ณิชาทานข้าวจนหมดตามที่บอกเเม่บ้านไว้
ป้าเเม่บ้านชมเธอยกใหญ่. " อร่อยมากคะเลยคะ "
"พรุ่งนี้ณิไม่มีเรียนป้าไม่ต้องตื่นเเช้ามาตั้งโต๊ะนคะ ณิอยากนอนตื่นสายหน่อยคะ"
เธอหันมาบอกเเม่บ้านก่อนจะเดินกลับขึ้นมาชั้นสองห้องของเธอ
"ได้คะ.."
วายุที่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จหันดูเวลาก็เป็นเวลาบ่ายของประเทศอะกฤษ ส่วนที่เมืองไทยน่าจะนึกพอดีเขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนหาเบอร์ของณิชาที่เคยโทร.เข้ามาในวันนั้น
ลังเลอยู่ว่าจะโทร.ดีหรือไม่ .. สุดท้ายเขาก็โทรหาเธอ
N เรียกสายไม่นาน ณิชาก็กดรับสาย
ฮัลโหล..
V นี่ฉันเอง วายุ
คะคุณวายุ ... มีอะไรรึเปล่าคะ
N เธอทำอะไรทำไมไม่นอน น่าจะดึกเเล้วนะ
ณิทำวิจัยจบคะ พรุ่งนี้ณิไม่มีเรียน
V อืม พรุ่งนี้เย็นๆฉันจะบินกลับเเล้วเหมือนกันงานเสร็จไวกว่าที่คิด
N อย่าลืมของฝากณิด้วยนะคะ
V เธออยากได้อะไร ??
N ณิล้อเล่นคะ เเค่คุณให้บัตรนี่ไว้ใช้ที่ไทยก็เยอะมากพอเเล้ว
V เห็
