Amber nakatayo sa terrace ng Montenegro Mansion, pinagmamasdan ang city lights na parang naglalaro sa basang kalangitan. Ang ulan, mabagal at tila may sariling ritmo, ay dumadampi sa kanyang balat. Bawat patak parang paalala na ang mundo niya ngayon ay nagbago — hindi lang dahil sa desisyon niya sa pagmamahal, kundi dahil sa kung sino siya sa sarili niya.
Miguel nakatayo sa tabi niya, hawak ang kanyang kamay nang mahigpit. “Amber…,” sabi niya, parang may hinahanap na tiwala sa boses. “Are you really ready for this? For all of it?”
Amber huminga nang malalim. “Ready? Hindi. Pero mas handa ako ngayon kaysa kailanman. Kasi sa wakas, hindi ko na pinipilit ang sarili ko para sa iba. I choose us. I choose love, Miguel. Kahit gaano kahirap.”
Miguel tumingin sa kanya, mata niya puno ng halo-hal
