The Fault In Our Stars

11

Zachary Matthew Fabian POV

Hindi ko na alam kung ilang beses akong palakad lakad habang paikot ikot at napapakagat ng kamay ko. Kinakabahan ako hindi dahil sa mga kaibigan ko, kundi dahil hindi ko alam kung paano ba sisimulang ipaliwanag kay Yvonne ang lahat ng ito. Paniguradong magagalit sya sakin.

Nandito na ako ngayon sa condo unit ko at 5 palang ng umaga at may pasok pa ako pero mamaya pa naman iyon. Nagbago rin ang schedule namin. MWF na ang pasok namin kaya free day namin ang tuesday at thursday. Good thing din yon, dahil yayayain kong lumabas si Yvonne para naman mapasaya ko sya kahit papano.

Napatigil ako sa muling pa ikot nang may magdoorbell sa labas ng pintuan ko. Kunot noo kong nilapitan iyon at gulat akong nakatingin sa biglang bumungad.

"Hi Zach, It's nice to see you again", nakangiting bati ni Alistair. Gulat akong tumingin sa kanya at para bang napipi ako dahil sya ang nakita ko.

"A-Alistair?",gulat na tanong ko sa kanya. Malapad syang ngumiti sakin bago kumaway.

"I'm glad hindi mo ako nakalimutan"

"Why are you here? How did you know my condo unit?",takang tanong ko sa kanya.

Impit syang napatawa nang hindi ako makapagsalita bago hawakan ang balikat ko. "Aren't you going to welcome me?"

Niluwagan ko ang pintuan at diretso syang pumasok at pumasok sa kwarto ko. Oo sa kwarto ko! Sinundan ko sya roon at nakita kong nakaupo sya sa gilid ng kama ko, habang nang aakit ang mga mata nya. Umiwas ako ng tingin dahil bukas ang dalawang butones ng polo nya. Naupo ako sa dulo ng kama, malayo sa kanya at nakayuko.

"Paano mo nalaman ang condo unit ko?",seryosong tanong ko sa kanya. She sexily laugh like I said something's funny.

"I have many connections. Ganoon lang kasimple yon, Zach",lumapit sya sakin at hinaplos ako sa buhok ko. Umiwas ako pero ibinalik nya lang din.

"Alistair, pumasok ka na. Baka malate ka na",seryosong sabi ko, habang hindi nakatingin sa kanya. Pero imbes na pakinggan ako, mas lumapit pa sya sakin hanggang sa maamoy ko ang mint sa bibig nya.

"Akala ko pa naman gusto mo ako. Gumising ako ng maaga para sayo, alam mo ba yon? Nakakahurt ka naman", malanding sabi nya. Nagsisimula ng maglikot ang kamay nya hanggang sa matunton ang kaselanan ko. Hinaplos nya iyon na para bang pagmamay ari nya iyon.

"Alistair stop this nonsense. Umalis ka na baka may makakita pa sayo rito", pagpapaalis ko sa kanya, pero para bang hindi nya ako naririnig at nilapit nya ang mukha nya at hinalikan ang pisngi ko hanggang sa bumaba iyon sa leeg ko. Pilit ko syang nilalayo sakin, pero sadyang nagmamatigas sya.

"Why would I? I like you Zach and I want you to be mine. Only mine",nabigla ako ng sunggaban nya ako ng halik sa bibig. Nakadilat lang ako at hinawakan sya sa balikat at pilit paring inilalayo sakin. Baka makita sya ni Yvonne!

"Mali ito Alistair. Stop this before I lost my sense",pagbabanta ko sa kanya nang ilayo nya ang labi nya sakin.

"I won't let you go this time Zach. Kung noong nasa bar tayo ay nagawa mo akong pigilan, this time hindi na. Wala ka namang girlfriend diba?",she said while she's smirking. Sinamaan ko sya ng tingin para lumayo sya sakin at umalis na pero hindi ganon ang nangyari. Tinulak nya ako pahiga sa kama ko at para bang nawalan ako ng lakas.

"May nililigawan ako Alistair. Ayokong mag away kami dahil sayo. Ayokong magselos sya",pagsasabi ko ng totoo. Tumango tango sya na para bang naiintindihan nya na ang sinasabi ko. Nang biglang ngumisi sya ng nakakaloko at binaba ang shorts ko at hinagis sa kung saan.

"I don't care! Bakit mas maganda ba sya sakin? Mas sexy ba sya kaysa sakin? Mas gusto mo ba sya kaysa sakin?", sunod sunod na tanong nya.

"I want you. Kahit ngayon lang Zach. After nito, hindi na ako magpapakita sayo",dagdag nya pa. Bigla akong makaramdam ng init ng sunod nyang hinubad ang brief ko. Hindi na ako nakapagpigil at hinawakan ko sya sa balikat at hiniga sa kama. Tumayo ako patungo sa pinto ng unit ko at nilock yon.

Naglakad ako palapit kay Alistair na nakangisi na at nakahiga. Sinunggaban ko agad sya ng halik. Marahas at mainit ang palitan ng halik namin. Nang humiwalay ako sa kanya ay nagsalita ako ulit.

"Eto ba ang gusto mo?",walang pasensya na tanong ko sa kanya. Ngumisi naman sya at hinawakan ang kamay ko. Inilagay nya iyon sa kanyang n*****s at malandi syang umungol.

"Yeah, I want you, all of you. Gusto kong maramdaman ka sa ibabaw ko, habang umuungol tayo pareho. Gusto kong masarapan ka at ganon din ako. Gusto kong akin ka lang. Gusto kong tuwing umaga, ako ang pinagkakaabalahan mo. Can you do that for me?",sunod sunod na sagot nya. Mapungay akong tumingin sa mga mata nya bago hubarin ang polo uniform nya. Titig na titig sya kami sa isa't isa na para bang ayaw nyang mawala ako sa paningin nya.

Alam kong mali ito, pero lalo akong hindi titigilan ni Alistair kapag hindi ko ito binigay sa kanya. I never had s*x before. Virgin parin ako at proud ako roon. Pero mukhang sya ang makakauna sakin.

Nang mahubad ko na ang lahat sa kanya, hinalikan ko sya mula sa labi, pababa sa leeg, dibdib, sa tyan at sa kaselanan nya. She muttered some curses whan I held the tip of my shaft to her p***y. Para bang sarap na sarap sya sa ginagawa kong pagkain sa kanya.

"Virgin ka pa?",gulat na tanong ko sa kanya. Nakapikit syang tumango na ikinabigla ko pa. f**k!

"Yeah, go on. Ikaw palang makakauna sakin. Ibaon mo Zach",pumasok ako ng dahan dahan hanggang sa mapaungol sya sa sakit. Hindi muna ako gumalaw sa ibabaw nya dahil baka masaktan sya.

"Move!",utos nya sakin, pero nag alangan ako dahil baka masaktan lalo sya. Pero nang igalaw nya ang balakang nya, hindi na ako nakapagtimpi at hinawakan ko sya sa bewang habang umuulos ako. It was hard and rough move, but I don't care. I lost my patience because of her.

After that, she also said goodbye because she might be late in class. I was just out of my mind, while taking a shower. I knew it was wrong, but it already happened. Nothing else runs through my mind, but only Yvonne.

I promise not to hurt her, pero hindi iyon ang ginawa ko. Paano kapag nalaman ni Yvonne ang nangyari? Anong gagawin ko?

Napapahilamos ako sa mukha ko ng aking dalawang palad dahil sa nangyari. May ngiti sa labi na lumabas si Alistair sa condo unit ko, pero ako hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.

Nang matapos akong magshower, nagbihis na ako agad ng uniform at kinuha ang bag, susi ng kotse ko, wallet at cellphone ko. Susunduin ko kasi si Yvonne sa unit nya kaya kailangan maaga ako. Ngayon palang, hindi ko alam kung paano haharap sa kanya.

Nang lumabas na ako ng unit ko, agad kong tinahak ang unit ni Yvonne. 8 am na at baka nakapag ayos na sya. Kinakabahan parin ako, pero kailangan kong ikalma ang sarili ko.

Kaba. Takot. Pagsisisi. Yan ang nararamdaman ko ngayon. Hindi ko alam kung magdodoorbell ba ako. Nandito na ako ngayon sa labas ng unit ni Yvonne at nagdadalawang isip ako kung magdodoorbell ba ako. Pero bago ako makapag doorbell, huminga muna ako ng malalim. Kailangan ko ng lakas ng loob para maharap ko sya. Ginawa ko ito, kaya dapat panindigan ko.

Napatayo ako ng tuwid at ngumiti ng tipid nang bumukas ang pinto at nakita ko si Yvonne na malawak ang mga ngiti habang nakatingin sakin. Sa ganda ng ngiti nya, hindi ko kayang makitang masaktan sya dahil sakin. Mas kakayanin kong masaktan kesa ako ang makasakit sa kanya.

"Good morning Zach",nakangiting bati nya sakin. Matiim akong nakatingin sa knya na para bang kinakabisado ang bawat sulok ng mukha nya.

"G-Good morning din, Yvonne",tipid akong ngumiti sa kanya. Niluwagan nya ang pagbukas ng pinto at hinayaan akong pumasok sa loob. Nauna syang tahakin ang kitchen at agad akong sumunod sa kanya. Pinagluto ko sya ng bopis bago ako umalis dahil maaga naman ako nakapag ayos.

"Kumain ka na ba? Sabay na tayo. Gutom na rin kasi ako",nahihiyang sabi nya. Maliit akong natawa sa kanya bago ilapag sa lamesa ang lunch box na nilagyan ko ng bopis.

"Pinagluto kita ng paborito mo",nanlaki ang mata nya bago ko buksan ang lunch box. Tuwang tuwa sya nang makitang bopis iyon. Hindi na ako nagulat nang yakapin nya ako at para bang ganon sya kasaya.

"You're the best!",natawa ako sa reaksyon nya bago kami kumain. Masaya syang nagkwento, habang ako matamang nakikinig lang sa kanya habang kumakain.

"Ang sarap talaga nito, Zach!",papuri nya muli sa luto ko. Kanina nya pa sinasabi iyon at para bang hindi sya nagsasawang purihin ang luto ko.

"Syempre naman para sayo sinarapan ko talaga. Ayaw mo ba pati yung nagluto? Masarap din yon",nakangisi kong sabi sa kanya. Sinamaan nya ako ng tingin na nakapagpatawa sakin. Ang cute nya kasi magalit!

"Oo nga pala, nagbago na daw ang schedule. MWF nalang daw ang klase dahil kaming mga architecture na course, malapit na kaming mag Architectural Licensure Examination (ALE) at kayo namang mga Engineering malapit ng mag board exam. Galingan mo ah. Ichicheer kita para ganahan ka mag take ng board exam",nakangiting aniya. Ewan ko ba pero kapag nakangiti sya at ako ang dahilan non, natutulala ako.

"Galingan mo rin. Kapag nakapasa ka, may prize akong ibibigay sayo",pagpagana kong sagot sa kanya. Nanlaki naman ang mata nya na para bang gulat rin sa narinig.

"Oo naman noh! Kahit ikaw nalang yung prize, okay na sakin!",mayabang na sagot nya. Natawa naman ako sa kanya. Tinapos namin ang pagkain na may ngiti sa labi at paminsan minsan ay tumatawa kami dahil sa pagmamayabang nya.

"Are you okay?",nag aalalang tanong nya sakin. Tiningnan ko sya bago muling binalik ang tingin sa daan. Kasalukuyan akong nagdidrive ngayon papasok na sa University.

Hindi ko namalayan kung na malapit na pala kami. Tahimik buong byahe at walang maririnig kundi ang busina ng sasakyan. Tuwing byahe kasi namin, masaya kaming nagkukwentuhan at paminsan minsan ay pinapakanta nya ako. Hindi daw sya singer kaya ako ang pinapakanta nya. Ang unfair pero ayos lang. Para sa kanya naman iyon.

I take a glance at her before I nod to her. I don't want her to worry about me. Ngayon palang nalilito na ako kung ipapaalam ko pa ba sa kanya o hindi na muna. Masyadong mabilis ang pangyayari at isang linggo nalang ang natitira para sa dare at paniguradong kukulitin ako ng mga kaibigan ko kung wala parin akong update tungkol samin ni Yvonne.

"Why are you seem so quiet? Is there a problem?",hindi mapakaling tanong nyang muli. I stopped the car dahil narito na kami sa University.

"Walang problema Yvonne. Please calm down and don't worry about me. Baka paranoid ka lang",pagpapalusot ko. Nangunot ang noo nya na para bang nagtataka sa sinabi ko.

"Paranoid? Ako pa ang paranoid ngayon? Saan naman ako mapaparanoid? Can't you see that I'm worried about you? Kilala na kita Zach. Lahat ng galaw mo alam ko na. Now, tell me what's wrong?", pangangatwiran nya. Sa sobrang frustrated ko, nainis ako bigla sa tanong nya.

"Bakit ba ang kulit mo? Kapag sinabi kong, okay ako, okay ako!",hindi ko napansin na tumaas pala ang boses ko sa kanya at nanlaki ang mata nyang tumingin sakin, hindi makapaniwalang nasigawan ko sya.

When I realize what I did, I try to reach for her hands but she immediately pull it away. Malungkot syang ngumiti sakin bago lumabas ng sasakyan. Napahilamos ako ng aking mukha dahil sa nangyari. Why did I do that?

Lumipas ang ilang minuto na naroon lang ako sa aking sasakyan at napagdesisyonan ko rin na lumabas na at pumasok sa room namin. Baka malate ako. Mamaya ko nalang susuyuin si Yvonne.

I already saw my friends flirting to the women passing out of our room. I walked calmly until I reach them. When I got close to them, the women's eyes shifted to me. My friends also looked in my direction and automatically grinned.

"Hi Zach!",namumulang bati ng dalawang babae sakin. Palihim silang nagsikuhan na para bang nag aagawan ng candy. Tumabi sakin ang mga kaibigan ko. Si Blake sa kanan, habang si Blaxton naman sa kaliwa at nakahawak sa magkabilang balikat ko. Blangkong mukha akong nakatingin sa mga babae at agad silang umalis sa harapan namin.

"Natakot sayo ang mga babae bro!", natatawang saad ni Blaxton. Hindi ko na sila pinansin at dumiretso nalang papasok sa room namin. Sumunod naman sila sakin habang nagbubulungan parin. Naupo na ako sa upuan ko at pinikit ang mata ko.

I felt guilty because I shout at Yvonne. Alam kong nabigla rin sya, pero hindi ko alam kung paano pa ba sya haharapin. Mas dumadami lang kasalanan ko sa kanya.

We only have 3 subjects for this day dahil tapos narin naman ang exam namin. Malapit na ang graduation and after that, board exam na!

Days are running fast. Hindi ko napapansin ang oras at matatapos na pala ang isang buwan na dare sakin kay Yvonne. Until now, nililigawan ko parin sya. I don't know what's running on her mind and I don't want to interrupt her. Baka one of this days, mapasagot ko na rin sya.

Gusto ko ng matapos itong kalokohan na 'to, pero paano? Paano matatapos ang kalokohan na 'to nang hindi manlang sinasabi ang totoo sa kanya. May nangyari rin samin ni Alistair at nasigawan ko pa sya. I'm so jerk! I f*****g hate myself!

Lumipas ang oras hanggang sa dumating na ang mga prof namin. Hindi ko alam kung paano ba ako nakakasagot sa mga recitation nang lutang ang utak ko, pero thankful naman ako roon.

Isa lang ang subject namin sa umaga, habang sa hapon ay dalawa. Mahaba habang discussion pala ang trip ng prof namin. Kanina pa ako nakatingin sa relo ko, habang paminsan minsan ay sumusulyap sa labas. Nasanay na kasi kami na kapag maaga ang labasan ng isa samin, it's either pupumunta sya sa room namin o ako ang pupunta sa kanya.

Tampulan rin kami ng tukso dahil lagi akong nakikita sa labas ng room nila, ganon din sa room namin. Kilala narin kami ng mga prof at minsan ay nakikitukso narin. Buti nalang at hindi kami napapagalitan.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at hinayaan kong humantong sa ganon ang lahat sa pagitan namin ni Alistair. Aamin kong naattract ako sa kanya noong unang beses ko palang sya nakita, pero hindi umabot sa inisip kong may mangyayari samin.

How can I tell her about it if I saw her beautiful smile? How can I hurt her thrice reason without even a definite reason? I feel like I'm stupid, a f*****g asshole!

"Hey bro, you look exhausted. Are you okay? Nag away ba kayo ni Tatiana?",they concernly asked. After our class, dumiretso kami sa Archi department, kung saan ang room ni Yvonne.

"I'm fine. Thanks for asking",malamlam na sagot ko sa kanila. Diretso lang kami sa paglalakad at may ilang mga babae na tumitili nang makita kami.

"If you say so",walang choice na tugon nila. Hindi na ako kumibo dahil wala na ako sa mood.

Nang nandito na kami sa labas ng room nila, hinanap ko si Yvonne pero wala, wala akong nakita. Tapos na rin ang klase nila at mukhang nasa canteen na ang lahat ng classmate nya.

When I saw her classmate, I asked her about where is Yvonne.

"Naku, kanina pa sila umalis. Kasama si Aaron, yung classmate namin", sagot ng classmate nya. Nangunot ang noo ko nang makarinig ako ng pangalan ng lalaki. Who the f**k is Aaron?

"Saan sila nagpunta?",si Blaxton ang nagtanong para sakin dahil baka kung anong masabi ko. Kumukulo ang dugo ko at hindi ko alam kung bakit.

"Ang alam ko nasa faculty sila. May pinapaayos na papel ang prof namin sa kanila.",mahinahong sagot ng babae. Para bang gusto ko silang puntahan at makita kung anong ginagawa nila.

"Zach!",tawag nila sakin nang takbuhin ko ang faculty. Hindi na ako lumingon pa sa kanila dahil wala ng espasyo ang isip ko ngayon na may kasama syang ibang lalaki.

Para na akong mababaliw kapag may kasama syang ibang lalaki. Hindi ko alam pero kumukulo ang dugo ko. Baka makapatay ako kapag nagkataong may ibang nagkakagusto at lumalapit sa kanya.

Lakad takbo ang ginawa ko paakyat sa faculty room. Sa second floor pa kasi yon malapit sa Medicine Department.

Mabilis kong narating ang faculty room at agad hinanap ng mga mata ko si Yvonne. Agad ko syang nakita at akmang papasok na ako para lapitan sya, nang makita kong nakikipagtawanan sya roon sa isang lalaki na matangkad at maputing lalaki na kasalukuyang tinutulungan si Yvonne na pumulot ng mga papel na nahulog sa sahig.

Dumaloy ang sakit sa buong katawan ko at para bang nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang sakit makitang may kasama syang iba. Nakikipagtawanan sya at halatang masaya sila habang pinupulot ang mga papel.

Agad akong pumasok sa loob at marahang hinila patayo si Yvonne na ikinagulat nilang pareho. Matalim kong tiningnan ang lalaki na sa tingin ko ay si Aaron. Makisig, maputi, matangkad at halatang may sinasabi sa buhay.

Nakakunot noo syang tumingin sakin, bago tumingin kay Yvonne na may nag aalalang tingin. Pinupulot ko ang braso ko sa bewang nya at marahang hinapit palapit sakin. Ramdam ko ang tingin nya at mukhang nagtataka sa presensya ko.

"Anong ginagawa mo dito? Paano mo nalaman na nandito kami?",nagtatakang tanong ni Yvonne. Tiningnan ko sya ng blangkong mukha bago sumagot.

"Masama bang nandito ako? Kanina pa kita hinahanap, nandito ka lang pala",I huskily said while looking straightly in her eyes.

"Bro she's asking you nicely. Huwag ka magalit agad",pagsabat ng lalaking 'to sa usapan namin. Matalim ko syang tiningnan, habang nakahawak padin sa bewang ni Yvonne.

"Tinatanong ko ang girlfriend ko at huwag mo kong ma bro bro. Huwag mo nga malapit lapitan ang girlfriend ko. Back off",walang emosyon kong saad kay Aaron. Natawa naman sya ng mahina bago marahang hawakan ang kamay ni Yvonne.

"Girlfriend? Nagkakamali ka ata ng binabakuran mo bro.", nakangising sagot nya, na mas lalong ikinainit ng dugo ko. Gusto ko ng bangasan ang gagong 'to pero mas inaalala ko si Yvonne.

"Aaron stop",pagpapatigil ni Yvonne at marahang kinuha ang kamay nya sa pgkakahawak ni Aaron at binitawan naman iyon ni Aaron. Nilagay ko sa likuran ko si Yvonne bago harapin si Aaron. Magkasing tangkad lang kami, pagdating naman sa kulay, mas maputi sya sakin pero mas gago sya di hamak kaysa sakin.

Nakipagtagisan kami ng tingin hanggang sa ngumisi sya ng nakakaloko. Gusto ko syang bugbugin hanggang sa manghiram sya ng mukha sa aso.

"Zach, tara na. Huwag na kayo mag away", malambing na ani ni Yvonne. Marahas kong inalis ang mata ko kay Aaron bago harapin si Yvonne. Malamlam ang mga mata nya na para bang sinasabi na umalis nalang kami.

"Let's go",hinawakan ko sya muli sa bewang bago sya iginiya palabas. Bago kami makalabas ng pinto ng faculty, muling nagsalita si Aaron na mas lalong ikinakulo ng dugo ko.

"Sa uulitin Tatiana. Sisiguraduhin kong sakin ang bagsak mo"

"Try to f*****g touch what's mine, and I'll kill you moron",mariing banta ko sa kanya. Natawa naman sya na para bang magtropa kami para magbiruan.

"Secure what's yours Zach. Baka magulat ka nalang, nasa akin na ang dating sayo", pagbabanta nya.

Hindi na ako nagsalita at umalis nalang ng faculty room. Mainit ang dugo ko sa gagong iyon at baka hindi ko mapigilang mapatay ang gagong yon.

Gusto kong sabihin na sakin lang sya at huwag syang lalapit sa kahit kaninong lalaki dahil hindi ako komportable na may kasama syang iba at nakikipagtawanan na para bang wala lang sa kanya ang nararamdaman ko.

Nagpunta muna kami ng canteen at kumain ng tanghalian bago ko sya inihatid sa room nila. Nakita namin ang mga kaibigan nya at agad kaming nilapitan. Nainis ang kaibigan nya ng malaman ang nangyari kanina. Pinaliwanag ko naman iyon at sinabi nilang babantayan nila mula ngayon si Yvonne at isasama sa mga lakad nila kapag narito sila sa school. Mas kampante ako na nandito sa tabi nya ang mga kaibigan nya kesa sa ibang tao.

"Bwiset talaga yang si Aaron. Akala ko ba titigilan ka na nya? Gago sya ah.",inis na opinyon ng kaibigan nya. Hinampas naman sya sa balikat ni Yvonne at sinamaan ng tingin.

"Ang Oa nyo naman! Tinutulungan lang ako nung tao dahil inutusan kami kanina. Ang prof natin ang nagsabi non. Alangan namang hindi namin sundin", pangangatwarin ni Yvonne. Pati prof nila pinaglalapit sila.

"Girl sa ex fling mo pa talaga! Kaloka ah! Hindi ko kinakaya 'to",agad napatakip sa bibig si Cale at napakapit sa nobyo nyang si Tyler. Nangunot ang noo ko at tiningnan si Yvonne na parang wala lang sa kanya iyon.

I feel like I'm soffucating. Ex fling? Really? How good is that, huh? While I'm here, nothing much knows about her fling, kasama nya pala ang ex fling nya. How good is that?

I looked at her without any emotions on my face. I want to reverse my feelings and pretend that I'm fine that I learned from her friend that that asshole is her ex fling.

"Can we talk?",she suddenly asked full of concern. I didn't answer, instead I stood up from my chair and look at her friends with serious face.

"Excuse us. We just have to talk something", I huskily said while Yvonne held my hand and we walked together away from canteen and her friends.

Nakarating kami sa gazebo at ipinagpapasalamat ko na walang tao. Makakapag usap kami ng kaming dalawa lang. It's a good thing.

Hinawakan nya ako sa dalawang braso ko at iniharap ako sa kanya. Matiim akong nakatingin sa kanya, habang sya ay halatang kabado sa nalaman ko kanina sa kaibigan nya.

"Are you mad at me?",may bahid na lungkot na tanong nya. Nakatingin lang ako sa kanya at pinagmamasdan ang bawat reaksyon nya.

"No",maikling sagot ko. Tiningnan nya ako na para bang gusto nyang alisin ang sakit na nararamdamdan ko ngayon.

"I'm sorry if I didn't tell you about that. Hindi naman kasi importante yon, kaya naisip ko na wala naman ng halaga iyon", pangangatwiran nya. Hindi ako gumalaw sa kinatatayuan ko at tiningnan ko lang sya, habang nakikinig sa bawat paliwanag nya.

"It's fine. Hindi naman lahat dapat alam ko", mapait na tugon ko na ikinabigla nya. Lumamlam ang mga mata ko at para bang hindi nya akalain na sasabihin ko iyon.

"Don't be like this Zach. I'm sorry. I'm sorry. I'm sorry",paulit ulit na aniya sabay yakap sakin. Nanatiling nasa magkabilang gilid ang mga kamay ko, habang sya ay nakayakap sakin at paulit ulit nagsorry.

Alam kong hindi ko sya matiis, kaya wala pang limang minuto, niyakap ko na sya pabalik at hinaplos ng magaan ang likod nya. Para bang kumalma ang paghinga nya dahil sa mga haplos kong iyon. Hindi ko talaga sya matiis at agad lumalambot ang puso ko sa kanya.

Sa lahat ng babaeng dinare sakin ng mga kaibigan ko, sa kanya lang ako lumambot ng ganito. Hindi ko kayang makita syang malungkot, dahil mas nalulungkot ako.

My heart instantly became soft when it comes to Yvonne. I don't know what's the reason, but I can't afford to lose her. I don't want that to happen. I'll do anything just to make her mine and I'll keep her with all my heart.

"I forgive you. Don't be sad na. Mas nalulungkot ako kapag malungkot ka", umangat ang tingin nya sakin at sumilay ang magandang ngiti nya. My heart become fast as if I'm running so goddamn fast.

"Really? You're not mad at me anymore?",ngumiti ako at tumango. Niyakap nya ako ulit ng napakahigpit na para bang ayaw na nya akong pakawalan.

We stayed like that for minutes and go back to our department after our sweet hug. Inihatid ko sya sa room nya at mabuti nalang dahil wala pa ang prof nila. Dumiretso na ako agad sa department namin at nakangiting tinahak ang daan sa room namin. Masaya akong makita si Yvonne na masaya.

Nang nakapasok na ako sa room namin, halos kasabay ko lang ang prof namin. Hindi naman sya mukhang galit dahil nalate ako.

Our discussion with our two prof's have smoothly went well. Next week na daw ipapaskil ang resulta ng final exam. Tingnan nalang daw namin sa announcement board.

After our class, as usual, kasama ko si Yvonne dahil araw araw ko na syang hinahatid. Minsan nga sinasabi nya na nakatambak nalang ang kotse nya sa parking lot.

Uuwi ako sa bahay this weekend. Dad wants to talk to me. Gusto nya daw mag apologize dahil sa mga sinabi at ginawa nya sakin. Okay lang naman sakin yon, sanay na ako.

May naisip akong idea at I'm sure matutuwa rin si Yvonne. Baka nga kabahan pa sa sasabihin ko.

"Yvonne",I sweetly called her. Nakatingin lang ako ng diretso sa daan habang nagda drive. I can see on the side of my eyes na tumingin sya sa gawi ko.

"Hmm?",she hummed. I cleared my throat before I speak.

"This Saturday uuwi ako sa bahay namin", I informed her. Lumiko ako sa kanan para ipark ang kotse ko dahil nandito na kami sa labas ng building ng condo building. Tinabi ko ang kotse ko sa kotse nya para madaling makita.

"That's great. Diba sabi mo hindi kayo magkasundo ng parents mo? Makakapag usap na kayo ng Dad mo para naman magkaayos na kayo. Mahirap kayang may hindi ka kasundo lalo na family mo",nakangusong pangangatwiran nya. I bit my lower lip to suppress my smile. Damn this girl!

"Isasama kita. Ipapakilala na kita sa parents ko",hinugot ko ang susi ko at inilagay sa bulsa ng bag ko. Tiningnan ko sya at para bang gusto kong matawa sa reaksyon nya. Nakanganga sya at halatang gulat na gulat.

"What!? Agad agad?",gulat nyang rekasyon. Natawa naman ako ng mahina dahil ang cute nya. Mukhang pinakaba ko sya ng malala.

"Oo naman! This is the first time na may ipapakilala ako sa kanilang babae. I'm sure matutuwa sila",nakangiting pagpapaalam ko sa kanya na ikinapula ng pisngi nya.

"K-Kinakabahan ako Zach. I-I think I'm not yet r-ready. Masyado naman atang mabilis"

I pinched her cheeks softly that it makes her pout her lips. f**k! I want to taste again those pinkish lips!

"Sa Saturday pa naman iyon. Monday palang naman. Makakapag ready ka pa ng 4 days",kalmado kong tugon. I actually thinking na kausapin na rin ang mga kaibigam ko na tapusin na ang dare na to. I want it for real!

"O-Okay. Nandon ka naman kaya alam kong hindi mo ako pababayaan. Kinakabahan talaga ako dahil first time ko lang kasi ipakilala sa magulang",she sincerely said. Hindi masyadong makwento si Yvonne at naiintindihan ko iyon. Kaya masaya ako dahil nakakapag open up na sya sakin paunti unti.

"I got your back, Yvonne. Trust me, my parents will like you for me. You're so beautiful",I sweetly said before I kissed her in cheeks. I looked at her straightly on her eyes and I can see that she's happy and overwhelmed.

And I always at your back. You can trust me, even if I did some f****d up decisions. It lead you to hate me but I can promise that I'll understand it with all my heart because it's my fault.