"hele bunları kadirle görecektin..."
dedi ve masa ölüm sessizliğine burundu. Yanlışlıkla kurduğu o cümlenin gücü dunyadan sesleri kesmeye yetmişti yüzüm ufak sıyırdı ve beynimin içi uğuldamaya başladı tekrar.
Ama elimi tutan Aslanin ılık avuçlarına baktım. Gözlerim doldu. Her şeyden önce bunların hepsinden önce o benim en iyi dostum koruyucu meleğim di. Korkunca sarıldığım özleminde koştuğum aradığım dostumdu... Gülümsedim "Hele o varken hayat bambaşkaydı" sesim titredi gözümden akan yaşları engellemedim. Insan kendi azabini özler mi? ben özlemiştim her şeye rağmen. "Abim ben özür dilerim " diyen Turan abimi durdurdum. "O benim dostum sırdaşım kankamdi bu gotten daha hayırlıydı en azından" hıçkırıklara ağlayarak anlatırken aslan bana sıkı sıkı sarıldı gözlerinin dolmuş ihanetkar sulari d
