Sand Castle

Chapter 1

“Ana!” Kahit hindi ko ito lingunin ay alam ko na kung sino ito. Binilisan ko na ang lakad ko dahil alam ko na kukulitin na naman ako nito. Kahit gaano kabilis ang lakad ko ay nagawa niya parin akong habolin

“Galit kaba?” hinawakan niya ang siko ko para patigilin ako

“hindi, pasensiya na nagmamadali kasi ako” tinanggal ko ang kamay niyang naka hawak saakin

“Yung nakita mo-“

“okay lang, magkaibigan lang naman tayo, sige una nako baka hinahanap nako ni maam Glaiza” Iniwan ko na siya doon hanggang kaya ko pang pigilan ang sarili ko

“Magandang hapon ma’am” I great her

“Nako, Sinabi ko naman na sayo na hindi mo na kailangan pang mag abala na pumunta dito”

“Okay lang po ma’am, wala naman napo akong gagawin sa klase”

“Nag meryenda kana ba? Meron ako ditong biniling turon” she offered me the food but I decline it.

“busog napo ako ma’am, dumaan po ako ng canteen bago pumunta dito sa library”

“Sigurado ka bang wala na kayong pupuntahan ni Calvin?”

“Nako maam magkaibigan lang po kami ni Calvin” Agad kong tanggi sa tanong ni ma’am

“wala naman akong sinasabi ah, totoo nga ang kasabihan na ang isda ay nahuhuli sa bibig”

Before I could answer ma’am Glaiza the bell rang, sign that it’s already 5 pm

“I think we should go home, bago pa tayo Gabihin sa daan”

Ma’am Glaiza is like a second Mother to me. Since my mom died, I started to work at ma’am glaiza at the age of 13 kapit bahay siya namin noon sa Camarines Sur kung saan namamasukan si mama sakanya bilang labandera.

Maaga akong pumasok kinabukasan dahil alam kong pupuntahan ako ni Calvin sa Bahay.

Kakapasok ko palang sa gate ng biglang may tumawag saakin

“Ana” I stop walking and look at the person who called me. Siya mismo yung kausap ni Calvin Kahapon sa may hagdan

“Magandang Umaga” I great her, she didn’t answer she just look at me

“may dumi ba ako sa mukha?” Sigurado naman ako na nagsalamin ako bago pumasok sa school

“Nothing, Kaya ka siguro nagustuhan ni calvin kasi ang ganda at ang bait mo” After that she left me

Isa na naman siguro yun sa nagkakagusto kay Calvin, I can’t deny the fact that Calvin is Handsome. He have a lot of admirers and they hate me for being close to him. There’s only a few persons who like me here.

Break time naming ng Ipatawag ako ni ma’am glaiza 1 week nalang bago ako tuluyang grumaduate ng Senior High.

“Magandang Umaga ma’am” Bati ko kay ma’am Glaiza ng makapasok ako sa library

“May napili kana bang paaralan na gusto mong pasukan ngayong college?” She ask me when I sit on the chair in front of her table

“wala pa po ma’am” ang totoo ay meron na talaga, ayaw ko lang sabihin kay ma’am dahil narin sa narinig kong usapan nila ni Manang Lucia noong nakaraang lingo

“May irerecommenda sana akong paaralan sayo, okay lang ba?”

“Naku ma’am okay lang po, kahit saan po basta maka-pag aral ako. Kahit saan pong paaralan ma’am” Kaya ako walang masyadong kaibigan dahil kada ikalawang taon ay lumilipat ako ng paaralan simula grade 6 ako

“Pagkatapos ng graduation mo ay luluwas tayo ng santa Barbara para duon kana mag aral”

Buong maghapon ko pinag isipan ang sinabi ni ma’am, kailangan ko siguro na maka usap si Calvin para narin makapag paalam ako habang maaga pa

I’m on my way to our classroom when I saw Calvin talking to the girl who approached me in the stairs I hide myself on the corner.

“Calvin hindi paba malinaw sayo ang sinabi ko?” Calvin just stare at her blankly

“I told you, I don’t like you. How many times do I have to tell you that you can never be her? Walang wala ka sa kanya Andy”

“Pano ako ha! You promise me I gave myself to you because I love you!”

“You offer yourself, I didn’t ask you to do that. You’re so pathethic” andy saw me peeking on them my eyes widened because of that I saw sadness on her face. Nagpasya nalang ako na umalis doon, sa kabilang stairs nalang ako dadaan okay lang kahit medyo mapapalayo ako ng konti

Days has passed and today is my graduation, since last week I haven’t saw calvin. Gusto ko siyang makausap kasi may gusto akong sabihin sakanya.

“Ana” I know that voice, I turned around to look at her. Inilapag ko na ang gagamitin na toga sa aking kama

“Kay bilis ng panahon, parang kailan lang ang liit liit mo pa ngayon dalaga kana at ang ganda mo pa”

“Maraming salamat ma’am, utang na loob ko po ang lahat sa iyo” I hug ma’am glaiza after I said those words. Si ma’am na din ang nag make up saakin, light make up lang ang ipinalagay ko dahil hindi ako sanay na naka make up.

3:30 ng magpasya kaming tumungo na sa skwelahan. Hinanap ko si Calvin ngunit hindi ko siya nakita, kahit anino niya ay hindi ko nasilayan. Natapos ang Graduation ng hindi siya nagpakita, nagtapos ako ng Senior High na Valedictorian. Nang sumunod na araw ay nag pasya si ma’am na ngayong hapon na kami tutungo sa manila dahil mas maganda raw ang oppotunindad roon kaysa rito sa probinsya.

Nagpaalam muna ako na sisilip sa bahay nila Calvin upang tignan kung naroon siya, gusto ko siyang makausap bago man lang ako umalis. Sumakay ako ng tricycle papunta sakanila, wala pang 10 minuto ay narrating ko na ito.

“Tao po? Calvin?” ngunit walang taong sumasagot, nagpasya na laman akong umalis. Hindi ko na ata makakausap si Calvin bago ako umalis.

“What are you doing here?” I didn’t expect her to be here.

“Kakausapin ko lang sana si Calvin, gusto ko lang siya makausap” She looked like she doesn’t believe me

“para saan? May gusto kaba sakanya at hindi mo siya tinitigilan.” I was shock by her response, I don’t expect her to say those words to me

“Hanggat nandito ka, kahit kalian ay hindi niya ko mapapansin kaya mas mabuti pa na kung aalis ka ay umalis ka nalang. Masyado ka ng nakadikit sakanya”

“Magkaibigan kami”

“You don’t get my point, right? Akala ko pa naman matalino ka, simple lang ang gusto kong sabihin pero hindi mo magets agad. JUST LEAVE AND DON’T COME BACK baka yun lang dimo pa maintindihan”

After having an encounter with andy I decided to go home para makapag ready sa pag alis mamaya.

“Ana gising na bababa na tayo” ma’am glaiza said and she start picking up our bag, tig isa lang kaming bag dahil sabi ni ma’am ay dito nalang daw kami mamimili. Kinuha ko na ang bag ko at sumunod ng bumaba ng bus

Alas Syete ng maka rating kami sa titirhan naming bahay bahay sa manila.

“Napaka ganda ma’am” I said with an amusement, para itong palasyo sa sobrang laki at ganda

“Bahay ito ng dati kong amo noong ako ay namamasukan pa lang na kasambahay. Wala ng nakatira dito dahil lahat sila nagmigrate na. Bilang regalo ay ibinigay na lamang nila ito saakin” Ang yaman siguro ng dating amo ni ma’am para magbigay ng ganito kalaking regalo.

May mga tao talaga na sine swerte sa buhay at isa na dun si ma’am glaiza, ngayon ko lang nalaman na namasukan pala siyang kasambahay bago napadpad sa Camarines Sur noon. Isa din kami ni mama na naambunan ng swete ni ma’am glaiza, Simula ng napadpad siya sa probinsiya at nakilala niya si mama ay naging malapit na ako sakanya.

She treated me like her own child even before my mother died, she's like an angel given by god to me and my mother.