ร่างบางฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะกำลังรดน้ำต้นไม้ที่สวนรอบบ้านหลังส่งลูกเข้านอนกลางวันเสร็จ รอบบ้านที่แปลว่ารอบบ้านจริงๆ เพราะเจ้าของเส้นผมสีเงินเดินเป็นวงกลมมาสักพักแล้ว
หน้าต่างโฮโลแกรมเด้งขึ้นมาเพื่อบอกว่ามีคนวิดีโอคอลมาหา พอเห็นว่าเป็นใครก็กดรับสายทันที
“ว่าไง?”
เขาเอ่ยออกไปทั้งๆ ที่สายตายังจับจ้องอยู่ที่ดอกไม้สีสวยอย่างสนใจเพราะไม่เคยเห็นมาก่อน
“เดี๋ยวคืนนี้ไปงานครบรอบงานแต่งงานของคุณโดโรเรสกับพี่นะ เอาลูกไปด้วย”
“อือ”
“เนลฟังอยู่มั้ยเนี่ย”
เขาพยักหนาหงึกๆ แทนคำตอบ ดอกไม้นี้ทำไมถึงเป็นสีขาวๆ น้ำเงินๆ แบบล่ะ? มีศูนย์วิจัยที่ไหนตัดต่อพันธุกรรมออกมาขายแล้วเหรอ? หรือใครจับมันไปผสมสีกับใคร? น่าเอาไปปลูกไว้ในห้องสรรเสริญจัง
“งั้นเดี๋ยวพี่ส่งคนไปรับนะแล้วเราไปเจอกันที่ห้าง”
“อ่าห้ะ เอาลูกไปด้วยเหรอ”
“ไปด้วยสิ ฟังพี่จริงมั้ยเนล”
“ฟังๆ ว่าแต่ดอกนี้ชื่ออะไรอ่ะ”
เขาแพลนกล้องไปที่ดอกไม้ส
