5.2
947 Words
‘ผมท้อง’
หลังจากนั้นเธอก็ใช้เวลาทำใจอยู่ร่วมสองเดือนเพื่อยอมรับความจริงให้ได้ แม้เธอจะขอร้องอ้อนวอนหรือสั่งการเสียงแข็งว่าให้เอาเด็กออก แต่ลูกชายที่เคยว่านอนสอนง่ายก็ขัดคำของเธอเป็นครั้งแรก
เธอรู้ว่าลูกของเธอเก่งแต่สุดท้ายแล้วก็ยังเป็นเด็กอายุยี่สิบที่รู้แต่เรื่องในตำรา ประสบการณ์ชีวิตก็ไม่มาก ถ้าเธอปล่อยให้เขาทำตามใจมากกว่านี้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ หรือ
เวลาผ่านไปเกือบห้าเดือนที่เธอเอาแต่สวดภาวนาต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้าราวกับต้องการเป็นสาวกของพระองค์ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจและมุ่งมั่นที่จะปกป้องนูเอลจากสิ่งต่างๆ ที่จะกระทบต่อเขาและหลานของเธอ ทำให้เธอตัดสินใจส่งเขาไปยังเมืองเล็กๆ ที่ห่างไกลความเจริญแต่ก็ไม่ได้กันดารจนถึงขั้นลำบาก
เธอคิดมาตลอดว่ามันได้ผล เขาจะปลอดภัยจากสิ่งอันตรายทั้งปวง หลานของเธอจะโตมาอย่างดีด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอจัดเตรียมไว้ให้ เธอจะวาดฝันและสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง
“ลิเวีย ผมรู้ว่าคุณรักลูกมากแค่ไหน แต่ตอนนี้ลูกเรายี่สิบหกแล้วนะ เขาควรมีชีวิตเป็นของตัวเองได้แล้ว”
“แค่ยี่สิบหก จะไปทำอะไรได้ ถ้านูเอลถูกใครหลอกเข้าล่ะ เด็กคนนั้นไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลยนะ”
เธอเถียงสามีกลับ ใช่ ตั้งแต่เด็กนูเอลก็แทบไม่มีปฏิสัมพันธ์กับใครเกินความจำเป็นเลยสักคน เขาเพียงแค่คุยและทำตัวตามมารยาทที่ถูกสอนมาเท่านั้น
“คุณไม่เชื่อใจลูกตัวเองที่เลี้ยงมากับมือรึไง”
ผู้นำตระกูลยังคงเกลี้ยกล่อมภรรยาด้วยความใจเย็นอย่างเคย คู่สามีภรรยาอีวานริสโตนั้นเป็นตัวอย่างของคำว่า ถ้าอีกคนเป็นไฟอีกคนต้องเป็นน้ำ อย่างแท้จริง
ก๊อกๆ
“เนล เข้าไปนะ” เสียงจากหลังประตูดังขึ้น เขาตอบรับโดยที่กำลังยืนมองเสื้อผ้าในตู้อยู่ ถ้าย้ายบ้านก็ต้องสร้างห้องแต่งตัวให้ลูกใหม่ด้วย
อ่ะ นี่ไง พอดีเลย
เขากวักมือเรียกคนมาใหม่ให้มาดูห้องแต่งตัวที่เชื่อมกับห้องนอนเขาและห้องนอนเด็กๆ
“สร้างห้องแต่งตัวเด็กให้ได้แบบนี้ด้วยนะ เอาตู้พวกนี้ไปด้วยขี้เกียจตั้งค่าใหม่”
เขาชี้ส่งๆ ไปแน่นอนว่าคนตัวสูงข้างๆ ก็ตั้งใจสั่งเอไอคู่กายอย่างขะมักเขม้นเอไอของฟีลอสเป็นแบบไม่มีรูปลักษณ์แต่เชื่อมอยู่กับทุกระบบอย่างนาฬิกาบนข้อมือข้างซ้ายนั่นแหละ ต่างจากของเขาที่เป็นทั้งคนทั้งสัตว์
“ว่าแต่เดินเข้ามามีอะไร”
“สรุปเอาบ้านหลังนี้นะ”
ฟีลปัดส่งจอโฮโลแกรมมาให้เขาดู เขากดเปิดระบบสามมิติ ไม่นานห้องของเขาก็กลายเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีบ้านหลังโตตั้งอยู่ หน้าบ้านมีโรงจอดแอร์คาร์ สนามเด็กเล็กขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป หลังบ้านมีสวนสนามหญ้าสีเขียว สระว่ายน้ำพร้อมสไลด์เดอร์จิ๋ว มีของเล่นหลายชิ้นที่เป็นลายการ์ตูนเรื่องโปรดของเด็กๆ อย่างคุณแรบบิ้ทเกิร์ลกับแมมมอธแมนที่เยลปาพูดถึงบ่อยๆ บ้านเป็นแนวสมัยใหม่สีครีมขาวสามชั้น
เออเนอะ มันก็หามาได้จริงด้วย เขาตั้งสติให้นิ่งก่อนกดปิดระบบไป
“ดีนี่ ให้หารมั้ย?”
เขาประคองเสียงตัวเองให้นิ่งไม่ยอมเผยว่าจริงๆ แล้วรู้สึกว้าวกับการที่อีกฝ่ายสามารถตอบรับความต้องการของลูกๆ ได้อย่างครบครันขนาดไหน เขาถามเรื่องหารราคาบ้านอย่างไม่ยี่หระ ยังไงบ้านหลังนี้ก็ต้องกลายเป็นสมบัติของลูกเราอยู่ดี ถ้าจะหารเขาก็ไม่ว่าอะไร
“อันนี้คือสงสัยในความรวยของบาร์เน็ตรึเปล่า?”
เสียงคนข้างหลังเย็นขึ้นจนเขาขนลุก เขาหันขวับไปก็เจอแค่คนที่กำลังขมวดคิ้วแน่น จนต้องเผลอจิ้มลงไปอย่างไม่รู้ตัว กว่าจะรู้สึกตัวก็คือตอนที่มือของเขาถูกกอบกุมไปประทับจุมพิตอย่างอ่อนโยน ดวงตาสีทองส่องสว่างวาบราวกับเจอเหยื่อที่กล้าเดินเข้าถ้ำของตนอย่างไม่เกรงกลัว
เขาขนลุกซู่กับสายตาที่ถูกส่งมาก่อนจะสะบัดมือหนาทิ้งแล้วหันไปคุยกับเพียร์แทน วันนี้เขามีอะไรต้องทำอีกมาก! อย่าเพิ่งว่อกแว่กสินูเอล!
“ว่างมากก็ไปอุ่นเลือดพาลูกนอนกลางวัน” เขากล่าวกับอีกคนที่ตอนนี้เอาแต่ส่งเสียงหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เอาอีกแล้ว! มันทำตัวน่าหมั่นไส้ใส่เขาอีกแล้ว!
“ให้ลูกนอนตรงไหน”
“ในห้องลูก เปิดแอร์เบาๆ ด้วย” เขาบอกอย่างถี่ถ้วนเพราะเด็กๆ ขี้หนาวเป็นพิเศษแต่อากาศช่วงนี้ก็ใช่ว่าจะหลับสบายโดยไม่ใช้ตัวช่วยได้เลย
ส่วนเขา วันนี้ก็งานหนักหน่อยล่ะ คิดไปก็แอบเคืองคนข้างกายไม่น้อยที่คิดจะทำอะไรก็ทำ ไม่บอกไม่กล่าวกันสักคำ เขาหันไปมองเตียงใหญ่พลางคิดว่าจะไปซื้อพวกฟูกกับเครื่องนอนใหม่ที่นู่นเอาทีเดียวและแล้วความคิดบางอย่างก็แวบเข้ามาอย่างห้ามไม่ได้แล้วนี่เขาต้องนอนห้องเดียวกับฟีลรึเปล่า? หมายถึงห้องนอนแบบเตียงเดียวกันน่ะ
- Writer
