ความเงียบที่กดทับในห้องน้ำกว้างของเพนต์เฮาส์หรูเหมือนหนักขึ้นทุกวินาที พีชนั่งตัวสั่น ประคองมือที่สั่นเทาของตัวเองไว้บนเข่า ปลายนิ้วเย็นเฉียบเมื่อแตะถูกแผ่นพลาสติกสีขาวขนาดเล็กบนเคาน์เตอร์หินอ่อน ราวกับความจริงที่กำลังรอเธออยู่ส่งผ่านความเย็นเข้ามาในร่าง ความรู้สึกหนักอึ้งบีบคั้นหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก
เธอหลับตาลง พยายามรวบรวมสติ แต่ทุกลมหายใจกลับทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้น คล้ายกับเวลาในห้องนี้หยุดหมุน ทุกเสียงรอบตัว เสียงน้ำหยดจากก๊อก เสียงลมหายใจของตัวเองชัดเจนและดังกว่าปกติ เหมือนสะท้อนกลับมาทำให้เธอรับรู้ความจริงที่กำลังอยู่ตรงหน้า
มือเรียวของพีชสั่นจนแทบจับไม่อยู่ เธอเกร็งขาและกดตัวลงบนพื้นเย็นเพื่อประคองตัวเอง ดวงตาแดงระเรื่อสะท้อนภาพของเธอในกระจก ความอ่อนล้า ความกลัว และความสับสนปะปนกันอย่างไม่สามารถแยกออกจากกันได้ ทุกวินาทีที่ผ่านไปทำให้เธอรู้สึกว่าการตัดสินใจในตอนนี้สำคัญที่สุด
พีช
