เว้นระยะ

1557 Words

ไทก้าหลุบตามองมือยี่หวา เขาเห็นรอยแดงที่ตนเองเป็นคนทำ แววตาของหนุ่มลูกครึ่งมีความรู้สึกผิดฉายชัดออกมา ความกรุ่นโกรธเมื่อสักครู่เลยเบาบางลง “…” เธอมองสบตาเพื่อนชายคนสนิทแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าบ้าน ตอนนี้หญิงสาวไม่อยากสนใจอะไรแล้ว เธอไม่แม้แต่จะอยากรู้ว่าสองคนนั้นจะปะทะคารมหรือทำร้ายกันอีกหรือเปล่า รู้แค่ว่าเธออยากอยู่คนเดียว ยี่หวาตรงดิ่งกลับขึ้นห้องนอนตัวเอง เธอเข้าไปนั่งอยู่ในความมืดพลันในหัวก็ตีกันยุ่งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ชุลมุนก่อนหน้า สาวสวยไม่เข้าใจว่าทำไมไทก้าถึงหัวเสียได้ขนาดนั้น ปกติเพื่อนของเธอเป็นคนอารมณ์ดีแล้วก็ใจเย็นมาก ๆ คนหนึ่ง แต่วันนี้เขากลับคุมตัวเองไม่ได้ จนเธอเองยังแปลกใจ ก๊อก ก๊อก ก๊อก… “ยี่หวา” เสียงทุ้มดังพร้อมเสียงเคาะประตู มันเรียกให้ ใบหน้าสวยมองตรงไปที่ประตูห้องนอนตนเอง เธอรู้ว่าจาเมลเรียกเธอแต่ร่างเล็กกลับนิ่งเฉยไม่คิดโต้ตอบหรือแม้แต่จะลุกไปเปิดประตูให้เขา ย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD