My love พ่ายรักมาเฟีย

Ep.5

"แกกำลังจะบอกให้ฉันไปอยู่กับเขาทั้งๆที่เคยรู้จักอะไรกันเนี่ยนะ "

ณิชาเอ่ยถามเพื่อน

เอวาพยักหน้า หงึกๆ

"เพราะคุณวายุเขาเป็นมาเฟีย ถ้าเเกเกิดขัดใจไม่ไปอยู่กับเเล้วเขาอาจจะทำร้ายแกก็ได้นะ สู้แกไปอยู่กับเขาซะเลยดีกว่า ไหนๆเเกก็ได้กับเขาเเล้วนี่ดีซะอีกที่เขารับผิดชอบเเก "

" เเกคิดงั้นเหรอ ?? " ณิชาหันไปถามเอวา

"อื้ม.. ชีวิตเเกหน่ะพ่อเเม่ก็ไม่อยู่เเล้ว มีเขาอยู่อาจจะปกป้องเเกได้นะ" ณิชาพยักหน้าลง

" งั้นฉันก็จะไปอยุ่กับเขา

เเต่ถ้าเขาฆ่าฉัน ฉันจะตามมาหักคอเเกไปอยู่ด้วย"

" แต่ฉันเชื่อว่าเขาไม่ทำร้ายเเก หรอก มาเฟียอย่างเขามาตามหาผู้หญิงที่มีอะไรด้วย มันมีซะที่ไหนนอกจากเขาจะชอบเเก!!

"งั้นฉันกลับไปบอกเขาละกัน ว่าจะไปอยู่ด้วย"

เเกเชื่อฉันสิ ไม่งั้นเขาคงไม่ทำขนาดนี้

หลังจากกลับจากมหาลัย ณิชารู้สึกหิวเลยเดินลงมาซุเปอร์มาเก็ตไกล้ๆด้วยความที่เป็นเวลาเย็นมากเเล้วคนก็ไม่ค่อยออกไปไหนมาไหนกัน

เธอรู้สึกเหมือนมีคนตามเธออยู่ตลอด พอเธอหันมองก็ไม่เจอใคร ณิชาจึงรีบซื้อของกินง่ายๆเเล้วรีบกลับขึ้นห้องทันที

ด้วยความหวาดกลัว เเละประกอบกับคำพูดของเพื่อนสาว

ทำให้ณิชาตัดสินใจเเน่วเเน่ จะไปอยู่กับวายุที่เพ้นท์เฮาส์

ณิชากดโทรศัพท์ต่อสายไปหาวายุ

"ฮัลโหล คุณวายุ นี่ณิชาเองคะ "

ครับ ว่าไง.. เปลี่ยนใจมาอยู่กับผมเเล้วหรอ??

"คะหนูจะย้ายไปอยู่กับคุณ หนูรู้สึกไม่ปลอดภัย.. เหมือนมีคนตามฉันเมื่อกี้ หนูกลัวคะ "

มาเฟียหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เพราะคนที่ตามเธอคือบอดี้การ์ดของเขาที่ส่งไปเฝ้าดูเธอ

มันกลับดีซะอีกที่เธอกลัว จนอยากย้ายมาอยู่กับเขา

สงสัยจะต้องตบรางวัลให้บอดี้การ์ดคนนี้หน่อยเเล้ว

"งั้นเธอเก็บของที่จำเป็นมาก่อน เดี๋ยวผมให้เจอา ไปรับเลย ส่วนของอย่างอื่น ให้คนไปขนตามมาทีหลัง "

เอ่อ.. รูปพ่อรูปเเม่หนู ขอเอาไปด้วยได้ไหมคะ ??

" อืม.. ได้สิ ที่นี่มีห้องว่างตั้งหลายห้อง "

"งั้นหนูเก็บของเเป้บนะคะ อีกซัก1ชั่วโมงคุณ ให้คนมารับได้เลยคะ "

"ได้ .."

มาเฟียหนุ่มวางสายไป ใบหน้ายิ้มอารมณ์ดีสุดๆ

" บอกเเม่บ้านไปทำความสะอาดห้องติดกับห้องฉันเดี๋ยวจะมีคนมาอยู่ด้วย "

ทางด้านณิชา รีบเก็บของจำเป็นของเธอใส่กระเป๋าเดินทาง ดีหน่อยพรุ่งนี้ไม่มีเรียน

พวกหนังสือยังไม่ต้องเอาไป

เธอเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระร่างกาย ก๊อกๆ ๆ.. เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

ณิชารีบเดินไปส่งตาเเมวดูก่อน เห็นว่าเป็นเจอาลูกน้องของวายุ เลยเปิดให้เข้ามา

"คุณณิชานายให้ผมมารับครับ "

ณิชาที่อาบน้ำ ใส่ชุดนอนเรียบร้อย

เดินลากกระเป๋าสองใบออกมา

"ไปคะ หนูเก็บของเรียบร้อยเเล้ว ที่เหลือคุณวายุบอกว่าจะให้คนมาเอาไปให้ทีหลัง "

เจอาลากกระเป๋าของเธอมาไว้ในมือ ก่อนจะเดิน นำเธอมายังลงมาที่รถหรูคันเดิม

ใช้เวลาไม่นาน ..

รถหรูเเล่นมาจอดที่หน้าเพ้นท์เฮาส์ของวายุ

"เชิญครับ นายคอยคุณอยู่ข้างใน "

ณิชาก้าวเดินเข้าไปข้างในช้าๆ วายุ ที่นั่งคอยเธออยู่บนโซฟา หันมามองเธอ ร่างบางผิวขาวจัดๆ

ในชุดนอนลายการ์ตูนสีเขียวเเขนยาว ขายาวน่ารัก

"ทานอะไรมารึยัง .."

"เอ่อ.. หนูทานมาเเล้วคะ เเต่ยังไม่อิ่ม "

งั้นมากินพร้อมฉัน .. "มึงไปบอกเเม่บ้านตั้งโต้ะ "

เขาหันไปสั่งบอดี้การ์ดอีกที่ยืนอยู่ไกล้ๆ

" ไอ้เจอา มึงให้แม่บ้านเอากระเป๋าเธอไปเก็บที่ข้างห้องกู "

" ห้ะ .. คุณจะให้หนูนอนห้องข้างๆคุณหรอคะ ??

"ทำไม รึคุณจะนอนห้องเดียวกับผม ก็ได้นะ ผมไม่ติดอะไร "

" ไม่คะ หนูไม่ชินกับการนอนกับใครนอกจากเพื่อนสนิท หนูขอนอนคนเดียวดีกว่า.. "

.

" เเต่คืนนั้นเธอนอนกับฉันได้นี่.."

คุณ.. ณิชาถลึงตาใส่เขาเเว้บนึงก่อนจะชักสายตากลับ

" คุณวายุป้าจัดโต้ะเสร็จเเล้วคะ "

เสียงป้าเเม่บ้าน เอ่ยบอกเขา

ครับ .. วายุลุกขึ้นเดินนำเธอไปยังโต้ะทานอาหาร

ณิชาลุกขึ้เดินตามมาเฟียหนุ่มไปนั่งที่โต้ะ

ป้าเเม่บ้านตักข้าวให้วายุเเละเธอ เเล้วก็เดินเข้าไปในครัว

กลิ่นหอมของอาหารบนโต้ะทำเอาเธอหิวอีกครั้ง ฝ" กับข้าวน่าทานจังเลยคะ มีปลากระพงสามรสกับไข่พะโล้ที่หนูชอบทานด้วย "

" ชอบก็ทานเยอะๆ วันไหนอยากทานอะไร ก็บอกป้าเเม่บ้านเอา "

" คุณใจดีจัง "

ณิชายิ้มเผลอหวานให้วายุจนตาหยี จนวายุที่ถึงกับใจกระตุก รอยยิ้มสดใจจากเธอทำเอาเขาละสายตาไม่ได้เลย

คุณ.. คุณวายุ เป็นอะไรคะ มองหนูทำไมคะ??

"เปล่า .. รีบทานเถอะ เดี่ยวฉันจะต้องออกไปทำงานเธอไปนอนก่อนเลย "

"คุณทำงานดึกๆแบบนี้ทุกคืนเลยเหรอคะ ? "

"ไม่หรอก เเต่วันนี้มีงานด่วน .. "

วายุตอบเธอพร้อมกับตักปลากะพงสามรส ใส่จานเธอ

" ขอบคุณคะ หนูขอไปด้วยได้ไหมคะ พรุ่งนี้หนูไม่มีเรียน อยู่ที่นี่ก็นอนไม่หลับอยู่ดี "

ด้วยความอยากรู้ ณิชาจึง อยากตามเขาไปด้วย

ไหนๆก็ตกลงมาก็อยู่กับเขาเเล้ว

" ไม่ได้งานนี้มันอันตรายเกินไป..อยู่ที่นี่เธอจะปลอดภัยกว่า"

มาเฟียหนุ่มบอกด้วยความเป็นห่วง เพราะงานของเขาในคืนนี้คือ ไปช่วยตำรวจปราบผู้ก่อการร้าย

ถึงเเม้เขาจะเป็นมาเฟีย เเต่มาเฟียอย่าเขามีตำรวจเป็นพันธมิตรในทุกพื้นที่ มีบ้างที่เขาต้องพึ่งพาตำรวจ เเละทางตำรวจต้องพึ่งพาคนของเขาในการสืบหาข้อมูลต่างๆ

เพราะทีมลูกน้องของเขามีเเต่ระดับหัวกะทิเท่านั้น!! "ก็ได้คะ งั้นหนูไม่ไปก็ได้ "

ณิชาเองก็ไม่ได้อะไร เพระเขาบอกว่าอันตรายเธอก็ไม่อยากออกไปเสี่ยงเช่นกัน..

ร่างบางเดินขึ้นมาชั้นสองของเพ้นท์เฮาส์ของวายุ โดยมีเเม่บ้านของเขาเดินนำมา

"นี้ห้องของคุณคะเสื้อผ้าที่คุณเอามา ดิฉันจัดไว้ให้เรียบร้อยเเล้ว เเม่บ้านบอกกับเธอเเล้วก็เดินลงไป "

ภายในห้อง หรูหรามาก ถูกตกเเต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ชั้นดี หลายชิ้น ณิชาเดินสำรวจทุกส่วนของห้องด้วยความตื่นเต้น

ส่วนวายุหลังจากที่ทานข้าวกับเธอเสร็จ เขาก็พาลูกน้องจำนวนนึง ขึ้นรถตู้สีดำทึบออกมาเช่นกัน

ณิชายืนดูรถตู้สีดำเเล่นออกไปที่หน้าต่างจนพ้นตา

ก่อนจะกลับมานั่งบนเตียงนุ่มๆ มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักแชตหาเอวาเพื่อนของเธอ

Niicha : ส่งรูปภาพ ฉันมาอยู่กับเขาเเล้วนะ

A_awa : ว้ายย ยัยณิ!! เร็วมาก

Niicha : เมื่อตอนเย็นเหมือนมีคนตามฉันฉันกลัว

เลยตัดสินใจมาอยู่กับเขา

A_awa : ดีเเล้ว คืนนี้ขอให้คุณวายุปล้ำเเกนะ ฮ่าฮ่า

Niicha : ไม่หรอกย่ะเขาไปทำงานเเล้วเราก็นอนคนละห้องกัน

A_awa : ฉันล้อเล่นหน่ะ เเต่ก็ขอให้เเกอยู่ดีมีสุขกับที่นั่นละกัน