พลาดรักเพื่อนพี่ชายตัวร้าย

EP. 2 🔥🔞🔥

“กลับบ้านกับพี่ พีช เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง” ธามตัดสินใจตัดบท พลางคว้าเอวบางให้ลุกขึ้นยืน

“ไม่กลับ! พีชไม่กลับบ้านนั้น! ฮึก... พี่ปล่อยพีชนะ พีชจะดื่มต่อ!” พีชดิ้นรนสุดแรง พยายามขยับหนีจากอ้อมแขนที่ประคองเธอไว้ มือเล็กทุบลงบนไหล่หนาของชายหนุ่มอย่างไม่ยั้งแรง จนคนที่อยู่รอบข้างเริ่มหันมามอง

“พีช อย่าให้พี่ต้องดุ” ธามกดเสียงต่ำ แววตาที่จ้องมองมานั้นน่ากลัวจนพีชชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะกลับมาพยศอีกครั้ง

“พี่ก็เหมือนกัน... พี่ก็เห็นพีชเป็นแค่เด็กมีปัญหา พี่ไม่เข้าใจพีชหรอก! ปล่อย!” พีชพยายามสะบัดตัวอีกครั้ง แต่ความมึนเมาทำให้เธอก้าวพลาด ร่างทั้งร่างถลาร่วงลงไปหาธามที่รับไว้ได้ทันท่วงที

ใบหน้าของพีชซุกลงกับซอกคอแกร่ง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวจนธามหน้าร้อนวูบ

สัญชาตญาณดิบของชายหนุ่มถูกกระตุ้นขึ้นอย่างฉับพลันทันที ร่างนุ่มนิ่มและใบหน้าหวานที่เปรอะด้วยน้ำตา ดวงตาและปลายจมูกแดงก่ำเหมือนลูกสัตว์น่าทะนุถนอมที่เห็นอยู่ตรงหน้า ทำให้ความเย็นชาที่เขารักษาไว้แทบตลอดเวลานั้นสั่นคลอน

ชายหนุ่มสบถเบาๆ ก่อนจะรวบตัวพีชขึ้นอุ้มพาดบ่าอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงประท้วงไม่ขาดปากของเธอ เขาเดินจ้ำออกไปยังลานจอดรถ จุดหมายไม่ใช่บ้านของพีชอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก เพราะถ้าส่งพีชกลับในสภาพนี้มีหวังได้ทะเลาะกันบ้านแตกอีกแน่

และที่สำคัญคือเพราะอะไรบางอย่างกระซิบถ้อยคำล่อลวงที่ข้างหู ทำให้แทนที่จะพาอีกคนไปส่งหาพี่ชายเจ้าตัว เขากลับพาเธอไปยังเพนต์เฮาส์ของเขาแทน

เมื่อมาถึงเพนต์เฮาส์ ธามไม่รอช้า เขากดรหัสผ่านและอุ้มพีชเข้าไปในห้องสุดหรูที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย ให้ความรู้สึกสุขุมเหมือนอย่างบุคลิกของเจ้าของห้อง มันเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ จากดอกลิลลี่ที่เขาเพิ่งซื้อมาจัดแจกัน และกลิ่นบุหรี่จางๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของเขาเอง

ธามตรงดิ่งไปยังห้องนอนขนาดใหญ่ เขาวางร่างบางลงบนเตียงคิงไซส์อย่างนุ่มนวล พีชสะลึมสะลือเปิดเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าไม่ใช่ห้องของตัวเองก็พยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่ร่างกายกลับไม่เป็นใจ ข้อมือเล็กถูกคว้าไว้ก่อนที่เธอจะล้มคะมำ

“จะไปไหน พีช” เสียงทุ้มต่ำของธามดังขึ้นข้างหู เขาทาบทับร่างสูงลงมาคร่อมร่างเล็กไว้ แขนแกร่งสองข้างเท้าลงบนฟูกข้างลำตัวของเธอ กักขังไม่ให้เธอหนีไปไหน

พีชเงยหน้ามองดวงตาคมกริบคู่นั้นอย่างหวาดหวั่น กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ยังค้างอยู่ในลมหายใจทำให้เธอรู้สึกมึนงง แต่วินาทีนี้เธอสัมผัสได้ถึงอันตรายที่แฝงอยู่ในแววตาของธาม อันตรายที่ดึงดูดและน่ากลัวไปพร้อมๆ กัน

“พี่ธาม... นี่มันห้องพี่” พีชพึมพำ

“ก็ใช่ไง... แล้วทำไมถึงคิดว่าพี่จะพาเรากลับไปหาพัฒน์ในสภาพนี้” ธามพูดเสียงพร่า พลางไล้มือไปตามกรอบหน้าสวยที่ขึ้นสีระเรื่อ สัมผัสเย็นเฉียบจากปลายนิ้วสร้างความวาบหวามไปทั่วร่าง ทำเอาหญิงสาวเม้มปากแน่น

“พี่ธาม…จะทำอะไร” ถามเสียงสั่น

“…” ธามไม่ตอบ เขาก้มลงมาจูบกลีบปากอิ่มอย่างดูดดื่ม เธอพยายามขัดขืน แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับถูกดูดกลืนไปกับรสจูบที่ร้อนแรงราวกับเปลวไฟ ลิ้นร้อนของธามสอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก กวาดต้อนสำรวจทุกซอกมุมอย่างหิวกระหาย รสชาติของเหล้าและกลิ่นกายของเขามันผสมปนเปกันจนพีชรู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ที่ไม่เคยรู้จัก

มือหนาเลื่อนลงไปตามเอวบาง ก่อนจะเชยชายเสื้อสายเดี่ยวขึ้นอย่างช้าๆ เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบและผิวเนื้อขาวเนียน พีชสะท้านเฮือกเมื่อปลายนิ้วอุ่นร้อนของเขาสัมผัสผิวเนื้อโดยตรง เธอเงยหน้าขึ้นมองธามด้วยสายตาพร่าเลือน ความต้องการบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของร่างกาย

“พี่ธาม...” เสียงของพีชขาดห้วงเมื่อธามผละจูบออกไป

“พี่ธาม... พีช...” เสียงหวานเรียกชื่อเขาขาดห้วง เมื่อธามผละริมฝีปากลงมาซุกไซร้ที่ซอกคอขาวกรุ่น เขาขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยรักสีกุหลาบจางๆ

แสงไฟสลัวจากด้านนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา กระทบกับผิวขาวเนียนละเอียดของพีชจนดูราวกับรูปสลักชั้นเลิศ ธามจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกระหาย เขาโน้มตัวลงไปฝังใบหน้ากับทรวงอกอิ่ม ปลายลิ้นร้อนตวัดหยอกเย้ากับยอดปทุมถันที่ชูชันท้าทายสติสัมปชัญญะของเขา พีชจิกเล็บลงบนไหล่กว้าง ความเสียวซ่านที่โถมเข้าใส่ทำเอาเธอแทบสำลักความกระสัน เธอร้องครวญครางขอให้เขาเบามือลง

ธามไม่ได้เบามือตามคำขอ กลับกันเขายิ่งโหมไฟปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นอีก มือหนาเลื่อนลงต่ำ สัมผัสกับจุดอ่อนไหวกลางกายสาวที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานตามธรรมชาติ พีชบิดเร่า พยายามหุบขาเข้าหากันด้วยความเขินอาย แต่ธามใช้ความแข็งแรงที่มากกว่าบังคับให้เธอกางขาออก

“มองตาพี่... พีช” ธามสั่ง เสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยอำนาจ พีชปรือตาขึ้นมองสบกับดวงตาคมกริบที่บัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยไฟราคะ ก่อนจะแทรกกายเข้าในช่องทางรักของเธอ

ในวินาทีที่ความแข็งขืนรุกล้ำเข้าหาความอ่อนนุ่ม พีชเบิกตา กว้าง ความรู้สึกอึดอัดและซ่านสยิวตีรวนจนเธอต้องหอบหายใจถี่ ธามหยุดนิ่งให้เธอได้ปรับตัว ก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาให้อย่างอ่อนโยนผิดกับจังหวะรุกรานเมื่อครู่

จังหวะรักเริ่มต้นขึ้นอย่างเนิบนาบก่อนจะค่อยๆ ทะยานสู่ความรุนแรง ธามขยับกายเข้าหาอย่างรวดเร็ว ทุกสัมผัสที่เขามอบให้มันทั้งดิบเถื่อนและนุ่มนวลในเวลาเดียวกัน พีชโอบกอดร่างหนาไว้แน่น เสียงเนื้อกระทบกันและเสียงครางแผ่วเบาดังระงมไปทั่วห้องนอนของชายหนุ่ม

เมื่อพายุกามารมณ์ถูกพัดโหมจนรุนแรงถึงขีดสุด พีชเสียวจนปลายเท้าหงิกงอ ลมหายใจขาดห้วง มือเรียวจิกแผ่นหลังกว้างจนเกิดรอยแดง ร่างกายเกร็งกระตุกเมื่อสัมผัสได้ถึงของเหลวร้อนผ่าวที่ทะลักเข้าใส่ในร่างแทบจะจังหวะเดียวกันกับที่เธอเสร็จสม

“พีช” ธามเรียกชื่อเธอเบาๆ พลางยันกายขึ้นมอง พีชไม่ได้ตอบรับ เปลือกตาคู่สวยปิดสนิท ขนตายาวงอนยังชุ่มไปด้วยหยดน้ำตาที่ผสมกับความเหนื่อยอ่อน ใบหน้าที่เคยแดงซ่านเริ่มเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อจางๆ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังค้างอยู่ในกระแสเลือดบวกกับบทรักที่หนักหน่วงเมื่อครู่ สูบเรี่ยวแรงทั้งหมดของเธอไปจนหมด

ร่างบางอ่อนระทวย พลิกซ้ายขวาเข้าหาความอบอุ่นตามสัญชาตญาณก่อนจะจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราด้วยความอ่อนเพลีย ธามขยับลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันสีขาวเทาออกไปในความมืดขณะที่สายตายังคงจดจ้องร่างที่สลบไสลอยู่ข้างกาย