เธอมีเพื่อนสนิทคือเอวา ลูกสาวเจ้าของสวนส้มที่เชียงใหม่
วันนั้นเอวาชวนเธอไปดื่มฉลองวันเกิดที่ผับของวายุเเละ เกิดเหตุจนเธอกับเขาได้เสียกัน จนวายุต้องมารับผิดชอบเธอเเบบนี้ .. !!
หลังจากเล่าจบ น้ำตาเธอก็ไหลรินลง รอยยิ้มที่เหมือนดูถุกชีวิตตัวเองยิ้มออกมา
น้ำตาลได้เเต่กอดปลอบเธอเบาๆ เด็กคนนี้เก่งจริงๆ ชีวิตผ่านมาขนาดนี้ ยังไม่ทิ้งการเรียนเลย
ณิชาเดินกลับขี้นมาบนห้องนอน
ได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เธอจึงเปิดออกเพราะนึกว่าน้ำตาล
ว่าไงคะพี่น้ำตาล ??
"คุณวายุ" เสียงหวานพุมพำเบาๆด้วยความตกใจ
ฉันเอง ..เธอทำอะไรอยู่ ขอเข้าไปหน่อย !!
วายุที่เพิ่งลงจากรถ รีบหยิบของที่ซื้อมาฝากเธอเดินขึ้นมาทันที.
ประตูถูกเปิดออกกว้างเพื่อให้วายุเข้ามาในห้อง
เขาถือถุงของที่ซื้อมาฝากเธอหลายใบ ก่อนจะวางมันลงบนเตียงของเธอ
อะไรคะ ??
ของฝาก ฉันซื้อมาฝากเธอ..เปิดดูสิถูกใจเธอไหม!!
ณิชามองถุงหลายใบอย่างชั่ง
