EPILOGUE
After 5 years Akala ko noong natapos yung surgery na ginawa nila sakin hindi ko kaya, akala ko hindi ko matatapos yung test. Nagpapasalamat ako kina mommy lalo na kay theo na hindi nawala sa tabi ko. Matapos yung ilan test pinapahinga ako ni theo at siya yung nag-ayos ng kasal namin noon. Hindi ko inaakala na sobrang ganda ng ginawa niya. Ni isa hindi niya ako pinatulong may time na umuuwi siya ng late. Umuwi na din kami sa bahay na binili niya 13 years ago. Bumalik kami doon. Naramdaman ko na lang na may yumakap sa likod ko. Napangiti ako amoy palang alam ko na siya talaga to. Humarap ako sakanya saka hinalikan siya sa lips. Napangiti ito. "Salamat." "Salamat saan?" "Salamat kasi hinintay mo ako. Salamat kasi hindi ka nawala sa tabi ko. Salamat kasi inintindi mo ako, hindi mo alam
Great novels start here
- Writer
