ร้องเหรอ.. นี่เธอร้องเพราะเขาอีกเเล้วเหรอ..
มาเฟียหนุ่มทิ้งตัวลงบนโซฟารับเเขก ยกมือกุมขมับ
เขากำลังคิดทบทวนหัวใจตัวเองว่าคิดกับณิชาอย่างไร เเล้วเขามีสิทธิ์อะไรไปห้ามเธอไม่ให้เเต่งตัวตามที่เธอต้องการ รึเขาควรง้อเธอหน่อย ..
คิดดังนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นเดินไปชั้นสองห้องของณิชาทันที
ฝ่ายณิชาที่เข้าห้องมาก็ร้องไห้หนักคิดทบทวนกับคำพูดหลุดปากที่ถามเขาว่ามีสิทธิ์อะไรมาหวงเธอ. ใช่..เธอก็อยากรู้เหมือนกัน อยู่กับเขามาจะครบขวบเดือนเเล้ว ในสถานะอะไรยังไม่รุ้เลย ถึงเเม้เขาจะดีกับเธอมากก็เถอะ
ก้อกๆๆ ..
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ทำให้ณิชาไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครเเต่เธอไม่ได้ล้อคห้องทำไมเขาไม่เปิดเข้ามา
วายุตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปอย่างวิสาสะ เเล้วยังไงก็มันเป็นบ้านของเขา
" ณิชา..ทำไมยังไม่อาบนิำเเต่งตัวละ ??
เขาถามเธอเสียงอ่อน...
"ณิไม่อยากไปเเล้วคะ คุณวายุไปเถอะ !!
ฉันตอบเขาเเล้วเบือนหน้าไปทางอื่น
