หลังจากเอวาออกไปภายในห้องเงียบงันราวกับไม่มีคนอยู่ .. ด้วยความอึดอัดจนณิชาเป็นฝ่ายต้องพูดขึ้นมาก่อน
คุณมีอะไรจะคุยก็ว่ามาคะ ..
ณิชา .. คุณกำลังเข้าใจผิดนะ ฟังผมอธิบายก่อน !!
" เรื่องไหนก่อนดีคะ เรื่องคุณจะรับผิดชอบคืนนั้น หรือเรื่องที่พ่อของคุณเป็นคนขับรถชนพ่อเเม่ฉันก่อนดี "
ใช่.. " ตอนเเรกผมเเค่จะรับผิดชอบคืนนั้นกับคุณ
ตอนที่ผมให้คนไปสืบประวัติคุณ ผมกลับได้รู้ว่าคุณคือลูกสาวของสองคนนั้นที่พ่อผมชนจนเสียชีวิต
ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าเขามีลูก เลยไม่ได้ตามหาคุณเพื่อรับผิดชอบ
เเต่ตอนนี้ผมรู้เเล้ว ผมเลยอยากไถ่โทษ .. อย่างน้อยๆก็ดูเเลคุณต่อ ทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเหมือนกัน!! "
ณิชานิ่งเงียบ .. ไม่พูดอะไรออกมา
วายุจึงอธิบายต่อ
" ผมเองก็เสียคุณเเม่ไปเหมือนกัน ป๊าผมเองก็เสียใจไม่เเพ้คุณหรอก ท่านไม่เป็นอันจะทำงาน
จนผมกับพี่เวหาต้องมาดูเเลเเทนนี่ไง !!
" คุณยังมีพ่อ เเต่ฉันต้องกำพร้าไ
