หลังจากลังเลอยู่นานว่าควรจะทิ้งที่ตรวจครรภ์ดีหรือไม่ พีชก็ตัดสินใจได้ เธอประคองร่างกายที่สั่นเทาออกมาจากห้องน้ำ มือเรียวยังคงกำแท่งพลาสติกที่ปรากฏแถบสีแดงสองขีดไว้แน่น ราวกับเป็นสิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยวจิตใจในวินาทีนั้น หญิงสาวไม่ได้ทิ้งมันลงถังขยะอย่างที่ควรจะทำ เพราะส่วนลึกในใจยังคงมีความหวังโง่ๆ ว่าหลักฐานชิ้นนี้อาจจะสั่นคลอนหัวใจน้ำแข็งของคนตรงหน้าได้บ้าง
เมื่อประตูเปิดออก เธอพบธามยืนพิงกรอบประตูอยู่ แววตาคมกริบของเขามองตรงมาที่เธออย่างจับสังเกต ชุดเชิ้ตสีขาวของเขาถูกปลดกระดุมคอออก ดูผ่อนคลาย แต่บรรยากาศรอบตัวเขากลับทำให้พีชหายใจติดขัดเหมือนมีใครเอามือมาบีบรัดหน้าอก
“ไหนว่าแต่งหน้าอยู่ ทำไมล้างหน้าออกมา” ธามเลิกคิ้วถาม เสียงเข้มแต่เรียบเฉย ทำให้หัวใจพีชเต้นแรงขึ้นอีก
“พีชลองแต่งหน้าสไตล์ใหม่แล้วไม่ชอบค่ะ เลยล้างออก” พีชเม้มปากเข้าหากันแน่น พลางตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
