EP.7
1348 Words
วายุใช้เวลานานพอสมควรในการตรวจเชคสินค้านำเข้า ของเขา หลังจากการเซ็นรับเสร็จเรียบร้อย
วายุพาณิชาก็ขึ้นมานั่งบนรถหรูสตาร์ทเครื่องเเต่ยังไม่ได้ออกตัว
" หิวไหม ..อยากทานอะไรเปล่า .. ?? "
มาเฟียหนุ่มหันไปถามคนที่นั่งข้างๆ เขา
" หนูอยากทานก๋วยเตี๋ยวคะ คุณวายุทานได้ไหม"
"ได้สิฉันไม่ใช่คนเลือกทานอะไร ทานได้หมดเเหละ"
" งั้นหนูเลือกร้านเองคะร้านนี้อร่อยหนูเคยมาทานกับเอวาบ่อยๆ คุณวายุต้องชอบเเน่ๆเลยคะ "
"อืม .. งั้นนำไปสิ "
ณิชาเปิดจีพีเอสร้านนำทางให้วายุ
รถสปอร์ตหรูขับออกไปก่อนตามด้วยรถบอดี้การ์ดสองคันข้างหลังเหมือนเคย
ร้านก๋วยเตี๋ยวที่เธอจะทานอยู่ไกลพอสมควร
จึงใช้เวลาขับรถนานหน่อย
"เลี้ยวซ้ายด้านหน้าก็ถึงเเล้วคะ "
ณิชาบอกพิกัดสุดท้าย ก่อนจะปิดจีพีเอสลง
ร้านก๋วยเตี๋ยวเล็กๆไม่ได้ใหญ่โตอะไรเเต่ลูกค้ากับเเน่นร้าน
รถหรูของวายุเเละรถของบอดี้การ์ดจอดลงท่ามกลางสายตาของคนในร้านที่มองมาที่เขาเป็นตาเดียวกัน
ณิชาเดินลงมาเลือกโต๊ะที่ว่างห่างไกลผู้คนหน่อย
ให้เขาเพราะมาเฟียหนุ่มน่าจะชอบความเป็นส่วนตัว
วายุนั่งลงตรงข้ามเธอ ใบหน้าหล่อเหลาภายไต้เเว่นตาดำ ทำเอาลูกค้าภายในร้าน หันมองจนคอเคล็ด
"พวกพี่บอดี้การ์ดทานด้วยไหมคะ ?? "
ณิชาหันไปถามบอดี้การ์ด ที่ยืนอยู่ไม่ไกลสีหน้าบอดี้การ์ดทุกคนเลิ่กลั่กเล็กน้อย
"ไม่ต้องไปชวนพวกเขา" วายุเอ็ดเธอเบาๆ
ได้ไงคะพวกเขาไม่ใช่หุ่นยนต์นะคะ หิวเป็นเหมือนกัน "
.
มาเฟียหนุ่มจ้องมองหน้าเธอเเล้วถอนหายใจออกมา ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้อง.
"พวกมึงมาหาที่นั่ง. เดี๋ยวกูเลี้ยง "
บอดี้การ์ดหันมองหน้ากันอย่างเเทบไม่เชื่อหู
เเต่เมื่อพวกเขายังยืนนิ่งเฉยอยู่ เพราะคิดว่านายคงพูดเล่น
"มึงจะกินไม่กิน !! มาเฟียหนุ่มเสียงดังขึ้นเล็กน้อย.
ชายในชุดสูทสีดำ ทุกคนรีบเดินมานั่งที่โต๊ะ
ณิชา หยิบใบสั่งเมนูขึ้นมา
คุณวายุเอาอะไรคะ ?
"เอาเธอ " 0_0
.. เสียงในหัวของเขาที่เผลอพูดออกมา
ทำเอาณิชาตกใจตาโต
" เอาเหมือนเธอนั่นเเหละ สั่งๆมาเถอะๆ "
วายุแกล้งพูดเสียงดังกลบเกลื่อน คำที่หลุดปากเมื่อกี้
ณิชาสั่ง ต้มยำรวมทะเลหมูกรอบให้ของเธอเเละเขา
ก่อนจะลุกขึ้นจะเดินเอาใบสั่งไปให้
"ไม่ต้องครับเดี๋ยวผมเอาไปให้เอง ชายหนุ่มในสูทดำลูกน้องเขาเดินมาเเย่งไปจากมือเธอ
" ค่ะ.. พวกพี่ตักน้ำเเข็งมาด้วยนะคะ ร้านนี้เขาบริการตัวเอง "
" เธอมากินบ่อยเหรอ " วายุหันไปถามณิชาที่ดูเหมือนจะรู้ไปหมด..
"หนูมากินบ่อยอยู่คะ เวลาเเวะมากวาดที่เก็บอัฐิของพ่อกับเเม่ ร้านนี้มันทางผ่านพอดี. "
ณิชาตอบเขาขณะมือเปิดขวดน้ำเปล่าเทใส่เเก้วให้เขาเเละเธอ
สายตาของวายุมองเธอเเบบอ่อนลงเล็กน้อย
"อยู่กับฉัน ฉันจะพาเธอมาบ่อยๆ "
ไม่ทันได้ซึ้งอะไร ก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ ถูกยกมาเสริ์ฟ กลิ่นหอมโชยมาเตะจมูก
"ชิมก่อนปรุงนะคะ นี่เเบบต้มยำเขาปรุงมาให้เเล้ว"
ณิชาเลื่อนชามก๋วยเตี๋ยวมาตรงหน้ามาเฟียหนุ่ม
ก่อนจะหยิบทิชชู่มาเช็ดช้อนส่งให้เขา
ณิชาตักน้ำซุปจากชามขึ้นมาชิม
มาเฟียหนุ่มเองก็ทำตามเธอ "อื้ม .อร่อยดี"
วายุพูดขึ้นหลังจากตักเข้าปากไป
" ใช่ไหมคะ หนูบอกเเล้วว่าอร่อย "
"รีบทานเถอะคะ เดี๋ยวมันเย็นจะไม่อร่อยเอานะ "
ณิชาใช้ตะเกียบคีบเส้นใส่ช้อน พร้อมกดให้น้ำซุปอยู่ในช้อนใส่เข้าปาก
รสชาดก๋วยเตี๋ยวต้มยำทำเอามาเฟียหนุ่มถึงเหงื่อตก "เผ็ดหรอคะ " ณิชาถามมาเฟียหนุ่มที่ท่าทางเเปลกๆ "นิดหน่อย " วายุตอบเธอเเต่เขาก็ทานจนหมดเกลี้ยง
วายุยื่นเเบงค์พันให้บอดี้การ์ดนำไปจ่ายให้เเม่ค้า
ส่วนเขาเดินนำมาขึ้นรถสตาร์ตรอเธอไว้
" อยากไปไหนอีกไหม.."
ไม่อยากไป เเล้วคะ ณิอยากกลับไปนอนพักผ่อน"
"ทีหลังเเทนตัวเองว่าณิ มันน่ารักดี "
หนูเอ๊ย.. ณิ ไม่ชินนะคะ เวลาคุยกับเพื่อนจะเเทนด้วยชื่อเล่นกัน ส่วนกับคุณหนูไม่รู้ว่าจะเเทนตัวเองเเบบไหน "
" เมื่อคืนนั้น.. เจ็บมากไหม "
เขาคงถามถึงคืนที่เธอกับเขามีอะไรกันสินะ
"เจ็บคะ ระบมอยู่หลายวันเลย เพิ่งจะหายนี้เเหละคะ "
" ขอโทษที่รุนเเรงไปหน่อย "
ณิชาได้เเต่นั่งหันหน้าไปมองกระจก
ใบหน้เเดงระเรื่อกับคำพูดเขา. เป็นอะไรทำไมหน้าเเดง ร้อนหรอ ?? มาเฟียหนุ่มกดปรับระดับเเอร์ให้เย็นขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย
"เปล่าคะ ณิไม่ได้ร้อน "
วายุยังคงขับรถไปเรื่อยๆ สายตายังคงเหลือบมามองเธอเป็นระยะๆ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นปลายสายเป็นเวหาพี่ชายของเขา ซึ่งวายุกดรับทันที..
" ว่าไง .. "
มึงมาที่ผับหน่อย กูมีเรื่องจะคุยด้วยด่วนๆ "
วายุหันมองณิชาที่นั่งมาด้วยเล็กน้อย ราวกับจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง..
"ได้.. เดี๋ยวกูไป "
"ฉันต้องเข้าไปหาพี่ชายที่ผับ มีธุระด่วน "
วายุบอกณิชา " คะ ผับเมื่อคืนนั้นหรอคะ ?? "
อืม ..
"เปลี่ยนเส้นทางไปผับกูด่วน "
วายุกดเตะเครื่องมือสื่อสาร เเจ้งบอดี้การ์ดที่ขับตามมา
รถสปอร์ตหรูสีดำขลับ ตีไฟเลี้ยว ยูเทิร์นออกไปอีกเส้นทางทันที ตามด้วยรถบอดี้การ์ดสองคัน
ก่อนจะมาจอดที่หน้าผับของเขาที่ยังไม่ได้เวลาเปิด มีเพียงลูกน้องชุดดำยืนเรียงรายหน้าร้าน
" ไปด้วยกัน " วายเปิดประตูลงมา พร้อมณิชา
เวหาอยู่ไหน ? เขาถามบอดี้การ์ดหน้าร้าน
" นายคอยคุณวายุอยู่ที่ห้องทำงานชั้นสองครับ "
ขายาวๆของวายุเดินฉับๆ โดยมีณิชาตามหลัง
" เดี๋ยวเธอไปคอยที่ห้องนู้นก่อนฉันจะไปคุยธุระกับพี่ชายอีกห้อง"
วายุชี้ไปยังห้องตรงข้ามซึ่งเป็นห้องของเขา ที่มีอะไรกับเธอคืนนั้น ..
" เดี๋ยวฉันให้บอดี้การ์ดเอาของว่างไปให้ "
พุดจบวายุเดินเเยกเข้าไปอีกห้อง ส่วนณิชาก็เดินตรงเข้าในห้องเช่นกัน
" มีธุระอะไร รีบๆพูดมา "
มาเฟียหนุ่มที่เห็นหน้าพี่ชาย เขาก็รีบๆให้พี้ชายตนพูดธุระขึ้นมาทันที
" หึ.. ~ มึงจะรีบไปไหนปกติมึงไม่รีบ "
กูจะกลับเพ้นท์เฮาส์
"อ๋ออ .. พาสาวมาด้วยนี่เอง "
เวหาหันมองในจอที่กล้องวงจรปิดที่ขึ้นภาพวายุกับผู้หญิงคนนึงอยู่ที่หน้าเมื่อซักครู่
" คนเมื่อคืนนั้นหรอว่ะ ? "
เสือกกกก.. วายุตวัดสายตาคมเข้มขึ้นไปมองพี่ชายตัวเอง.
" ยากูนี่มันดีจริงๆ ทำให้มึงได้เมียเฉยเลย "
เวหานั่งหัวเราะร่า บนเก้าอี้ทำงาน
" กูเเค่รับผิดชอบ เพราะคืนนั้นกูขืนในเขา ทั้งๆที่เขามาช่วยกู "
" โอเคๆ รับผิดชอบเเหละ "
มึงพูดธุระมาซักทีเถอะ ไอ้พี่บ้านี่เเม่งถามมากอยู่ได้
" มะรืนนี้มึงต้องบินไปประชุมที่อังกฤษเเทนกู"
วายุหันมองหน้าพี่ตัวเองอีกครั้ง
เเล้วทำไมมึงไมไปเอง ?
"ไอด้าเมียกูท้องเเก่จะคลอดเเล้ว กูไม่อยากทิ้งเธอไปไกลๆหลายวัน "
เวหาบอกเหตุผลของเขากับวายุ
มึงไม่มีใครให้ห่วง เพราะฉะนั้นไปเเทนกูหน่อย !!
- Writer
