หนึ่งเดือนหลังจากเหตุการณ์ในเพนต์เฮาส์ ธามใช้ชีวิตประหนึ่งว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เขาเข้าประชุมตรงเวลา เซ็นเอกสารด้วยมือเรียบเฉย และเมื่อค่ำมาถึงก็ออกไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนธุรกิจเหมือนทุกครั้ง ใบหน้าที่เรียบเฉยแทบไม่บ่งบอกว่ามีอะไรเกิดขึ้นภายในใจ แต่ในความจริง พีชยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขาเหมือนเงาที่ไม่ยอมจาง
สำหรับธาม พีชเป็นเหมือนพายุฤดูร้อน รุนแรง ร้อนแรง สร้างความปั่นป่วนเพียงชั่วคราวแล้วก็จากไป เขายังจำคำพูดของเธอได้ดี “พีชท้องค่ะ” และความโกรธที่เขาไม่ได้ระบายออกมาหลังจากถูกตบหน้า เขาเชื่อว่าคนรักสนุกแบบเธอประเดี๋ยวก็ต้องไปเอาเด็กออก และไม่นานก็จะกลับสู่ชีวิตเดิม
แต่เมื่อเข้าสู่เดือนที่สอง ความเงียบเริ่มสร้างความผิดปกติให้กับเขา ธามเผลอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูบ่อยครั้งโดยไม่รู้ตัว หน้าจอแชตที่เคยเต็มไปด้วยข้อความออดอ้อนและยั่วยวนแทบทุกชั่วโมงกลับว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของข
