

Naglakad ako palapit sa table nya at nilagay ang plates ko. Nakakunot noo nyang tiningnan yon at sumilay ang masayang ngiti sa labi nito.

Tiningnan nya ako ng nakangiti, habang ako ay seryosong nakatingin sa kanya. "Here's my plates, Miss. I hope I'm not late to pass my plates"

Tumawa naman ng mahina si Miss na parang naaaliw sa sinabi ko. " Of course, not. As always your very early to pass and I'm very lucky to have student like you, Ms. Pangilinan",she praised me. I gave her small smile before I walked back towards Cale, still standing and crying.

"I'll go ahead Miss. Thank you, again", pagpapaalam ko. Hindi ko kinausap si Cale at diretsong naglakad papuntang department namin.

Mukhang wala pa si Tyler dahil hindi nya kasama si Cale sa prof's department. Kailangan ko lang ng time para makahinga ng maluwag bago ko kausapin si Cale. Mukhang wala ito sa sarili simula kahapon. Maling plates din ang nagawa nya. Paniguradong maraming makakapuna sa kanya. Her performance change real quick. She promise to Tyler that even they have a relationship, she'll always priority her study before everything else.

Pagpasok ko sa department namin, naroon na si Tyler. Hawak nya ang cellphone at tutok doon. Nagtitipa sya roon na parang may tinetext. Lumapit ako sa kanya at naupo sa upuan ko sa tabi nya.

"Oh, Tatiana nandyan ka na pala",nag angat sya ng tingin sakin at binulsa ang cellphone nya. Seryoso akong nakatingin sa kanya na animong gusto kong itanong sa kanya kung alam nya ba ang ginagawa ng nobya nya. Pero dahil ayoko namang makialam, sya na ang bahalang makadiskubre ng ginagawa ni Cale.

"Hinahanap mo si Cale?",tanong ko sa kanya. Tumango sya bilang sagot.

"Nasa prof's department sya. Nagpapasa ng plates",simpleng sagot ko. Sumilay naman ang ngiti sa labi nya.

"Mabuti naman kung ganon",saad nya na tatango tango pa. Nag iwas nalang ako ng tingin at kinuha ang libro sa bag ko.

Hindi na ako nagsalita pa. Hinintay ko nalang ang pagdating ng prof namin. Kasabay dumating ng prof namin si Cale na nakayuko at tango ng tango. Para bang pinagsasabihan sya ng prof namin.

"Goodmorning Class!",bati samin ng prof namin. Puro babae ang prof namin at mababait, mga terror nga lang when it comes to studies.

Nagsimula ang araw ng ganon. Tahimik ang iilan at karamihan ay sumasagot at tumataas ng kamay. Paminsan minsan pinag eexplain kami sa unahan para malaman kung may natutunan ba kami. Ganon araw araw kaya sanay na ako.

Nakatungo lang si Cale habang nakikinig. Pansin din ang mugto nyang mata kakaiyak. Paminsan minsan ay tinitingnan sya ng nobyo nya, si Tyler para icheck kung okay lang sya. Tahimik lang si Cale buong klase.

Napapailing akong inalala ang mga nangyari simula kahapon hanggang ngayon. Para bang hindi na maganda ang nangyayari. Alam ko naman na takbuhan nila ako kapag may problema sila pero kapag ako ang may problema, wala sila.

Lumabas na muna ako sa room namin dahil lunch narin naman. Kailangan kong kumain dahil nagtext sakin si Mommy na kumain daw ako dahil baka atakihin ako ng ulcer ko. Ganon nga ang ginawa ko. Nagpunta ako sa canteen at kumain ng kanin. Nakita ko din si Zachary at ang mga kaibigan nya. Nakatingin sa pwesto ko si Zachary at ang mga kaibigan nya pero hinayaan ko nalang.

Pansin ko din na kinakain nya ang binibigay nya saking lunch box. Pinagluto nya ako pero hindi ko tinanggap dahil hindi naman kailangan. Kaya kong bumili ng pagkain at pakainin ang sarili ko. Hindi na ako bata.

Tahimik akong kumain at nang matapos, naglakad na ako pabalik sa department namin. Diretso akong naglalakad, nang makita ko si Zachary na nakatayo malapit sa field, kung saan madadaanan ko papunta sa department namin. Nang lumingon ito sa pwesto kung saan ako natigilan sa paglalakad, tumayo ito ng tuwid at naglakad palapit sakin.

He cleared his throat before saying something. "Papunta ka na sa department nyo?",tanong nya agad. Seryoso ang tingin ko sa kanya at tiningnan ang kabuuan nya. He's wearing his uniform. Katulad lang yon ng kulay ng uniform ng pambabae pero ang kaibahan nga lang may necktie sila na panlalaki at naka pants.

"Oo",maikling sagot ko. Ngumiti sya sa akin ng natural.

"Sabay na ako sayo",pagkasabi nya non ay tumabi sya sa akin at nagsimula na kaming maglakad. Tahimik naman kami habang naglalakad. Hindi ako nagsasalita dahil wala naman akong sasabihin.

Engineering sya at ako naman ay Architecture. Katatapos lang din ng battery exam nila at mukha namang nakapasa sya. He's not like a bookworm person like me, but I can say that he study well.

Ang hindi kasi makapasa sa battery exam ng mga Engineering, magshi shift. Kaya pressure din talaga sa mga estudyante pero parang sa kanya, petiks lang. Parang naguilty ako sa hindi pagtanggap ng lunch box na binibigay nya kanina dahil alam kong pinaghirapan nya yon, pero para saan? Bakit nya naman ako bibigyan non? Close ba kami?

Napatingin ako sa malapit sa hagdan at nakita roon sina Cale at Tyler na animong nagtatalo. Nakahalukipkip si Tyler habang nakatingin kay Cale na umiiyak na naman. Gusto ko syang tulungan pero kailangan nyang tulungan ang sarili nya. Kaibigan nila ako pero hindi naman pwedeng laging sila ang inuuna ko. May pamilya ako at kahit sarili ko nakakalimutan ko ng unahin.

Hindi ko napansin na napatigil ako sa paglalakad at diretsong tumingin sa kanila. Seryoso ang mukha ni Tyler habang si Cale naman ay magkahawak ang dalawang kamay habang nasa harap ni Tyler, animong walang magawa kundi makinig sa mga sinasabi ni Tyler.

"Alam mo ba ang ginagawa mo Cale?", madiing tanong ni Tyler. Randam ko ang galit nito. Siguro ay nalaman nya na ang tungkol sa performance ni Cale.

"S-Sorry na babe. I-I promise magfofocus na ako sa pag aaral ko", umiiyak na pakiusap ni Cale. Nakapamulsa akong tumayo nang tuwid habang ramdam ko ang presensya ni Zachary na nasa tabi ko.

"Yan din ang sabi mo bago mo ako sagutin at bago kita ligawan. Pero, ano tong ginagawa mo? Why did you do that!?",galit na sigaw na tanong ni Tyler. Napayuko naman si Cale dahil doon. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko at lumapit ako sa kanila. Napatingin sakin si Cale at halatang gulat ito sa presensya ko.

"What's happening to you? May problema ka ba kaya hindi ka makapag focus sa school? What's the problem? Tell me para mapag usapan natin. Aayusin natin babe.", Tyler held Cale's hand and gently carressed it.

"Walang natutuwa sa ginagawa mo Cale", seryosong sabi ko sa kanya. Narinig ko ang yabag ni Zachary na nakasunod din pala sakin.

"Sorry",umiiyak sa sabi nya. Napapikit naman si Tyler na animong himihinga ng malalim.

"Bakit ganon ang plates mo?",this time, mahinahon na ang tinig ni Tyler. Pilit iniintindi si Cale.

"Wala ako sa sarili ko kahapon. Habang ginagawa ko yon, si Tatiana ang iniisip ko. Nag away kami kahapon at dahil yon sakin. Hindi kaya ng konsensya ko", pagrarason nya. Napakunot noo ako sa sinabi nya. Ako? Pero lalaki ang nakadrawing. What an excuse.

Tumikhim ako bago magsalita. Napatingin silang tatlo sakin. "Okay, I'll accept your sorry. But that doesn't mean that I'm not mad at you. Last sem na natin ngayon, naging ganyan pa performance mo. Plates lang yan, kung nahihirapan kang gumawa, itext mo ko at igagawa kita", Mahinahong saad ako. Nanlaki naman ang mata nyang tumitig sakin at kita sa mga mata nya ang tuwa nya.

Mahirap gumawa ng plates. Maraming gastos iyon. Magdidikit ka pa at kung ano ano pang proseso bago mo magawa pero dahil nga marami naman na akong na sketch na plano, pagdidikit nalang at pagbili ng materials ang kailangan ko.

Totoo namang last sem na namin kaya naman doble kayod kami para makagraduate. Kailangan na namin ibigay ang buong best namin dahil para din naman sa amin ito.

"Salamat Tatiana",niyakap ako ni Cale at hinayaan ko lang sya. Habang hinahagod ko ang likod nya, bumaling ako ng tingin kay Tyler na walang boses syang nagpasalamat sakin at tumango ako sa kanya. Kung sa ganitong paraan ako makakabawi at makakatulong, gagawin ko na.

Ganon nga ang nangyari. Bumalik na kami sa department namin at nagpaalam na din si Zachary na mauuna na sya dahil baka malate sya sa klase. Kapag may pinapagawang plates, tinetext ako ni Cale na pakisuyo na pagawa ng plates nya at umuoo naman ako.

Natapos ang klase namin na tahimik. Walang nanermon kay Cale dahil nakikinig naman sya sa klase, hindi gaya ng kahapon. Si Tyler naman, laging nakaalalay sa kanya. I admire them, their relationship. 5 years na sila pero still going strong pa din. Hindi ko na hinihiling na magkaroon ng boyfriend dahil alam ko naman ang priorities ko.

Papalabas na kami ng department at nag aayos na ako ng gamit, nang kalbitin ako ni Cale na animong excited ng lumabas. Tinapos ko muna ang pag aayos ng gamit ko bago ko isabit yon sa balikat ko at bumaling sa kanya.

"Nandyan si Zachary sa labas. Mukhang inaantay ka",kinikilig na sabi nya. Nangunot ang noo ko at sumunod sa kanya palabas. Nauna ng lumabas si Tyler at kinakausap si Zachary, mukhang seryoso ang pinag uusapan nila.

"Zachary!",tawag ni Cale sa kanya kaya lumingon ang lalaki sa amin at umayos ng tayo. Mukha itong kinakabahan dahil mabilis ang paghinga nya.

"Bakit ka nandito?",tanong ko ng makalapit na kami sa kanila. Lumipat si Cale sa tabi ni Tyler at inakbayan naman nito ng lalaki.

"I want to see you",namumulang sabi nya. Nangunot ang noo ko sa pagtataka. And why is that?

"Kakakita lang natin kaninang lunch break",nagtatakang na saad ko. Nakita ko ang ilang beses na paglunok nya at nag iwas ng tingin habang binibigay sakin ang box ng donuts at cup ng starbucks.

"Para sayo",nahihiyang sabi nya.

"You don't have to give this to me, Zachary, but still thank you",I gave him genuine smile before I held the box of donuts and cup of starbucks.

"Basta ikaw",nakangiting sagot nya. Inirapan ko sya ng pabiro bago kami naglakad papuntang parking. Nauuna samin ang dalawa kong kaibigan na nag uusap na ng maayos ngayon. Nagkaayos din sila kanina dahil tinulungan ko si Cale.

Habang naglalakad kami, kapansin pansin ang pagsulyap ni Zachary sakin at pansin din ang namumula nyang tenga at pisngi. Is he sick?

He muttered some curses before looking at me intently like I'm angel or something. I looked at him and give him curious and confused look. He also stop walking and looked at me, intently. Magkaharap kami ngayon at tila ba nagpapakiramdaman kung ano bang sasabihin.

"I want to tell you something"

"Are you okay?"

Sabay kaming nagsalita at napaiwas sya ng tingin na para bang hiyang hiya. He looks gay in his expression.

"What is it?",I seriously asked him when he return his gaze at me.

He looks nervous but he manage to open his mouth and speak. "Alam kong kakakilala lang natin at ngayon lang naman tayo nagkakasama but I want you to know that",he paused for a while. "I like you, Yvonne",he confessed.

I was shocked but I manage to nod and look at him with serious eyes. I want to know if he's telling the truth. But I saw how he sincerely confessed and he looks so serious about it. Even, I learned that he's play boy, like me. Play girl and play boy doesn't suit well. It looks like the kids playing and playing and nothing serious about it. Just playing, only.

"And?",I asked him to continue because he maybe shy to say it. I know what he wants to talk about.

"I want to court you, if that's fine with you",he said while looking in my eyes. I saw how sincere it was and I'm looking forward for it.

"If that's your decision, then it's okay",I sincere answered. He looks at me like he didn't hear what I said.

"What do you mean?",naguguluhang tanong nya.

I chuckled and repeat what I said. "Yes, I'll allow you to court me, Zachary"

He jumped like a kid while shouting with joyfullness 'yes'. I stopped him and we laughed like there's no tomorrow. He hugged me and murmured I'll promise, I won't hurt you'

Wala na ang mga kaibigan namin ng magpatuloy kami sa paglalakad. Para syang nanalo sa loto sa sobrang laki ng ngiti nya. Bago dumiretso sa pag uwi, nakalimutan ko pang ipasa ang isa kong plates kaya sinamahan nya ako sa department ng mga prof's. I'm glad that I'm the first one to comply.

Nang maihatid nya na ako sa aking kotse, nagpaalam na din agad ako dahil naghihintay na sakin si Mommy. Nagtext sya sa akin kanina na nagluto na sya at hinihintay na ako sa condo unit ko.

Wala pang isang oras ng marating ko ang condo. Malalaki ang hakbang na naglakad ako patungo sa elevator. Nang magbukas iyon, walang pasabi akong nagtungo sa loob at pinindot ang close botton. Nang magsarado iyon, pinindot ko naman ang 6th floor at tiningnan ang relo ko. It's already 5pm. Hinintay ko nalang ang pagtunog ng elevator at tumayo ng tuwid, nakatingin na sa pinto.

Nang magbukas iyon, malalaki ang hakbang na naglakad ako papunta sa unit ko at agad nilabas ang susi o keycard ng condo unit ko.

Nang nasa labas na ako ng condo unit ko, mabilis kong pinasok ang susi. Nang pihitin ko ang doorknob, kapansin pansin ang pagiging tahimik. Mukhang walang tao. Pumasok na ako agad sa loob at sinarado ang pinto. Tiningnan ko ang kwarto, kitchen, rest room, balcony pero wala akong makita. Wala na si Mommy sa condo ko. Nakita ko sa dining table ang bopis, fried chicken at menudo.

Pagod kong nilabas ang cellphone ko at napansin roon ang tatlong magkakaibang number na nagtext sakin. May mga missed calls din. Pumunta ako sa kwarto ko at umupo sa kama ko. Tiningnan ko iyon isa isa at inuna kong basahin ang text ni Mommy.

Mommy:

Anak, your Dad came and he wants me to come back home. I'm sorry if I can't wait you. We'll wait for you on Saturday. Take care, anak. I love you.

I felt a pain on my chest as I read my Mom's message. She can't wait me and my Dad is here. That asshole fetch Mom.

Next, I open uknown number and read it.

Unknown number:

Where's your Mom? I know she's with you. Pauwiin mo sya dito kung ayaw mong tanggalan kita ng karapatan gamitin ang apilido ko!

I smirked sarcastically as I recognized my Dad's message. It's really his. The way he speaks, the way he hates me. I know that.

And for the last message, I open it.

Unknown number:

Hey! By the way, it's your kuya Grayson. Tita is here, so don't worry. Kaming bahala ni Mama sa kanya. Take care of yourself. I love you bunso.

So all this time, he knew? I didn't reply to the two of them but I repied Mom that it's fine and take care, too. I feel like a piece of s**t!

I sighed heavily and change my clothes. I want to relax but my mind can't. Ang daming nangyari ngayong araw na ito at hindi ko alam kung anong uunahin ko.

The play girl Tatiana Caden Yvonne Pangilinan is like a piece of trash to her family. My dad hates me and my brother, he feels like so close to me, even if I hate him. I hate his mother for breaking my mom's heart. She's a w***e and nothing but a flirt one.

After I change my clothes, Cale call in our gc and Tyler join. There we go, again. Third wheel na naman ako, but I don't care.

Sinabi ko sa kanila ang nangyari sa pagitan namin ni Zachary at para namang gulat na gulat si Cale samantalang si Tyler, halatang inaasahan na iyon.

"Oh god! Really? He wants to court you?", hindi makapaniwalang tili ni Cale. I rolled my eyes at her and I plastered a smirk in my face.

"Yeah. And why is that?",nakangising tanong ko sa kanya.

"Are you serious? Play boy yon Tatiana! Kapag pinagsama ang play girl at play boy, what will happen, hmm? ",Pagtataray nya. I laughed sarcastically.

Tyler left in an instant because Cale is so really loud! I want to slap this girl.

"Ayan tuloy nagleft bebe ko. Kasalanan mo to Tatiana e!",Paninisi pa nya sakin! Aba talaga naman!

Sinamaan ko sya ng tingin at binalewala ang sinabi nya. Kasalanan nya naman yon kaya magtiis sya. Nagleft si Tyler dahil sa ingay nya! For pete's sake, why is this girl so bad at reacting!

"It's your fault. You're so loud and you're even acting like as if he propose to me. My god!",ani ko. Nakanguso naman syang nag iwas ng tingin.

Sandaling naghari samin ang katahimikan, naghihintay kung sinong unang magsasalita. Hanggang sa hindi na sya nakatiis at sya na din ang bumasag ng katahimikan.

"What will you do if you find out that he's playing with you and your feelings?", seryoso ng tanong nya. Tumikhim ako at nagcross arm. May stand naman ang phone ko na nakalagay sa side bed ko, habang ako nakaupo sa kama.

"No one's wants to have a mess with me. You know that but if he choose to play with me and my feelings, I'll play with him in the most dangerous fire like he wants",makahulugang saad ko. Wala pang nakikiplaglaro sakin, kaya hindi nila alam kung paano ba ako gumanti bago pa sila ma satisfy sa panloloko sakin. No one's gonna picked a fire without a handle in it. No one.

"Play safe, then. Kung dati pinapagalitan kita dahil sa ganyang ginagawa mo, well then it's better if you know how to guard yourself even your heart. Don't let them break you, Tatiana", paalala nya. Alam kong dati sya ang pumipigil sakin, ngayon alam kong alam nya ang ginagawa ko. Alam nya ang lumalapit sakin ngayon at hindi iyon basta normal na lalaki, kundi isang play boy.

"How are you, by the way?",pag iiba ko ng usapan. She sighed before plastering a sweet smile.

"I'm fine, Tatiana. Sinusubukan kong gumawa ng plates at pa unti unti, nagagawa ko ng tama",pagkukwento nya. Nginitian ko sya at tumango.

"That's good. By the way, nakauwi na ba sina Tita and Tito?",saad ko.

"Hindi sila makakauwi, Tatiana. They informed me that they might not attend our graduation because of some business meetings of them.",she laughed painfully. I know what she felt and I understand it. "But, I understand as always. There's no way for me not to understand it and just tell them take care and how much I love them"

"You can't always understand it, Cale. You're alone with other maids and some body guards. I understand what you feel and it's not your fault. Umalis sila dyan na para bang hindi ka nila iniwan mag isa, kasama mo lang ang mga maids at body guards na inassign ng mga magulang mo na bantayan ka. How can they be so careless. They can't leave you alone", pahina ng pahinang paliwanag ko.

"But they did",she replied. "I'm fine, Tatiana. I'm not a kid anymore but thank you for your concern for me. I appreciate it. Oo nga pala, nakalipat na rin ako ng condo ko. Malapit ito sa UP. Wala na daw kasing bakante dyan sa building ng condo malapit sa University",she sincerely informed me.

"Just take care of yourself. I'm sure dadalawin ka naman dyan ni Tyler para naman hindi ka laging mag isa"

"Of course. Alam naman nya kung saan ang unit ko. Tinulungan nya akong maglipat last week"

I sighed heavily and nod. Now, I feel her presence. I feel what she feels and I'm not alone to feel like nothing without our parents love and care. My dad is cold at me, while in his son, he's always sweet and very loving father. I feel like it's so unfair the way he treated me than Grayson, my half brother. Parang ako pa yung anak sa labas.

"Natahimik ka",bumalik lang ako sa huwisyo ng magsalita si Cale. Tumingin ako sa kanya at ngumiti ng pagod.

"I'm sorry, what is it?",tanong ko ulit. Imbes na sumagot, tiningnan nya ko na para bang binabasa ang laman ng isip ko.

"How are you?",instead of answering my question,he asked me sincerely and waiting for my response.

"I'm... I'm fine",I replied.

"You don't look fine",he said seriously.

"Don't try to lie to me because I know when you tells the truth and not. You can't fool me, Tatiana"

"Something happened",I don't have a choice but to tell what happened.

"Go on, I'm listening",she shortly replied.

"Mom came here with some bruises on her arm when I came home in my condo unit after class yesterday. When I saw her crying and her eyes were swollen, I asked her what happened. When she told me everyting, I feel like I'm in pain, seeing my mother crying and having that f*****g bruises, I want to slap hard my dad for his being nothing but a s**t husband at his wife, which is my mom", Ani ko. Kapag naaalala ko iyon,para bang gusto kong manampal at sugurin sila. Kahit sarili kong ama kaya kong kalabanin, oara lang kay Mommy. Lahat gagawin ko para sa kanya, ganon ko sya kamahal.

"Then?"