The Fault In Our Stars

10

Alam kong hindi ito ang panahon para kiligin ako pero traydor ata tong puso ko! Mabilis ang t***k nito na para bang tumakbo ako ng ilang kilometro. Simpleng salita lang iyon pero iba ang epekto sakin.

Nang lingunin ko ang babae, ngumisi sya bago sinamaan ng tingin si Zachary. Nagtagisan sila ng tingin at para silang mga tigre, animong malapit ng sumugod sa isa't isa.

"Well, pagsabihan mo iyang asawa mo! Alam mo bang tinulak nya ako sa basurahan at ilang beses na sinampal!? Kinukuha ko lang ang anak ko!", pagtatangol ng babae sa sarili nya. Nagpapalitan lang ako ng tingin sa kanilang dalawa at para lang silang mga aso't pusa na nagbabangayan.

"It's your f*****g fault, then. You deserve it. She's not my wife for nothing. She's not weak like you. She knows when to fight back and when she's wrong. So, don't blame my wife because I saw everything",walang emosyon syang tumingin sa babae bago marahang tanggalin ang kamay nya na nakahawak sa bewang ko. Lumapit sya sa babae at umatras ang babae palayo kay Zachary.

"Sa susunod na pumunta ka dito at kuhanin ang mga anak mo na pinabayaan mo, pulis na ang bahala sayo. Hindi ako nagbibiro.",banta nya sa babae. May awtoridad ang tinig nito at walang bahid ng kalokohan sa bawat sinasabi nya.

"Mga pakialamero!",sigaw ng babae bago maglakad palabas sa gate. Lumapit naman sakin si Zachary at tiningnan ang kabuuan ko. Lumapit din si Grace samin at hinawakan ang kamay ko.

"Salamat ate",sinserong usal nya bago kami muling pumunta palapit sa mga bata. Mabuti nalang at busy sila sa paglalaro kaya't walang nangahas sa kanilang lumabas.

Zachary held my waist while we're walking towards the garden. Nakita namin ang mga bata na masayang nagkukulitan at naghahabulan. Mabuti nalang at hindi sila lumabas para hindi na nila masaksihan ang nangyari kanina. Ayokong mag alala sila dahil lang don.

Lumapit kami sa mga bata, habang si Grace naman ay nagpaalam na gagawa lang ng meryenda ng mga bata. Hinayaan lang namin sya at lumapit nalang sa mga bata. Gusto kong malaman ang opinyon nila kung sakaling gusto na silang kunin ng mga magulang nila.

Lumapit ako kay Jean at Jake na nagkukulitan sa swing. They look good together. Bagay sila kaya lang masyado pa silang mga bata para dumating sa stage na maging magkasintahan. 10 years old si Jake, habang si Jean naman ay 9 years old. Isang taon lang ang agwat ng edad nila pero masyado parin silang mga bata.

"Jean, Jake pwede ba namin kayong makausap?",bungad ko sa kanila nang makalapit na kami. Naramdaman kong tumabi sakin si Zachary at nakaluhod sa harap ni Jake para magpantay ang tingin nila.

"Opo! Tungkol po saan?",magiliw na tanong nila. Napalingon ako kay Zachary na nakatingin na pala sakin. Tumango sya sakin na para bang sinasabi nyang 'sya na ang bahalang mag umpisa ng pag uusap sa mga bata'

"Kung sakali bang kuhanin kayo ng nanay nyo, sasama ba kayo?",maingat na tanong ni Zachary. Nagsilapitan naman ang ibang bata at nagtataka sa pinag uusapan namin. Naupo sina Brianna at Joshua sa kandungan ni Zachary, habang naupo din sa kandungan ko si Jennie. Marahan kong hinaplos ang buhok nila at hiniga ni Jennie ang ulo nya sa balikat ko.

"Our parents don't love us, so what's the point of taking us from here? I don't think I can let them do what they want. Even if they want us back to them",seryosong sagot ni Joshua. Nabigla ako sa sinagot nya pero tama naman sya. Walang magulang ang magpapabaya sa anak nila, kung mahal nila ito.

"Joshua don't say that! Our parent's have different reason. Our parents, especially our mother love us because they gave birth to us. Kung hindi tayo mahal ng mga magulang natin, edi sana pinalaglag nalang nila tayo!",pag alma naman ni Jennie. Tiningnan ni Joshua si Jennie ng masama. Hinawakan ni Zachary si Joshua nang akma itong lalapit kay Jennie. Umupo ito ng tuwid at hindi ko na napigilan si Jennie nang lumapit ito kay Joshua. Malakas nya itong sinampal at sa lakas non, pumaling ang ulo ni Joshua sa kanan. Lumapit ako kay Jennie at akmang hahawakan sa balikat nang pinagpapapalo nya ang dibdib ni Joshua. Tinanggap lang ito ni Joshua at hindi na pumalag.

"Maybe, your mother doesn't love you! Wala kang kwentang anak! Makasarili ka! You're just unwanted child of your parents!",nanlaki ang mata ko nang malakas na itulak ni Joshua si Jennie. Umiyak ito at mahigpit na yumakap sa leeg ko. Nang mapatingin ako kay Zachary ay nanlaki din ang mga mata nito. Hindi namin inaasahan na ganito ang magiging reaksyon ni Joshua.

Hinawakan ni Zachary ang balikat ni Joshua at kahit sina Jean at Jake ay napatayo na sa swing na kinauupuan nila. Lumapit si Jake kay Joshua, habang si Jean naman ay pinapakalma si Jennie. Alam kong nasaktan si Joshua sa sinabi ni Jennie, pero babae parin ito. Ang babae minamahal, hindi sinasaktan.

"That's enough Joshua!",mariing saway ni Jake rito. Nanatili itong nakatingin kay Jennie na umiiyak parin. Ito ang unang beses na nakita ko silang nag away. Magkakasundo sila at tampuhan lamang at mabilis namang naaayos.

"f**k off bro! Huwag kang makielam dahil hindi mo alam ang nararamdaman ko! Wala kayong alam!"

Natigilan naman ako nang umalis si Jennie sa pagkakayakap sakin at lumapit kay Joshua para sya naman ang yakapin nito. Hindi naman umalma si Joshua at hinayaan lang roon si Jennie. Ramdam kong nagsisi si Jennie sa sinabi nito kay Joshua at gusto nyang humingi ng tawad doon.

"I-I'm sorry. H-Hindi ko naisip a-ang nararamdaman mo. I shouldn't said that. I'm so sorry Joshua. I won't say that again. I promise",Jennie still sobbing. Inangat ni Joshua ang kamay nya at hinaplos ang likod ni Jennie. Zachary gave small smile while looking at them. They look cute as couple. Even Jean and Jake smile to them.

"I always forgive you Jennie. I can't mad at you for too long.",malambing na tugon ni Joshua kay Jennie bago nito tanggalin ang kamay nito sa bewang nya. Marahan nyang pinunasan ang mga luhang pumapatak sa mga mata ni Jennie patungo sa mga pisngi nito.

After more minutes, we decided to go home and bid goodbye to them. Jennie, Joshua and Brianna are playing, while Jean and Jake is on swing while having chitchats. I suddenly missed my childhood days. Nakakamiss maging bata. Yung tipong maglalaro ka sa kalsada, making friends, play, eat and sleep early. Walang iniisip na problema.

"What's on your mind babe?",bumalik lang ako sa reyalidad nang marinig ko ang malambing na tinig ni Zachary. Hindi ko namalayan na nandito na pala kami sa labas ng building ng condo unit namin dahil kanina pa ako tulala.

I gasped for air before answering. "Nothing",maikling sagot ko at nang lingunin ko sya, para bang inaalam nya sa mata ko at binabasa ang isip ko kung totoo ba ang sinagot ko.

"Okay",pagsuko nya. Hindi na sya nagtanong pa at pinagbuksan ako ng pinto bago kami sabay na umakyat ng elevator. Naninibago ako sa pagiging tahimik nya.

Nagstay muna sya sa unit ko dahil malungkot daw roon sa unit nya. Nagtaka ako dahil sabi nya sakin na sanay syang mag isa sa unit nya, ngayon naman ay nalulungkot sya kapag mag isa lang sya.

Kasalukuyan akong nagluluto ng hapunan namin nang biglang sumulpot si Zachary sa tabi ko habang nakatingin sa niluluto ko. It's his favorite, Sinigang. Ewan ko ba pero unti unti ko nang napapansin ang mga paborito nya at ang mga ayaw nya. Paborito nya ang sinigang. Ayaw nya ng okra, ampalaya at papaya. Allergic sya sa peanuts. Mas prefer nya ang malinis na kapaligiran.

"Yvonne?",tawag nya sakin. Lumingon naman ako sa kanya at nakita kong seryoso syang nakatingin sakin.

"Hmm?",I hummed. I felt my heart beat became fast. I want to act normal whenever I'm with Zachary.

"If I did something wrong, will you ever forgive me?",natigilan ako sa tanong nya. I thought it's about marriage or something. Why did he suddenly asked me about this?

"Depende naman yon kung ano ang nagawa mo sakin. Depende rin yon sa explanation mo. Lahat naman ng bagay may rason. Why?",I asked him back. Para naman syang nakahinga ng maluwag sa sagot ko. Naguguluhan ako pero ayokong mag isip ng kung ano man.

"I just want to know about your thoughts", he replied. Para bang nakahinga din ako ng maluwag dahil sa sinabi nya. Alam kong hindi ako sasaktan at iiwan ni Zachary at sapat na sakin iyon.

"What if walang kapatawaran ang ginawa ko?",he asked again. Kunot noo ko syang tiningnan bago binaba ang kutsara at tinidor sa plato. Kumakain na kami ngayon at akala ko ay hindi na sya magtatanong ulit ng mga weird things like this.

"Tell me. May nagawa ka bang mali sakin?",lakas loob kong tanong. Ilang beses naman syang lumunok na ipinagtaka ko. Maya maya ay nilabas nya ang cellphone sa likod ng malaking teddy bago tumawa.

"It's a prank! Hahahaha I got you Yvonne!", tawa sya ng tawa na para bang tuwang tuwa sya na naprank nya ako. Gagi!

Sinamaan ko sya ng tingin bago marahas na inalis ang tingin sa kanya. Tawa lang sya ng tawa habang nakahawak pa sa tyan nya. Abnormal amp!

Nang matapos kumain, nagpresinta sya na maghuhugas ng plato at hindi na ko tumanggi. Hinayaan ko sya sa ginagawa nya habang nagtungo na ako sa kwarto. Hinanap ko ang cellphone ko at agad kong nakita iyon sa ibabaw ng study table ko. Nagtataka akong tumingin sa cellphone ni Zachary nang nagring ito. Hindi ko na sana papansin at lalagpasan na, nang patuloy itong nagring. Nakita ko ang pangalan ni Blake roon kaya kumalma ako. Akala ko babae!

Kinuha ko iyon bago nagtungo kay Zachary. Nagbabanlaw na ito ng mga plato at para bang model sya roon. He has hunk and I think he has abs.

Mabilis akong umiling sa naiisip ko. Manliligaw ko palang si Zachary for pete's sake! Lumapit ako sa kanya at tumikhim. Nilingon nya naman ako bago bumaling sa cellphone nyang hinarap ko sa kanya.

"Pick it up. I'll just wipe my hands",sabi nya bago pumunta sa ref at magpunas ng kamay nya roon ng malinis na tela. Sinagot ko naman iyon bago iloud speaker.

"Hello bro! How's everything? Where are you?",Sunod sunod na tanong naman ni Blake. Para bang excited ang boses nya at may ngisi sa labi nito. Bago pa man kung anong masabi ni Blake, agad kinuha ni Zachary ang phone nya sa kamay ko at nagtaka naman ako dahil inalis nya sa pagkaka loud speaker yon bago tinapat sa tenga nya.

Iritable itong kinausap si Blake sa kabilang linya at para bang ayaw nyang marinig ang tinig ng kaibigan nya. Baka inaasar na naman sya nito. Hindi ko naririnig ang pinag uusapan nila, pero baka pinipikon na naman nila si Zachary. Nasa balcony kasi sya at nagpapahangin habang kausap si Blake sa kabilang linya. Sa tuwing magkasama kasi kami ni Zachary, tampulan kami ng tukso ng mga kaibigan nya. Hindi naman ito sinasaway ni Zachary kahit namumula na ang tenga nya.

Nang lumapit ako sa kanya sa balcony, nakatanaw sya sa kalangitan at para bang malalim ang iniisip. Wala na itong kausap sa cellphone nya at mabigat ang talukap ng mga mata na animong paiyak na ito. Tumabi ako sa kanya bago tiningnan ang nagniningning na kalangitan. Masarap pagmasdan ito lalo na ang sunrise. Nakakabigat ng pakiramdam ang pagtingin sa madilim na kalawakan. Para bang kulang ito kapag walang nagniningning na mga bituin. Para bang ito ang bumubuo sa kalawakan, ang mga bituin.

"Tatiana can I make a request?",he suddenly asked after a few minutes watching the moon and stars shine. I looke at him and I saw his sad eyes.

"What is it?",marahan kong ganong sa kanya. Kumabog ng malakas ang dibdib ko nang hawakan nya ang kamay kong nakahawak sa railings.

"Forgive me if I hurt you. Please always think that I have my own reason",he seriously requested. Nagtaka naman ako dahil sa lahat ng irerequest nya, ito pa talaga. Nakakapagtaka lang but it doesn't mean na hindi ko susubukang gawin.

I hold back his hands and he tightly held it like there's someone gonna steal it away from him.

"Intindihin mo lang ako ng itindihin. Yon lang ang hiling ko. Magalit ka man sakin, isipin mo sana na may dahilan ako. At hindi ko alam kung anong gagawin ko kung mawawala ka sakin. Importante ka sakin Yvonne.",nagtataka na ako at halos lumabas na ang puso ko sa bilis ng t***k ng puso ko.

Hindi ko na mapigilan ang sarili ko at niyakap ko sya ng mahigpit. Agad syang yumakap sakin at para bang nagdiwang ang puso ko sa saya ko. His warm hugs gives comfort to me. And everything I saw him,his flaws or anything was perfect on my two eyes.

I felt like I'm the moon and his my star. Without him, I'm in the dark, helpless. Without him, I feel like I'm s**t. I'm scared though, I know how to live on my own. But when I met him, I felt like my happiness is depends on him. It's full of him whenever I make a move.

Masarap na simoy ng hangin ang yumakap samin ni Zachary habang nakayakap parin kami sa isa't isa. Sana ganito nalang palagi..

"I won't promise anything because I hate promises. But I can try for you. I'll try to fulfill your request"

And I know it's kinda hard because I didn't done it yet. But because he's Zachary Matthew Fabian, I'll try... for him. I feel like my heart will gave up and keep falling for him. It's my first time to fall in love and it's kinda weird for me.

From now on, I'm going to careful at my actions and think first if that decision would hurt Zachary or not before I make a decision.

Napangiti ako ng palihim nang maramdaman kong hinalikan ako ni Zachary sa sentido ko. Naramdaman kong bumigat ang talukap ko habang nakayakap parin kay Zachary. At bago ako makatulog, narinig ko ang malambing na pagbulong sakin ni Zachary ng 'Iloveyou' na nagpangiti sakin at dahilan ng mabilis na pagtibok ng puso ko.