Mecca’s POV
Sa nakalipas na buwan, pakiramdam ko mauubusan na ako ng lakas. Araw-araw akong tumatakbo mula sa trabaho papunta sa ospital, dala ang kaba sa dibdib na baka iyon na ang araw na bumigay ang katawan ng Mama ko.
Nakikita ko kung paano siya pilit na lumalaban kahit pagod na pagod na siya sa dialysis, kahit halatang ayaw na ng katawan niyang tumanggap ng gamot.
At sa bawat gabing umuuwi ako, pilit akong ngumingiti kay Edward. Ayokong maramdaman niyang lumulubog na rin ako sa bigat ng lahat. Ayokong madagdagan pa ang iniisip niya. Pero sa loob-loob ko, wasak na ako.
At kung hindi pa sapat iyon, nandiyan pa ang isang pressure na hindi ko alam kung paano haharapin—ang gusto niyang magka-baby na kami.
Handa naman akong maging ina. God knows, pangarap ko rin iyon. Pero paano kung h
