" เอาอีกไม่ได้เหรอ ?
"ไม่ได้เเล้วคะ ณิมีเรียนพรุ่งนี้ เเละคุณเองก็ต้องพักผ่อนนะคะจะได้หายไวๆ "
" ก็ได้งั้นเธอนอนกับฉันที่ห้องนี้ไม่งั้นฉันจะทำต่อ"
วายุพูดพลางทำท่าจะขยับเอวต่ออีกครั้ง
"โอเคๆ ฉันจะนอนที่นี่กับคุณนอนได้เเล้วคะ ดึกมากเเล้ว พรุ่งนี้ณิเองมีเรียนเช้าด้วย !!
" เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปส่งเอง "
วายุพูดไว้เเค่นั้นเเล้วก็ทิ้งตัวลงนอนหลับไป
จริงๆเขาเเค่จะไปส่องดูว่าคณะของเธอมีหนุ่มๆมาวอเเวเธอบ้างรึเปล่า ..
" ได้สิ นอนได้เเล้วคุณวายุณิง่วง "
หญิงสาวบอกกับมาเฟียหนุ่มเเล้วรีบนอนลงด้วยความง่วง
ส่วนวายุก็นอนลงข้างๆเธอ เเขนยาวเเอบโอบเอวเธอเล็กน้อยเเล้วหลับผล๋อยตามเธอไป
ณิชาลุกขึ้นมาในตอนเช้า ก็ไม่เห็นวายุเเล้ว
สงสัยคงจะอยู่ข้างล่าง เธอคิดได้ดังนั้นจึงออกไปอาบน้ำเเต่งตัวอีกห้อง
" คุณณิชา นี่พี่น้ำตาลนะคะ.. คุณวายุให้มาตามคะ "
เสียงน้ำตาลคนดูเเลเธอเรียก
" คะพี่น้ำตาลบอกคุณวายุเดี๋ย
