เเอ๊!
เเขนเล็กๆยกขึ้นมาปัดเเก้มผมไปมาผมอดไปไม่ที่จะหอมลงบนเเก้มขาวๆเล็กๆนั่นอีกครั้ง ทำไมครับอยากเช็ดน้ำตาให้ม๊าเหรอครับ
“อยากคุยกับม๊าเหรอครับ” ผมพูดหยอกล้อลูกเบาๆ
“คิดชื่อไว้หรือยังลูก” ตายจริงผมลืมคิดไปซะสนิทเลย ผมหันไปมองหน้าคุณเปรม
“เขาจะชื่อ ปิณญ์ ปิติภาสน์ สิริรัตนรามา ส่วนอีกชื่อของเขาคือ เเฟงก์ เกรย์” เสียงอาจารย์ภาคพูดขึ้นมาชื่อนี้เเค่ได้ยินก็ทำให้ใครๆอยากเห็นหน้าเเล้ว เเค่ชื่อยังตั้งให้ดีขนาดนี้เเละชีวิตเขาจะดีขนาดไหน ลูกคนเเรกของผมเป็นถึงคนที่ชื่อพิเภกตั้งให้เลยนะ
“ตั้งชื่อสมเป็นอาจริงๆ” คุณเปรมพูดน้ำเสียงจริงจัง
“ความยิ่งใหญ่มาพร้อมกับฉันเสมอ เเละเขาจะโตมาในเเบบที่ใครๆต้องอิจฉา” ผมคงต้องทำใจเเล้วล่ะครับครอบครัวนี้เขาจริงจังทุกเรื่องจริงๆ ผมไม่อยากคิดเลยถ้าอาจารย์ภาคมีลูกเขาจะขนาดไหน
“เมียอาไปไหน”
“เห็นบอกปวดหัวอยากอ้วก ไปห้องน้ำยังไม่มา” ผมกับคุณเปรมขมวดคิ้วหากันทันท
