1 hafta sonra Karadeniz yolu
Nigarin ağzından
Hastaneden taburcu olunca ailemi zor bela ikna edip 5 deli yollara koyulduk. Şoförümüz en yakın dostum kan kardeşim Aslan Şeytanlı bizimleydi. Arkada bir birine sataşmaktan sıkılmayan, ilk fırsatta bir birine bıçak takmaya gönüllü olan iki deli abim Civat Soydan ve Turan Şeytanlı vardı. Ve tabi kalbimin çiçeği hem kuliste hem hayatta en yakın arkadaşım Yasemin Safra hanım da bizimleydi.
Instadan storiler atarak yolculuğumuzu insanlarla paylaşıyorduk. Içimde hissettiğim aci dayanılmaz ve büyüktü. Her şeyden önce evladımı daha oluşmadan kaybetmiştim oysaki ne kadar alışmıştım bir kaç saatte onun benim olmasına benim evlâdım olmasına kanımdan sevdiğimden bir parçayı orda taşımaya onun annesi olma hissini hissetmeye. Hele rüyamda görmüştüm on
