Ang unang malay ni Miguel ay isang malay na puno ng sakit. Pisikal, emosyonal, spiritual. Bumukas ang kanyang mga mata sa puting kisame ng ospital, at ang unang amoy ay gamot at antiseptic. Ngunit ang unang haplos ay mainit at pamilyar—ang mga daliri ni Amber, mahigpit na nakakapit sa kanyang palad.
"Miguel?" bulong nito, ang boses ay basag sa pagod at pag-asa. "Nandito ako."
Dahan-dahang inikot ni Miguel ang ulo. Nakita niya ang mga mata nito—namumula, may mga latay ng pag-iyak, ngunit matatag. Parang isang mandirigma pagkatapos ng digmaan.
"L-Lily..." aniya, ang boses ay parang binali.
"Ligtas siya," agap ni Amber. "Nasa kabilang room si Hanna. Pinapakain. Ang donation... naayos na ni Hanna lahat."
"Ang... ang video..." pagmamakaawa ni Miguel, ang mga mata niya ay napuno ng hiya. "A
