Chapter 92:BORACAY
Isang buwan na ang nakalipas mula nang mangyari ang insidenteng pamamaril ni Tiyang Susan. Medyo magaling na ngayon si Mama Amor. Sa totoo lang, masaya ako dahil sa wakas ay unti-unti na naming nararamdaman ang marangya at walang problemang buhay. Agad akong nabalik sa aking kahelidad nang may kumatok sa pinto. Napatigil ako sa ginagawa ko, inayos ko ang maleta ko, saka tumayo at binuksan ang pinto. "Ma, matagal pa ba yang ginagawa mo?" diretsong tanong niya. "Hinihintay na tayo ni mama sa baba. Hindi ka pa ba tapos mag-impake ng mga gamit mo?" Napakamot ako sa batok ko saka ko siya sinagot. "Kunti na lang 'to Sir at matapos na ako maglagay ng mga damit ko sa maleta," diretsong sagot ko. "Good, let me help you," sabi niya sabay pasok sa kwarto. Napatingin siya sa ibabaw ng kama at na
- Writer
