Ep.2

1295 Words

เอวหนาเริ่มขยับช้าๆ ให้เธอได้ปรับตัว จนกระทั่งเสียงครางของณิชาดังเเผ่วเบา ด้วยความเสียว ช่องทางรักของเธอเริ่มตอดรัดเขาถี่ๆ วายุขยับเอวเร็วขึ้นด้วยคงามเสียว ก่อนจะหมุนกายเล็กให้อยู่ในท่านอนคว่ำหน้า เเก่นกายใหญ่เริ่มกระเเทกอีกครั้งอย่าดุเดือด "อ้ะ อ้ะ อ้ะ.. คุณมันลึกมาก จุกนะ " ซี้ด อ่าส์.. เธอเอามันส์มาก .. เสียงครางจากมาเฟียหนุ่ม เอวหนาขยับใส่เธอรัวๆ จนร่างบางสั่นคลอน ครั้งเเรกของเธอเขากับรุนเเรงกับเธอขนาดนี้ " อ้ะ คุณ หนูปวดฉี่ " ความรู้สึกเหมือนฉี่จะเเตก " เธอกำลังจะเสร็จ..ปล่อยออกมาเลยคนดี " วายุเร่งขยับเอวอีกครั้ง หยดน้ำสีใน สาดลงจนเตียงเปียกชุ่ม เสร็จสมครั้งเเรกของเธอ มันดีเเบบนี้นี่เอง " น้ำเธอเยอะมาก" มาเฟียหนุ่มก้มมองเเก่นกายของเขาที่เปียกชุ่มไปด้วย น้ำรักของเธอ ขอเอาเธอต่อนะ ฉันยังไม่เสร็จ!! วายุพลิกตัวเธอกลับมาอีกครั้ง จับเรียวขาสวยข้างนึงพาดไว้บนบ่าเเกร่ง ก่อนจะขยับเอวกระหน่ำ ใส่เธออีกครั้ง " ซื้ดด .. ตอดขนาดนี้ไม่ไหววะ " แก่นกายใหญ่ยาวกระตุกปล่อบลาวาร้อนสีขาวขุ่นของเขาถูกปล่อยใส่เครื่องป้องกันจนหมด มาเฟียหนุ่มถอดเอาเครื่องป้องกันออกเควี้ยงทิ้งลง ในถังขยะ ก่อนจะหยิบอันใหม่มาสวมใส่ ร่างบางของณิชานอนหอบหายใจรวยริน " คุณจะทำอะไรอีกคะ .. หนูเจ็บไม่ไหวเเล้ว " " ฉันยังไม่หายร้อนเลย " วายุ ก้มลงกระซิบข้างใบหูขาวเนียน เมื่อกี้เขารีบทำจนลืมสำรวจร่างกายเธอ ผิวของเธอขาวมาก เต้ากลมสวยยอดอกสีชมพู น่าลิ้มลอง คิดได้ดังนั้น วายุก้มลงไปฉกชิมยอดอกสีชมพูทันที จ๊วบ.. เเผล่บๆ อื้อ อ่า.. คุณ " นมเธอหวานมาก " มือหนาของเขายังคงเค้นคลงบนอกเธอ ใบหน้าหล่อหลุบมองต่ำไปยังกลางกายสาวที่อูมสวย สีเเดงช้ำเล็กน้อย คงเป็นเพราะเขารุนเเรงกับเธอไป " คุณอย่ามองสิ " ณิชาพยยามหุบขาออก "สวย ของเธอสวยมาก สวยไปทั้งตัวเลย " " ฉันไม่ไหวเเล้ววะ ขอเอาอีกนะ " ด้วยฤทธิ์ยาที่ยังไม่หมด วายุจัดการสอดใส่เข้าไปในกลางกายเธออีกครั้ง. ปึก !! "อ้ะ โอ๊ย.. ฮึก .. เจ็บหนูเจ็บ " ณิชายังคงร้องโวยวายด้วยความเจ็บปวดเเต่มาเฟียหนุ่มไม่ได้สนเเล้ว หยดน้ำตาชุ่มใบหน้าสวยของณิชา วายุเห็นเข้าก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไร เขาขยับแก่นกายเข้าออก ใส่ร่องเธอรัวๆ จนคนไต้ร่าง สลบไปอย่างน่าสงสาร วายุที่เสร็จสม ครั้งนี้เขายอมเธอด้วยความสงสาร ที่เธอต้องมารับกรรมของฤทธิ์ยาของพี่ชายเขา ร่างสูงผละออก หยิบเอาเสื้อในตู้ใส่ให้เธอ ส่วนเขานุ่งเพียวผ้าขนหนูผื่นเดียวเท่านั้น มือหนากดโท.หา เจอาที่อยู่ข้างนอกให้เอายามาให้ เพราะเขายังมีความต้องการอยู่ " ผมมาช้าไปเหรอครับ !! เจอาหันไปเห็นณิชาที่นอนสลบอยู่บนเตียง เเละนายของเขานุ่งเพียงผ้าขนหนูผื่นเดียวพันกาย วายุพยักหน้า " น่าสงสารเธอนะครับ " เขาตวัดหน้าขึ้นมองมือขวาอีกครั้ง "ออกไปได้เเล้วไป " เจอาพยักหน้าก่อนจะเดินออกไปจากห้องของนาย วายุเเทงเข็มฉีดยาเข้าที่เส้นเลือดของเขา ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปเปิดฝักบัวเเช่ให้อาการ ทุเลาลงเร็วๆ. นานพอสมควร มาเฟียหนุ่ม ก็ออกมา ล้มตัวนอนข้างๆเธอหลับไป เช้าวันรุ่งขึ้น ณิชา ที่ตื่นก่อน ด้วยความเจ็บปวดกลางกาย เธอ ..ซื้ดด. เธอซู้ดปากเบาๆ หันไปไม่เห็นใคร เเต่ได้ยินเสียงดังมาจากระเบียง เหมือนเขาจะคุยโทรศัพท์อยู่ ณิชารีบฝืนตัวลุกขึ้นหยิบกระเป๋าเขึ้นมาสะพายเเล้ว พยุงตัวเองออกจากห้องเขาไปทันที ร่างบางเปิดประตูออกพบกับเจอามือขวาของเขาที่นั่งอยู่ที่เคาเตอร์หน้าห้อง ก็รีบวิ่งลงไปทันทีด้วยความอาย เจอาเองก็ไม่ได้สนใจอะไรเธอ เขาคงคิดว่า นายของเขาไล่เธอกลับ ส่วนมาเฟียหนุ่ม ที่ยืนคุยธุระกับลูกค้าของเขา กลับเข้ามาในห้องหวังว่าจะตกลงกับเธอเรื่องเมื่อคืน เเต่กลับพบเพียงเตียงที่ว่างเปล่า " หายไปไหนเเล้วว่ะ ..!! " โดนเอาหนักขนาดนั้นยังกลับไหวอีก วายุเปิดประตูออกไปถามเจออา ที่นั่งอยู่ข้างนอก เธอออกไปเมื่อไหร่!! ใครครับนาย ? เจอาถามงงๆ "ผู้หญิงคนในห้องฉัน " "อ๋อ..เธอเพิ่งเดินลงไปเมื่อกี้เองครับนาย ผมนึกว่านายไล่เธอไปเลยไม่ได้ถามอะไร " ทางด้านณิชา ที่หอบร่างของเธอมาขึ้นเเท๊กซี่หน้าผับ เพื่อกลับคอนโด พรุ่งนี้เธอมีเรียนจะขาดไม่ได้ เอ้า..แบตหมดเหรอ .?? ณิชาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะจับมันยัดใส่กระเป๋า ใช้เวลาไม่นาน เเท๊กซี่ก็มาถึงหน้าคอนโดเธอ ณิชาจ่ายเงินให้ลุงเเท๊กซี่ เเล้วเดินตรงไปร้านขายยาเพื่อซื้อยาคุมฉุกเฉิน เพราะเธอไม่รู้ว่าเขาได้ป้องกันรึเปล่า. " เอายาคุมฉุกเฉินคะ เอ่อ.. พี่มียาเเก้ปวดตรงนั้นด้วยมั้ยคะ ?? " เธอเล่าอากาารให้เภสัชฟังจนละเอียด .. เภสัชจัดยาให้เธอ ณิชารีบจ่ายเงินเเล้ว เดินหันหลังขึ้นห้องไปทันที ซื้ดด.. อ้ะ กลางกลายสาวที่ยังเจ็บอยู่ทำให้ณิชาถึงกับร้องขึ้นมาอีกครั้ง ร่างบางพยุงตัวเองเดินเข้าครัว มาเวฟอาหารเเช่เเข็งที่ซื้อมาตุนไว้เผื่อเวลาขี้เกียจ ทำอาหาร ทาน ณิชาทานข้าวทานยาคุมฉุกเฉินเเละยาที่เภสัชจัดมาให้ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ไม่ลืมที่จะชาร์ตเเบตโทรศัพท์ทิ้งไว้ "เขาทำรอยไว้ด้วยเหรอ " .. ณิชามองตัวเองหน้ากระจก เห็นรอยเเดงๆสองสามจุดบนร่างกายเธอ. ใบหน้าหวานก้มลงดูกลางกายสาวของเธอที่มันบวมเเดง ปลายนิ้วเล็กๆเเตะลง ก็ยังรู้สึกเจ็บมาก. " อ้ะ.." เเน่นอนละเมื่อคืนเธอเห็นตรงนั้นของเขาเต็มสองตา ทั้งใหญ่เเละยาวขนาดนั้น เธอพาตัวเองกลับมาห้องไหวก็เก่งเเล้ว เขาเป็นใครกันนะ.. ณิชาส่ายหัวเลิกคิด. ก่อนจะเอื้อมมือไปบิดฝักบัวเปิดน้ำอุ่นอาบชำระร่างกาย ใช้เวลาไม่นานเธอก็เดินออกมาเเต่งตัวเรียบร้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาเปิดเครื่องดู เสียงข้อความดังขึ้นรัวๆ จาก "เอวา " เพื่อนสาวที่ไปดื่มกันเธอ เมื่อคืน เห็นว่าเธอไปห้องน้ำเเล้วหายไปเลย ณิชาตัดสินใจพิมพ์กลับไป" ว่าเธอปวดหัวเลยกลับก่อน ขอโทษที่ไม่ได้บอก " ก่อนจะล้มตัวลงนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย.. ด้านวายุหลังจากใช้ให้เจอาไปสืบประวัติหญิงสาวในคืนนั้นของเขา ด้วยความที่เขาเป็นมาเฟีย ประวัติใครซักคนก็สืบได้ไม่ยาก " ได้เเล้วครับนาย" เจอา เดินถือซองเอกสารเล็กๆมายื่นให้เขา วายุรีบรับมาเปิดซองดูทันที "ชื่อณิชา อายุ 22ปี เรียนมหาลัยxxx " วายุพึมพำเบาๆก่อนจะไล่ลูกน้องออกไปอีกครั้ง " มึงออกไปก่อนไป.."

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more