Ep.3

1337 Words

ที่เขาสั่งให้ลูกน้องไปสืบประวัติเธอ เพราะมาเฟียจะไว้ใครไม่ได้ทั้งนั้น ..เเม้กระทั่งผู้หญิง หารที่เขาพลาดไปนอนกับเธอ เขาก็ต้องรู้ประวัติเธอด้วยเหมือนกัน นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต้ะทำงานเป็นจังหวะ ราวกับคิดอะไรในใจอยู่ กึก .. จริงสิถ้าเธอยังเรียนอยู่เขาสามารถเชคตารางเรียนเธอได้ มือหนากดเข้าไปในเวปเพจมหาลัยที่เธอเรียนอยู่ทันที พิมพ์ชื่อเธอลงไปค้นหา " ณัฐณิชา รักษ์นารากุล " ปี4วิศวะคอมพิวเตอร์ ข้อมูลนักศึกษา ของณิชาขึ้นมาพร้อมตารางเรียน ครบถ้วน วายุยกยิ้มมุมปาก. " เรียนวิศวะด้วยสินะ " พร้อมกับเลื่อนดูโปรไฟล์ของเธอที่มหาลัยลง เคยเป็นดาวคณะ เมื่อสามปีที่เเล้วด้วย น่าสนใจซะเเล้วสิ มาเฟียหนุ่มที่ไม่เคยมีใครได้เข้ามาวุ่นวายในชีวิต กลับรู้สึกดีกับเธอที่ช่วยเขาไว้เมื่อคืนก่อน เขาตัดสินใจจะไปแอบดูเธอที่มหาลัยในวันพรุ่งนี้ สวัสดีคะ ฉันชื่อณิชาอายุ22ปี เรียนวิศวะคอมพิมเตอร์ปี4กำลังจะจบ วันก่อนฉันไปดื่มกับเพื่อนที่ ผับเเห่งหนึ่ง เเต่ดันโดนผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาหล่อมากๆ ลากฉันไปมีอะไรด้วย. ตรงนั้นของเขาใหญ่มากเเละทำฉันจนต้องมานอนป่วยอยู่ที่ห้อง ว่าเเต่ ครั้งเเรกของฉันต้องเสียให้กับคนที่ฉันไม่รู้จัก เเต่ก็ช่างมันเถอะสมัยนี้ใครเขาเเคร์เรื่องเเบบนี้กัน.. วันนี้ฉันไม่มีเรียนเลยนอนพักผ่อนอยู่ที่ห้อง ดีหน่อยที่ไข้ลดเเล้ว เหลือเเต่ตรงนั้นของฉันยังเจ็บอยู่ ร่างบางเดินพยุงตัวเองไปหยิบเอาเสื้อผ้าที่ตากไว้ตรงระเบียงมาเก็บ " วันนี้กินอะไรดีนะ .. " ปากสวยบ่นพึมพำคนเดียว ก๋วยเตียวไก่ดีกว่า เห็นร้านเปิดใหม่อยู่ไม่ไกล คิดดังนั้นณิชารีบเก็บเสื้อผ้าใส่ตู้ เเละส่วนที่พับ ใส่ลิ้นชักให้เรียบร้อย ก่อนหยิบเเมสขึ้นมาใส่ปกปิดใบหน้าสวย เเละคว้าเอากระเป๋าสตางค์ใบเล็กๆกับโทรศัพท์มือถือ เดินลงลิ้ฟต์ไปข้างล่าง ติ้ง ..เสียงลิ้ฟต์เปิดออกโดยที่ยังไม่ถึงชั้นล่างพร้อมกับชายในชุดสูทสีดำ คนเดินเข้ามา ณิชาขยับตัวออกห่างเล็กน้อย "เจอา " มือขวาของวายุ เขาพักอยุ่ที่นี่เพราะที่นี่คือคอนโดของวายุ สวัสดิการมือขวาอย่างเขาคือคอนโดหรูของที่นี่ เจอารู้สึกคุ้นผู้หญิงที่อยุ่ในลิ้ฟต์มากๆ เหมือนเขาเคยเจอที่ไหน .. เเต่นึกไม่ออก เพราะเธอใส่เเมส เลยเห็นเเค่ตากลมสวยๆ เช่นเดียวกันณิชาที่รุ้สึกคุ้นผู้ชายคนนี้มาก เเต่นึกไม่ออกเช่นกัน ลิ้ฟต์เปิดออกที่ชั้นล่างสุด ชายหนุ่มในชุดสูทดำเดินออกไป ส่วนเธอก็เดินตาม ออกไปโบกเเท๊กซี่ไปร้านก๊วยเตี๋ยวไก่เป้าหมายของเธอทันที เจอาที่ออกจากคอนโดมาหานายของเขาที่บริษัท เพราะมีเรื่องด่วน วันนี่มีนัดส่งอาวุธให้กับลูกค้า เขาเดินเข้ามาในห้องทำงานของวายุพร้อมกับใบซื้อขายที่นายเขาต้องตรวจสอบ " นายครับ วันนี้ผมเจอผู้หญิงคนนึงรู้สึกคุ้นเธอมากเลย เหมือนเคยเห็นที่ไหนเลยครับ " มึงเเอบไปมีสาวๆ ? วายุตวัดสายตาคมขึ้นถาม เพราะมือขวาของเขาห้ามมีเเฟน จนในครอบครัวก็ต้องตายเเล้วเท่านั้น เพราะจะได้ทำงานให้เขาอย่างเต็มที่ " เปล่าครับนาย เเต่ผมคุนหน้าเธอจริงๆนะ " "พรุ่งนี้บ่ายสามกูจะไปมหาลัย×××นั้น" " นายจะไปเเอบดูเธอหรอครับ หรือว่านายติดใจเธอ" "กูเเค่อยากตอบเเทนเธอ ไม่ได้ติดใจอะไรทั้งนั้น" วายุตอบลูกน้องเขาเเบบผ่านๆ หึ.." ผมก็นึกว่านายอยากมีแฟนซะอีก" เจอาที่เห็นเขาครองตัวเป็นโสดมาตั้งนาน ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนใดได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตเขาเลยซักคน " เเต่เธอก็สวยมากเลยนะครับนาย " " มึงอย่ามายุ่งดิ้.!! " วายุหันไปตวาดลูกน้องเบาๆ ไป.. ไปส่งของกันจะได้เวลานัดเเล้ว " โกดังริมน้ำ สถานที่นัดส่งสินค้าของมาเฟียหนุ่มกับลูกค้าคนสำคัญ วายุเเละเจอา พร้อมกับบอดี้การ์ดหลายคน ยืนรอลูกค้าที่กำลังจะมาถึง "นายครับ คุณโจฮันมาเเล้วครับ " เจอามือขวาของเขาบอกเจ้านายหนุ่ม สวัสดีครับคุณวายุ .. โจฮันมาเฟียหนุ่มคุ่ค้าของเขาทักทายอย่างเป็นมิตร "สวัสดีครับคุณโจฮัน นี่สินค้าที่คุณสั่งไว้ เชิญตรวจดูได้ " วายุผายมือไปยังกล่องใสอาวุธสีทึบที่ตั้งเรียงรายอยู่ โจฮันเเละลูกน้องเดินเข้าไปตรวจดูสินค้าตามที่มาเฟียหนุ่มเชิญ "ฝีมือการผลิตสินค้าของคุณ ยังเยี่ยมเหมือนเดิมเลยครับ" โจฮันชื่นชมมาเฟียหนุ่มพร้อมกับ ส่งกระเป๋าเงินให้3ใบ " เจอา .. มึงไปรับเงิน เชคด้วยครบไหม " เจอาเดินเข้าไปรับกระเป๋าเงินพร้อมบอดี้การ์ดอีกสามคน ช่วยเชคจำนวนเงิน เมื่อจำนวนเงินที่ต้องตกลงครบเเล้ว. "ครบครับนาย " เจอาหันมาบอกมาเฟียหนุ่ม "ขอบคุณคุณโจฮันมาก นะครับ ไว้ต้องการอะไรติดต่อเรามาได้ตลอด " เขาทิ้งท้ายกับลูกค้า ไว้เท่านี้ก่อนจะเเยกกลับมาพักผ่อนที่เพ้นท์เฮาส์ชั้นบนสุดที่เขาเป็นเจ้าของทั้งตึก ร่างสูงหย่อนกายลงบนโซฟา ปากหนาพ่นควันบุหรี่ออกมาคละคลุ้งไปทั่วห้อง พลางคิดถึงสาวน้อยผู้นั้น ที่ตกเป็นของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ. "เธอจะโกรธฉันมั้ยนะ ยัยเด็กน้อย " เห้อ.. เขาบ่นพึมพำเบาๆ เสียงถอนหายใจดังออกมาหนักๆ ก่อนมือหนาจะขยี้บุหรี่ในมือทิ้งเตรียมตัวเข้านอน วันนี้ณิชาตื่นเเต่เช้าเตรียมตัวไปเรียน ที่มหาลัย ระหว่างที่เธอขึ้นลิ้ฟต์ เธอก็เจอกับเจอามือขวามาเฟียหนุ่มแกครั้ง. ครั้งนี้เธอไม่ได้ใส่เเมสปิดปังใบหน้าเพราะกลัวเมคอัพจะหลุด เจอาเห็นเธอเข้าอีกครั้งก็ตกใจเล็กน้อย เเต่เข้าก็ยังนึกไม่ออกว่าเคยเจอเธอที่ไหน ณิชาเองก็เล่นกัน ติ้ง!! เสียง ลิ้ฟต์เปิดออกที่ชั่นล่างสุด มือขวามาเฟียรีบเดินไปขึ้นรถเพื่อไปรับเจ้านายของเขาทันที ส่วนณิชาคอยเเท๊กซี่เพื่อไปมหาลัย ใช้เวลาไม่นาเธอมาถึงมหาลัย เนื่องจากออกมาเช้าๆรถยังไม่ติดอณิชาควักเงินในกระเป๋าจ่ายไป เเล้วเดินไปยังที่นั่งประจำของเธอกับเพื่อน " ยัยณิ.. เเกมานี่เลยวันนั้นี่ผับเเกหายไปไหนมาเล่าให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้" เสียงโวยวายของเอวาเพื่อนสนิทของณิชาดังขึ้นทันทีที่เห็นหน้าเธอหลังจากวันนั้นเธอบอกจะไปเข้าห้องน้ำเเล้วหายไปเลย เดี๋ยวๆ ให้ฉันนั่งก่อน .. ณิชานั่งลงข้างๆ เอวา ก่อนจะเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟังจนหมด ห้ะ..!! เอวาตกใจเสียงดังขึ้นอีกครั้ง " เเล้วเขาเป็นใคร หล่อไหม"เอวาถามขึ้นอีกครั้ง ณิชาส่ายหัวรัวๆ เเล้วพูดว่า "ไม่รู้จักอะ เเต่เขาหล่อมากกก ตาคม ผิวขาว เหมือนผู้ชายในฝันเลย " "เเล้วไอ้นั้นหล่ะ ใหญ่ป้ะ "ใหญ่มากก ยาว มากด้วย เนี่ย ทำฉันเจ็บไปหลายวันเลย" " อร้ายยย..อิจฉา ฉันอยากเจอเเบบนี้บ้างเลย" เอวายังคงเสียงดังโวยวายด้วยความอิจฉา ณิชาส่ายหัวเบาๆ ให้กับท่าทางของเพื่อนก่อนจะตัดบท "ไปเถอะได้เวลาเเล้ว ขึ้นเรียนกัน "

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more