10:00
“ไปเที่ยวๆ!”
“ผมอยากได้นิทาน”
“หนูอยากกินไอติมซอฟต์บลัด
“ของเล่น!”
เขายืนมองลูกๆ ที่ดูดี๊ด๊าเป็นพิเศษเพราะวันนี้พวกเราจะไปซื้อของเข้าบ้านใหม่กันหลังจากย้ายเข้ามาอยู่ได้สามวัน ฟีลเองก็ช่วยสอนภาษาเมืองหลวงง่ายๆ ให้
“ป่ะ ไปกันรึยัง”
เสียงเรียบตามฉบับคุณเขาดังขึ้นก่อนจะออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนสบายๆ เส้นผมสีทองไร้การตกแต่งใดๆ ตอนแรกเขาก็บอกไปแล้วนะว่าไปเองได้เพราะยังไงก็เป็นเมืองที่เกิดและโตมา ไม่ต้องถึงขั้นลางานไปด้วยก็ได้ แต่คนตัวโตกลับบอกว่าถึงไปทำงานก็ไม่มีอะไรทำอยู่ดี ตำแหน่งประธานบีทีกรุ๊ปนี่มันว่างขนาดนั้นเลยเหรอ
“ขึ้นแอร์คาร์กันครับ”
เขาจูงมือเด็กๆ ไปยังแอร์คาร์ของคนตัวสูง โดยให้เด็กๆ นั่งเบาะหลังด้วยกัน ส่วนเขาก็นั่งหน้าคู่กับฟีลตามลำพังสองคน ในแอร์คาร์มีแต่เสียงพูดคุยโหวกเหวกของเด็กๆ
“จะซื้ออะไรบ้าง”
“ก็พวกเสื้อผ้าลูกเพราะเอามาแค่นิดเดียว แก้วใบใหม่แล้วก
