พออากาศเริ่มเข้าสู่ช่วงปลายปี ความหนาวก็ดูจะยิ่งทวีคูณมากยิ่งขึ้น ไอเย็นลอยปกคลุมไปทั่วมหาวิทยาลัยราวกับหมอกบางๆ ที่แทรกซึมเข้าไปถึงกระดูก ลมหายใจทุกครั้งของพีชกลายเป็นไอสีขาวจางที่ลอยฟุ้งอยู่เบื้องหน้า เธอเดินประคองครรภ์ที่เริ่มโย้เด่นชัดออกมาจากห้องสมุดของมหาวิทยาลัย มือหนึ่งกอดแฟ้มเอกสารวิทยานิพนธ์ อีกมือหนึ่งประคองหลังเอวที่เริ่มปวดตึงจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นทุกวัน
ลมหนาวที่โหมกระหน่ำเป็นระลอกพัดกระแทกใบหน้าและลำตัวจนเธอต้องหยุดยืนตั้งหลักเป็นระยะ พีชกระชับเสื้อโค้ทตัวยาวให้แน่นขึ้น พลางก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อหลบลม แม้เธอจะพยายามดูแลตัวเองอย่างดีที่สุด ทั้งกินวิตามินตามที่แพทย์สั่งและพักผ่อนเท่าที่ทำได้ แต่ร่างกายที่ต้องแบกรับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นบวกกับภาระวิทยานิพนธ์ที่กดดัน ก็ทำให้คุณแม่เลี้ยงเดี่ยววัยใสเริ่มรู้สึกคล้ายจะหน้ามืด
เสียงรองเท้าบู๊ตกระทบพื้นซีเมนต์ชื้นน้ำฝนดังเป็นจังหวะช้
