Chapter 17: Sasakyan

3700 Words

Kung minamalas ka nga naman! Nilalagnat ako!  Umuwi ako sa mansion at natulog buong maghapon sa kwarto ko. Di bale nang mapagalitan na naman nang mayordoma, basta makatulog lang ako nang mahimbing. Hindi ko kinaya ang ginawa namin ni Nixon. And I am so damned and frustrated mentally and physically. Napaupo ako sa kama nang may naramdaman akong humaplos sa aking noo. Nang makita ko kung sino ito, nabuhayan ako nang loob. “Stacy? Kailan ka pa dumating?” gulat kong tanong sa kanya at pilit na ngumiti sa kanya. s**t. Sobrang pinipiga ang ulo ko! “May lagnat ka, Alexandra…” nag-aalala niyang bulong sa’kin at inilagay muli ang kanyang palad sa noo ko. Kinuha ko ito at umiwas ng tingin. “Hindi… o-okay lang ako,” malumanay kong sabi. Umiling si Stacy at seryoso akong tinignan. “Sobrang init

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD