การก้าวเข้าสู่โค้งสุดท้ายของการเรียนปริญญาโทที่อังกฤษนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ โดยเฉพาะเมื่อต้องพ่วงตำแหน่งแม่ลูกอ่อนเข้าไปด้วย ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ชีวิตของพีชแทบถูกกลืนหายไปกับกองตำรา เอกสารอ้างอิง และไฟล์ข้อมูลจำนวนมหาศาลที่กระจัดกระจายอยู่เต็มโต๊ะทำงานเล็กๆ ริมหน้าต่างของอพาร์ตเมนต์
กลางคืนของลอนดอนยังคงหนาวเย็นและเงียบสงบ แสงไฟสีส้มจากเสาไฟริมถนนสะท้อนผ่านกระจกเข้ามาทาบทับร่างบางที่นั่งงอตัวอยู่หน้าแล็ปท็อป ดวงตาคู่สวยเริ่มแดงระเรื่อจากการอดนอนต่อเนื่องหลายวัน ผมยาวถูกรวบลวกๆ ไว้ด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจเหมือนเคย
นิ้วเรียวเลื่อนเมาส์ไปทีละบรรทัดอย่างระมัดระวัง
"อีกนิดเดียวเท่านั้น..." พีชพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับกลัวว่าหากพูดดังเกินไป สมาธิที่เหลืออยู่น้อยนิดจะกระเจิดกระเจิง
เธอกำลังตรวจสอบตัวอักษรทุกตัวในวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์เป็นรอบที่สิบ ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่จนไห
