Ep.8

1446 Words

วายุไม่อาจปฏิเสธได้เพราะพี่ชายเขามีเหตุผลพอ เขาเดินออกจากห้องทำงานพี่ชายของเขามาที่ห้องของเขาที่มีณิชาอยู่ข้างใน เสียงเปิดประตูห้องทำเอาณิชาที่นั่งดูซีรี่ในมือถืออยู่เพลินๆ สะดุ้งตกใจเล็กน้อยคุณ. "คุณวายุคุยธุระเสร็จเเล้วเหรอคะ " อืม .. มาเฟียหนุ่มตอบ เเล้วคุณจะกลับเลยไหมคะ ? เธออยากกลับรึยังละ.. !! เขาเห็นเธอกำลังดูซีรี่อยู่ยังไม่จบ เลยไม่อยากขัดจังหว่ะ "กลับเลยก็ได้คะณิไม่ได้มีปัญหาอะไร " งั้นก็กลับ .. มาเฟียหนุ่มหมุนตัวเดินออกมา ข้างนอก พร้อมกับณิชาที่หยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าตามออกมา วายุตั้งใจขับรถ ส่วนณิชานั่งเงียบไม่พูดอะไร จนกระทั่งถึงเพ้นท์เฮาส์ มาเฟียหนุ่มจอดรถหน้าบ้านก็จะส่งกุญเเกให้ลูกน้องเอาไปเก็บ " ของๆ ที่ห้องเธอ เจอามันขนมาให้ครบเเล้ว " วายุหันไปบอกหญิงสาวที่เดินตามหลังเขาขึ้นมาที่ชั้นสอง " เสื้อผ้าชุดไหนจะรีด ก็เเยกไว้ล่ะเดี๋ยวให้เเม่บ้านขึ้นไปเอา " " ขอบคุณนะคะ คุณวายุ " เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม ?? วายุเอ่ยออกมาพร้อมสีหน้าเจ้าเล่ห์ คุณวายุต้องการอะไรคะ .. ?? ณิชาที่ยืนอยู่หน้าห้องมองเขาตาเเป๋ว ราวกับไม่เข้าใจในคำพุดเขา "ต้องการเธอ.. ฉันต้องการเธอ " วายุเดินเข้ามาประชิดตัวณิชาโน้มใบหน้าลงจนไกล้กันจนได้ยินเสียงหายใจ เปิดประตูห้องสิ.. เสียงคำสั่งจากมาเฟียหนุ่มที่ห่างกันเพียวนิดเดียว ณิชาที่ยืนไขกุญเเจห้องค้างไว้ ก็บิดออกด้วยท่าทางทุกลักทุเล. ประตูห้องเปิดพร้อมกับมาเฟียหนุ่มที่เเทรกตัวเองเข้ามาพร้อมกับเธอ ณิชาถอยหลังหนีเขาจนจนมุม มาเฟียหนุ่มคว้าเอวบางของเธอกอดไว้เเน่น ว๊ายย .. คุณอย่าทำณิอีกเลยนะ ..ณิกลัว ณิเพิ่งหายเจ็บ.. วายุสบตาเธอนิ่ง เเววตาณิชาสั่นระริกราวกับจะร้องไห้ ออกมา วายุถึงกับเบือนหน้าหนีสายตาเธอ ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ปิดประตูใส่เธอดังปัง.. ณิชาสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ เเต่เธอก็แปลกใจที่เขายอมอ่อนให้กับเธอ เย็นวันนั้นเเม่บ้านขึ้นมาตามณิชาไปทานข้าว เเต่ไม่เห็นวายุ ลงมา ณิชาจึงหันไปถามเจอาที่ยืนอยู่ไกล้ๆ "คุณวายุหล่ะคะ? คุณเจอา " "คุณวายุไม่ลงมาครับคุณณิชาทานก่อนเลย " ใช่.. เขากำลังหลบหน้าเธอ กลิ่นกายหอมๆของเธอตั้งเเต่ตอนเช้า ทำให้อารมณ์ความต้องการที่มันพุ่งขึ้นสูงเเละเขาทนมาตลอด เเต่มันกลับไม่ได้ปลดปล่อย อีกอย่างเขาต้องบินไปอังกฤษหลายวัน จึงต้องการเธอเอามากๆ .. ณิชาพยักหน้า กับคำตอบของมือขวามาเฟียหนุ่ม เธอลงมือทานอาหารเย็นทันที หลังจากทานอาหารเสร็จณิชาเดินกลับขึ้นมาบนห้องนอนที่อยู่ติดกับห้องของเขา จึงลังเลว่าจะเข้าไปดูเขาหน่อยดีไหม.. ? สุดท้ายเธอตัดสินใจเคาะห้องของมาเฟียหนุ่มสองสามที เเต่ไร้เสียงตอบรับ จนณิชาถอดใจจะเดินเข้าห้องตัวเอง เสียงประตูห้องก็เปิดออก "มีอะไร " วายุถามเธอสั้นๆ เพราะอารมณ์ที่ครุกครุ่นในกายเขามันยังไม่สงบ ณิขอเข้าไปได้ไหมคะ ? วายุไม่ตอบเเต่เปิดประตูให้กว้างกว่าเดิมาาวกับเป็นการอนุญาติให้เธอเข้ามา " คุณวายุทำไมไม่ลงไปทานข้าวคะ .." "ฉันไม่หิว" เสียงตอบยังคงห้วนๆสั้นๆเหมือนเดิม คุณโกรธหนูหรอคะเรื่องนั้นหรอคะ ?? ณิชาที่มองออกวาเขาไม่ได้ไม่หิว เเต่เขาคงหลบหน้าเธอเพราะเรื่องเมื่อตอนเย็นมากกว่า.. วายุไม่ตอบ เเต่จ้องหน้าเธอนิ่ง ใบหน้าสวย ขนตาดำงอนเด้งในชุดนอนลายกระต่าย "ถ้าคุณต้องการณิ. ณิก็จะยอมคะถือว่าณิตอบเเทนคุณที่รับผิดชอบชีวิตณิ ..!! " ณิชาทำท่าจะปลดกระดุมชุดนอนลายกระต่าย ที่เธอสวมใส่ออก วายุที่กำลังควบคุมสติไว้ก็ขาดสะบั้นทันที อื้อ.. เเขนเเกร่งคว้าร่างเธอมาจูบ อย่างเร่าร้อนหลายนาที ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูเเบบนิ่มนวล ณิชาเองก็ปล่อยให้เขาจูบตามอำเภอใจ ก่อนจะผละออก มือหนาของวายุผลักเธอลงบนโซฟาหรู ในห้องเขา ก่อนจะปลดกระดุมชุดนอนลายกระต่ายของเธอออก หน้าอกสวยของเธอ ภายไต้บราเซียสีดำลายลูกไม้เซกซี่ขัดกับชุดนอน โผล่มาทักทายเขา มาเฟียหนุ่มบีบจับหน้าอกสวยของเธอจนเป็นรอยมือของเขา ใบหน้าหล่อก้มลงไป โลมเลียหน้าอกของเธอราวกับเด็กน้อยที่กำลังหิวโหย ยอดอกสีชมพูของเธอตั้งชั้นด้วยความเสียว อ้ะ อ่า . . คุณวายุ ..~ ณิชาร้องครางด้วยความเสียว เพราะครั้งก่อนเธอไม่ได้มีอารมณ์ร่วมด้วย " เสียวเหรอ ..เดี๋ยวเธอจะได้เสียวกว่านี้ " มาเฟียหนุ่มใช้นิ้วยาวเกี่ยวเพนตี้สีเดียวกับบราเซียออก เนินสาวขาวอวบอูมสีชมพูไร้ขน ทำเอาเขากลืน. น้ำลายลงคออย่างยากลำบาก อึ้ก.. สายตายองเขาที่จ้องมองตรงนั้นของเธอทำให้ณิชาหนีบขาอย่างเนียมอาย อย่าหุบขา ..!! มาเฟียหนุ่มจับขาเธอตั้งขึ้น เนินสาวของเธอยังสวยงดงามเหมือนคืนนั้น ที่เขาได้ลิ้มลองเป็นเจ้าของคนเเรกโดยที่เธอไม่เต็มใจ นิ้วเรียวยาวถูกสอดเข้าไปในรูสีชมพู อ้ะ..!! วายุขยับนิ้วช้าๆลองเชิง เธอตอดนิ้วเขาจนเขาอยากใส่แก่นกายของเขาเข้าไปกระเเทกเธอซะเดี๋ยวนี้เลย ปลายนิ้วเรียวยาวของเขากระทุ้งเช้าออกอยู่ในร่องสาวขอเธอ จนน้ำหวานสีใส่ไหลฉ่ำออกมาเคลือบนิ้ววาวฉ่ำ. อ้ะ.. !! " คุณวายุอย่างอนิ้วคะ" ~~ อย่าใบหน้าสวยของณิชาบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความเสียวซ่าน.ปากสีชมพูสดยังงับติดกันเเน่นราวกับไม่ให้เสียงหลุดลอดออกมา " เสียวหรอ..เสียงก็ครางออกมาดังๆ ณิชายังรงเม้มปากเเน่นจนวายุรู้สึกหมั่นไส้ " งั้นก็เงียบให้ได้ตลอดเเล้วกัน " วายุจับขาเรียวขาวของณิชากางออก ใบหน้าหล่อของเขาก้มลงอยู่ตรงติ่งสาวของเธอพอดี คุณวายุ อย่าคะ ตรงนั้นมันสกปรก!! เหมือนเสียงห้ามของเธอจะไม่เป็นผล . ปลายลิ้นอุ่นๆของเขาไล่เลียไปทั่วกลีบสาวเธอก่อนจะมาหยุดหยอกล้อกับติ่งสาวทีชมพูสดของเธอ ณิชาที่นอนเม้มปากอยู่ถึงกับทนไม่ไหว อ้ะอ่ะ อ๊า... คุณวายุพอเถอะคะณิเสียว.. หึ .. ใบหน้าหล่อยกยิ้มร้ายใส่เธออีกครั้งก่อนจะ ลงไปตวัดลิ้นสองสามทีเเรงๆ อ่า..อ๊า.. อ้าย.. ร่างบางสั่นกระตุกฮวบ ๆ ปล่อยน้ำรักสีใสจนกลางกายสาวของเธอฉ่ำเยิ้ม มาเฟียหนุ่มใช้ลิ้นลงไปปาดเลียน้ำรักของเธออย่างไม่นึกรังเกียจ "เสร็จได้น่าเอามากเลยณิชา " มาเฟียหนุ่มละออกจากเธอมาถอดเสื้อผ้าออกจนหมด เเก่นกายใหญ่ขนาดหกสิบของเขาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนจนดูน่ากลัว เเต่มันกลับสีชมพูเช่นเดียวกับผิวของเขาที่ขาราวกับคนดูเเลตัวเองดี ณิชามีสีหน้าตกใจเล็กน้อยที่เห็นมันอีกครั้ง ขนาดของเขาใหญ่มาก มิน่าหล่ะ วันนั้นถึงเล่นเธอซะป่วยไปเดินขาถ่างไปเรียนหลายวัน ~ ของคุณใหญ่จัง .. ณิขอจับได้ไหมคะ ~ เธอเอาความใจกล้าจากไหนก็ไม่รุ้ ขอจับของเขา ไม่ทันรอให้เขาอนุญาติ ฝ่ามือนุ่มนิ่มของณิชา คว้าเเก่นกายเขามาจับ รูดขึ้นลงช้าๆ วายุกัดกรามเเน่นมองการกระทำของเธอที่มันยั่วซะเหลือเกิน ปลายหัวหยักสีชมพูที่มีน้ำใสเยิ้ม ณิชาอ้าปากก้มลงไปรรอบครองเขาจนมิด โดยที่เขาไม่ต้องร้องขอ เธอเองก็เคยดูหนังโป๊กับเอวาอยู่บ้าง ถึงจะไม่มีประสบการณ์ก็เถอะ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more