“ผ่านแล้ว! พี่นนท์คะ พีชสอบผ่านแล้ว!” เสียงตะโกนของพีชดังก้องไปทั่วอพาร์ตเมนต์หรูใจกลางกรุงลอนดอน ราวกับแรงตื่นเต้นในหัวใจระเบิดออกมา เธอเด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้หน้าแล็ปท็อป พลางชูมือขึ้นฟ้าอย่างลืมตัว ดวงตาหงส์เป็นประกายสดใส มือเรียวรีเฟรชหน้าจอเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อให้แน่ใจว่าตัวอักษรที่เห็นนั้นไม่ได้หลอกตา
“ไม่ใช่แค่ผ่านธรรมดานะคะ เกรดพีชสูงมาก สูงจนพีชยังแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลย!” เธอหันไปบอกนนท์ที่กำลังนั่งเล่นกับน้องพัตเตอร์อยู่บนพรมอีกฝั่งของห้อง พัตเตอร์ยกมือเล็กๆ โบกไปมาอย่างตื่นเต้นเมื่อได้ยินเสียงแม่
ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก นนท์รีบช้อนตัวอุ้มเด็กชายตัวน้อยขึ้นมาแนบอกแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาเธอ ใบหน้าของเขาเปื้อนรอยยิ้มกว้างเต็มไปด้วยความดีใจ
“ไหนครับ พี่ขอดูหน่อย…โห พีช! นี่มันเกียรตินิยมชัดๆ พี่บอกแล้วไงว่าพีชทำได้ ความพยายามตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาม
