Chapter 88:BARANGAY SANTANA 2
Simon, mukhang malalim ang iniisip mo. May bumabalabag ba sa isipan mo? Tanong ko habang umuupo sa tabi niya at ipinatong ang ulo ko sa balikat niya. Agad niyang ipinatong ang isang kamay niya sa balikat ko saka huminga ng malalim bago nagsalita. "Salamat, ma. Salamat sa tulong mo ngayon. Gumagaan ang pakiramdam ko dahil alam ko na kung sino talaga ako at ang pamilyang nakapaligid sa akin." "Simon, ako ang dapat magpasalamat sa iyo dahil sa maraming bagay na ginawa mo para sa akin. Hindi mo ako pinabayaan o binigo. Kaibigan kita, mahal kita bilang lalaki sa buhay ko. Mas kaunti ang ginawa ko para sa iyo, Simon, kaysa ginawa mo para sa akin." "I love you so much, Simon. I would do anything for you," agad siyang tumingin sa akin at saka tumitig sa mga mata ko at hinalikan ang noo ko bago
- Writer
