Ep.1

1337 Words

"วายุ" วายุภัคร.. มาเฟียหนุ่มรูปหล่อตระกูลดัง อายุ27ปี เจ้าของกิจการสีขาวเเละเทา หลายอย่างในประเทศเเละต่างประเทศ เบื้องหน้าเขาทำธุรกิจนำเข้ารถหรูราคาหลักร้อยล้าน เเละธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เจ้าของคอนโดหรูร้อยล้านทำเลดีใจกลางเมือง เเละยังเป็นเจ้าของผับหรูชื่อดังที่เหล่านักท่องราตรีเเวะเวียนกันมาเเน่นทุกค่ำคืน กิจการสีเทาของเขา คือผลิตเเละส่งออกอาวุธให้เเก่มาเฟียหลายกลุ่มทั้งในเเละต่างประเทศ นอกจากนี้กลุ่มมาเฟียของเขายังเป็นพันธมิตรกับตำรวจทุกพื้นที่ วันนี้วายุเข้ามา ที่โชว์รูมรถของเขาเพื่อรอเชครถที่เพิ่งนำเข้ามาจากต่างถิ่น "นายครับ.. วันนี้มีงานที่ต้องเคลียร์ที่ผับนายจะกลับเลยไหมครับ " เสียงของ 'เจอา' ลูกน้องมือขวาคนเก่งของเขา ถามขึ้นเพราะเห็นว่านี่ก็เย็นมากเเล้วนายของเขายังนั่งนิ่งราวกับคนที่กำลังคิดอะไรในใจ ร่างของมาเฟียวายุยังคงนั่งนิ่งพิงเก้าอี้ราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง.. นายกำลังคิดอะไรอยู่หรอครับ ?? เจอายังคงถามด้วยความเป็นห่วง "หรือว่าเรื่องผู้หญิงในคืนนั้นครับ "มึงนี่รู้ดี.. " วายุตวัดสายตาคมขึ้นมองเจอา "ให้คนไปสืบเรื่องของเธอให้กูหน่อย 2ทุ่มกูต้องได้ประวัติเธอ" เจอา พยักหน้าลงรับคำสั่ง พร้อมร่างสูงของวายุลุกขึ้น ก้าวเดินออกไป เจอารีบเดินตามเจ้านายของเขาไป เพราะมาเฟียหนุ่มคนนี่เป็นคอยไม่ชอบอะไรชักช้า เขาเป็นตรงเวลาเสมอในทุกๆเรื่อง ลูกน้องเเละคู่ค้าของเขาทุกคนต้องเป็นเเบบนั้นเช่นกัน " Strom Pub " เป็นผับของเขาเอง ที่เพิ่งเปิดให้บริการได้ไม่ถึงปีเเต่กลับมีลูกค้าจำนวนมาหลั่งไหลกันมาที่นี่ ภายในร้านมีทั้งโซนวีไอพีเเละโซนธรรมดา เเละ เขาก็ดันไปวันไนต์กับลูกค้าสาวคนสวยที่ร้านของเขาเเห่งนี้ ย้อนกลับไปในคืนนั้น ขณะที่วายุเดินลง มานั่งดื่มกับ " เวหา " พี่ชายของเขาที่ชั้นวีไอพี สายตาเเหลมคมของเขากลับเหลือบไปเห็นสาวสวยที่เดินตรงมานั่งลงที่โต๊ะข้างๆ เธอคงมาดื่มกับเพื่อนตามปกติ ในหน้าสวยของเธอหันมาสบตาเขาพอดี วายุรีบชักสายตากลับหันมาอีกทางก่อนจะยกเเก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมด. " สวยดีเนอะ " เวหาพี่ชายของเขเห็นเขามองเธออยู่ซักพักเเล้วจึงเเกล้งเเซว "มึงอย่าเล่นอะไรพิเรน " พี่ชายเขาเป็นคนชอบเล่นอะไรพิเรนๆ วันนี้ก็เช่นกัน เวหาเเอบใส่ยาปลุกเซกซ์ที่เขาเพิ่งคิดค้นขึ้นมาใหม่ลงในเเก้วของน้องชายตัวเอง มันไม่ทีทั้งรสกลิ่นเเละสี เเถมยังยากต่อการจับได้ เเต่ยาออกฤทธิ์รุนเเรงมากภายในไม่กี่นาที อึก อึก อึก.. เสียงกลืนเหล้าลงคอจนหมดจนหมดเกลี้ยง เวหายกยิ้มเล็กน้อย. ผ่านไปไม่นานวายุเริ่มมีอาการผิดปกติ เหงื่อเริ่มซึมตามใบหน้า ร่างกายของเขาเริ่มร้อนรุ่ม วายุรู้ได้ทันทีว่าพี่ชายของเขาต้องเล่นอะไรอีกเเน่นอน ใบหน้าหล่อๆหันขวับไปมองพี่ชายตัวเอง "เฮียใส่อะไรลงไปในเเก้วผม" หึ.. !!เสียงแค่นหัวเราะในลำคอของพี่ชายดังขึ้นเบาๆ "กูเเค่อยากลองยาตัวใหม่ ว่ามันจะดีเเค่ไหน มึงช่วยกุหน่อยละกัน" " เฮียนี่เเม่ง.. วายุสบทเล็กน้อย ก่อนจะรีบลุกเดินออกไปเพราะยาเริ่มออกฤทธิ์เเรงขึ้นเรื่อยๆ เป็นจังหวะเดียวกับ "ณิชา"ที่ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำพอดี วายุที่หยุดลงตรงทางเดินไปห้องน้ำเพื่อกดโทรศัพท์ให้ลูกน้องพี่ชายเขาเอายาถอนมาให้ ก็ต้องหันขวับไปเพราะมีคนเดินมาชนเเผ่นหลังของเขาอย่างจัง อ๊ะ..!!ขอโทษด้วยคะ เสียงของณิชาเอ่ยขึ้นอย่างเเผ่วเบาราวกับรู้สึกผิด ใบหน้าหล่อๆ ของมาเฟียหนุ่มหันขวับไปก็จำได้ทันทีว่าเธอคือคนที่นั่งโต้ะข้างๆเขาเมื่อกี้ "ช่วยฉันหน่อย.. วายุที่โดนวางยาเริ่มมีการการุนเเรงขึ้นขอร้องให้เธอช่วยเขา เพราะลูกน้องของเขาคงมาไม่ทันเเน่ " คุณเป็นอะไรคะ .. เหงื่อออกเต็มเลย ไม่สบายรึเปล่า? " " เธอต้องช่วยฉัน.. ฉันโดนวางยา" น้ำเสียงสั่นกระเส่า .. " เเล้วให้หนูช่วยยังไงคะ หนูไม่ใช่หมอนะ " " พาฉันไปส่งที่ห้องข้างบนที " "คุณรอหนูก่อนได้ไหมหนูของเข้าห้องน้ำแป๊บนึง" วายุพยักหน้าลง ณิชารีบเดินเข้าในห้องน้ำทำธุระส่วนตัวอย่างรวดเร็ว ไม่นานร่างสวยของณิชาก็เดินออกมา พร้อมพยุงเขา "คุณบอกทางหนูละกันนะ " "ชั้นสามเธอเดินขึ้นไปได้เลย ห้องริมสุด " ณิชาเดินไปตามทางที่เขาบอกจนถึงหน้าห้องของเขาที่เอาไว้พักผ่อนส่วนตัว "คุณเปิดประตูหน่อยคะ " วายุเอื้อมมือสั่นระรัว ไปเเสกนเปิด ร่างเล็กพยุงเขาเข้าไปในห้องเรียบร้อย กำลังจะหันหลังกลับลงไปข้างล่าง หมับ !!วายุฉวยเอาเเขนเธอไว้ "ช่วยฉันก่อนสิ.." " หนูพาคุณมาส่งเเล้วไง!!" " ไม่ .. นอนกับฉัน ฉันต้องการเธอ" ว๊ายย.. ร่างสูงดึงรั้งเธอล้มทับร่างของเขาอย่างจัง ริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกันพอดี วายุรวบเเขนกอดเธอไว้เเน่นก่อนจะพลิกตัวขึ้คร่อมร่างบาง ก่อนจะประกบปากจูบเธออีกครั้งอย่างเร่าร้อน อื้อ.. อ่อยหนูนะ อ่า อำ อู๋ (ปล่อยหนูนะ อย่าทำหนู) ณิชา ร้องขอเขาให้หยุด ทั้งๆที่โดนเขาจู่โจมริมฝีปากของเธอยุ่ วายุกัดลงที่ริมฝีปากสวยของเธอเบาๆ เพิ่งเเทรกลิ้นเข้าไป รสจูบที่ชำนาญของเขา ทำให้คนด้านล่างอ่อนเอนตามโดยง่าย ร่างบางของณิชานิ่งลง วายุผละออกจากริมฝีปากสวยหลังจากจูบจนพอใจ ก่อนจะรีบปลดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว " คุณอย่าทำหนูเลยนะคะ หนูกลัวเเล้ว" ณิชายกมือไหว้สั่นเทา ใบหน้าสวยเปื้อนไปด้วยหยดน้ำตา " ไม่ต้องกลัว " เขาพูดกับเธอสั้นๆ ก่อนจะรีบถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนหมด วายุจับขาเธออ้าออกกว้าง ร่องสาวอูมสวยไร้ขนดูเหมือนจะปิดสนิท ของเธอช่างสวยน่าลิ้มลองมาก เเต่เขาทนฤทธิ์ยาไมไหวเเล้ว มือหนาเอื้อมมือไปหยิบถุงยางอนามัยในลิ้นชักข้างเตียงมาสวมใส่บนแก่นกายใหญ่ยักขนาดหกสิบของเขาที่เเข็งเต็มที่. เเก่นกายใหญ่ยักจ่อลงที่กลายกายสาว วายุจับกระเเทกเข้าไปไปได้เเค่หัว กึก..!! ณิชาก็ร้องกรี้ดลั่นด้วยความเจ็บปวด เพราะเขาเองก็ไม่ได้เล้าโลมเเถมเธอนี่ก็ยังเป็นครั้งเเรกของเธอด้วย "เข้ายากจัง.. ผ่อนคลายหน่อย" ร่างบางส่ายหัวสั่นไปมา " ฮึก ฮือ..ไม่เอาหนูเจ็บ คุณอย่าทำหนู " วายุที่อารมณ์พุงเต็มที ปวดเเก่นกายที่เเข็งรอการปลดปล่อยไม่ไหวตัดสินใจ เสียบเข้าไปทีเดียวจนสุดทันที กึก สวบ!! อ๊ายย.. ฮือ ณิชาร้องไห้อีกครั้งด้วยความเจ็บปวด แก่นกายหนาของเขาเข้ามาทีเดียวจนหมด กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว วายุก้มลงมองจุดเชื่อมต่อของเขาเเละเธอก็ตกใจไม่น้อย. เเต่เขาเองก็หยุดไม่ได้เเล้วเช่นกัน " ขอโทษนะเเต่ฉันหยุดไม่ได้เเล้วเหมือนกัน "

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more