ดวงใจไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้สึกประหม่าเมื่อเดินทางมาถึงบ้านของเขา ตัวบ้านที่ตั้งตระหง่านและโดดเด่น
“กลัวเหรอ”กระทิงที่ทำท่าจะเดินนำเข้าไป แต่เมื่อหันกลับมาและพบว่าดวงใจกำลังกุมสองมือเอาไว้ พร้อมกับเห็นท่าทางประหม่าของเธอ
ตอนนี้หญิงสาวอยู่ในชุดกระโปรงแสนหวาน ขับให้ใบหน้าที่ดูอ่อนหวานของเธอดูน่ารักน่าเอ็นดู และยังทำให้ดูน่าทะนุถนอมมากอีกด้วย
“พ่อกับแม่คุณดุหรือเปล่า”เธอไม่เคยต้องไปพบพ่อแม่ของใครมาก่อน ไม่รู้ว่าจะต้องพูดหรือทำตัวยังไง
“พ่อกับแม่ฉันใจดี”เขาไม่บอกเปล่าแต่เข้ามาจับจูงเธอให้เดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน
“กระทิง หนูดวงใจมาลูกเข้ามา”เสียงของคุณลักษิกา หรือก็คือแม่ของกระทิง
“เรานี่ไม่รีบพาน้องเข้าไปข้างในบ้าน ข้างนอกอากาศเย็นเดี๋ยวน้องก็ไม่สบายหรอก”คุณลักษิกาเดินเข้ามาหาคนทั้งคู่ เพราะท่านกำลังรอเธอและอยู่ลูกชาย เห็นรถแล่นมาถึงได้สักพักแต่ไม่ยักจะเดินเข้าไปเสียที ทำให้ท่านเดินออกมาตา
