Chapter 16: His Revenge

1948 Words
Chapter 16: His Revenge *After a week* I'm walking at the park while waiting for Yvo, nag-yaya eh. I cannot say no because dad insisted that I have to go with him. I sat on a wooden bench near a ruined and rustic pole. Pamasid-masid sa mga taong nagdaraan at pati na sa mga sasakyan. Hinahanap din ng mga mata ko si John baka sakaling mahagip nito ang kapatid ko. Mga ilang sandal pa'y may biglang dumaan na gray na van, sinusundan ng mga mata ko ang umaandar na sasakyan, naaaninag ng aking mga mata ang mga babaeng humihingi ng tulong. Kumakatok sila ng malakas sa bintana habang may busal ang bibig. Namukhaan ko si Savajnah kaya naman agad-agad akong naglakad papunta sa sasakyan ko upang sundan ang van. Iba rin kasi ang pakiramdam ko at parang may mangyayaring masama. Wala na muna akong pakialam kung magalit man si dad, basta susundan ko yung van at aalamin kung sila nga ba yung mga nakita ko. Mas mabuti ng makasigurado. Parati namang available si Yvo kaya okay lang yun ang mahalaga pumayag ako na makasama siya. Pinaharurot ko 'yong sasakyan at agad na sinundan kung saan tumungo yung van. Buti na lang at hindi nila namamalayan na sinundan ko sila. Lumiko 'yong sasakyan sa daan kung saan hindi na masyadong dinaraanan ng mga tao at ng iba pang mga behikulo kaya itinigil ko na yung sasakyan ko at bumaba upang hindi nila mamalayan na may sumusunod sa kanila. Tumigil ito sa isang warehouse na inabanduna na. Lumabas ang isang lalaking maitim at matipuno, binuksan ang pinto at pinalabas 'yong mga taong sakay ng sasakyan. At di nga ako nagkamali nandun si Savajnah may tapal ang bibig at mahigpit na nakatali ang kanyang mga kamay. Kasama niya yung mga babaeng pinagpiyestahan 'yong lalaki at pinatay nong nakaraang isang lingo. Maraming lalaki ang lumabas galling sa pintuan ng abandunadong warehouse, laking gulat ko at nandun din yung lalaking akala ko ay pinatay na nila. "Ipasok nyo yang mga babaeng yan sa loob ng warehouse at magpakasaya kayong lahat." Wika nong lalaking akala ko'y patay na. "Sige boss, ikaw ang masusunod." Sagot nong isang lalaking nakahawak sa balikat ni Savajnah. Ako'y nakatago sa likod ng isang malaking puno malapit sa isang malawak na ilog kung saan rumaragasa ang marumi at maitim na tubig. Ang bigat ng pakiramdam ko di ko alam ang gagawin kung saan naba ako pupunta . Kung lalabas ba ako at susubukang ipagtanggol sila o hahayaan na lang 'yong mga lalaki. "I've been hearing symphonies Before all I heard was silence A rhapsody for you and me And every melody is timeless Life was stringing me along Then you came and you cut me loose Was solo singing on my own Now I can't find the key without you" biglang tumunog 'yong cellphone na hawak-hawak ko. Tumatawag si Yvo.  Biglang na alerto 'yong mga lalaki sa pagkakarinig nila ng music kaya naman agad kung pinatay 'yong phone ko. "Hanapin nyo kung saan nanggaling ang tugtog na'yon." Utos ng kanilang boss. Agad na nagsikalat ang mga lalaki upang iyon ay hanapin. Ang lakas ng pagpintig ng puso ko. It seems that it can destroy my ribs, it is really hardly beating. My hands are profusely sweating. Halos pinigil ko yung paghinga ko ng 30 segundo. Pahamak din ang cellphone na'to. Yan kasi nasanay na ako na parating hawak ang phone kahit saan magpunta. Yung tipong di ko lang siya mahawakan sa aking bulsa ay magpapanic na agad ako. Makalipas ang ilang minuto ng paghahanap tumigil din 'yong mga lalaki at pumasok na sa warehouse. Nasa loob na rin yata yung mga babae pati si Savajnah. Dahan-dahan akong pumunta papalapit sa warehouse at naghanap ng pwesto kung saan makikita ko kung ano ang nangyayari sa loob non. I am at the corner near the two big steel containers of water. Nakadungaw sa sirang bintana. "So, you think that all men are the same? We're not! Hindi ako gaya ng ibang lalaki na puro s*x lang ang habol! Don't compare me to them! Pero kung kayo punong-puno ng libog yang katawan niyo sige, ipaparamdam ko sainyo kung ano 'yong pinaranas niyo non sakin." Sabi nong lalaki, nong boss. Mayaman pala siya, nagkamali yata ang mga babaeng ito ng kinalaban nila. Yung baliw kong kaibigan nadamay pa. Yan sinasabi ko eh! Wag puro init ng katawan ang pinapairal. Wala silang ibang magawa kundi ay tumungo na lang na parang wala ng pag-asa. Kanina pa nila pinipilit makawala pero hindi nila kayang tumbasan ang lakas ng mga lalaking nakahawak sa kanila. "Start!!!" sabi ng boss at may mga dumagdag pang mga lalaki. Sobrang dami na ng nasa loob ng warehouse. Sa tingin ko'y hindi lalagpas sa 40 lalaki, at 10 yung babae kasama na si Savajnah. Unti-unting tinanggal ng mga lalaki ang mga pisi na nakagapos sakanila pati na rin ang busal na nakatakip sa bibig nila. "TUUUUUULLLOOOOOONNNNGGGGG!!!" malakas na sigaw ng mga babae habang sila'y hinuhubaran. Tumatakbo sila pero wala silang kawala sa bilis at dami ng mga lalaking nasa loob. Pinipilit nilang pumalag sa mga lalaking nakahubad na din, tayong-tayo na ang kanilang mga alaga. Habang yung boss nila ay tuwang tuwa habang pinagmamasdan silang nahihirapan. "Sige lang magpakasaya kayo, yan ang gusto niyo diba? Yung kinakantot kayo!!!" sigaw niya pa. Naalala ko na naman yung ako dati, na pinahihirapan habang sila'y nasasayahan sa kanilang nakikita at ginagawa. Yung pinipilit mong kumawala pero wala na! Wala ka ng ibang magawa. Sa isang babae ay halos lima ang tumitira, may nagpapasubo, kumakantot at kung ano-ano pa. Ang daming nangyayari sa loob. Si Savajnah kahit ganun siya eh, parang nasasaktan na siya biruin niyo dalawang taguro ang pilit na ipinapasok sa kanya. Halos napapapikit na nga siya sa sobrang sakit. At bukod pa don meron pang pumapasok sa pwet niya. "Ahhhhh... ahhhhh... ahhhh" yan ang tanging wika ng mga lalaki. Habang ang mga babae naman ay iniinda ang sakit. Hubot-hubad lahat ang mga tao na nasa loob. "Wag na ... itigil niyo na'to" pagmamakaawa nila. Ang gulo na ng kanilang buhok dahil sa pinipilit silang isubo yung dapat ay hindi naman isinusubo . May isang babaeng nagboblow job pero bigla niya kinagat yung ari na lalaki kaya naman eh bigla niyang nahugot ang ratbu mula sa bibig nito. Bigla niyang sinampal yung babae habang hawak hawak na dumudugo niyang alaga. Mabilis namang may pumuntang mga lalaki sakanya at pilit na pinagkakasya ang tatlong ari sa maliit nitong bibig. Kawawang babae, mapupunit na ang kanyang bibig dahil sa mga ito. Hindi ko alam ang rason kung bakit nangyari yung ganito? Ganito na ba talaga ang mundo? Punong-puno ng kahalayan. Kaunting galaw mo walang ibang maisip ang tao kundi f*ck agad. We are already f*cked up because of this unfair life. Tas yung mga tao pa. F*CK!!!! *Eury's POV* "ahhhhhhhh... uhmmmmm.... Mmmm" halinghing ng mga lalaking patuloy na nag-papakasarap sa pag-tira sa mga babaeng pawis na pawis at ang dumi-dumi na. May nakikita na rin akong mga sugat sa iba't ibang parte ng kanilang katawan. Sobrang naaawa nako sa mga babaeng nasa loob, bakit ba kasi sa dami ng mapagtitripan itong lalaki pa ngayon na nasa kanilang harapan ang kanilang napili. Mga desisyon din kasi! Porket gwapo patira lang sila ng patira. "ang saaaaaaaraaaaaapppppp aaaahhhhhh....ahhhhh..." patuloy pa rin ang pag-indayog ng mga lalaki at ang pagsayaw ng kanilang katawan na bumabaon sa kaibuturan ng mga babae, mga babaeng halos tumitirik na ang mga mata dahil sa todong pagbayo at paghampas ng mga matitipunong lalaki sa mga balingkinitan nilang katawan. Napakababoy na ng mundo pati na rin ng mga tao. I can't imagine living my life in a way like this when I was just a student but this is reality and I can't escape from it. This is the world now. I was staring at the man whom I thought died already. The ecstasy on his face was really obvious. I could say that because of the big flashing smile I've seen on his face. Magiging katulad niya kaya ako? Dahil sa paghihiganti ay naging sobrang sama at nahaluan na ng dugong demonyo. Makakaya ko rin kaya na makakita ng maraming taong nahihirapan dahil sa paghihiganti na di ko alam kung may katuturan o isang kahibangan? Makakaya ko kayang alisin lahat ng kabutihang natitira sakin para lang sa paghihiganti na parating ginagawa ng tao sa tuwing sila'y naagrabyado? Wala tayong magagawa kundi maghiganti di ba? Kasi nasaktan tayo, kasi tao lang tayo na gustong bumawi sa iba at ayaw mag-palamang. Sa tingin ko kaya kong maging kasing sama niya, kung tutuosin higit pa ang dinanas ko kaysa sa nangyayari ngayon sa mga babaeng ito Mas higit pa yung paghihirap na dinanas ko. Balewala pa itong nakikita ko ngayon, wala pa 'to sa kalahati ng karanasan ko. Hindi ko naman pwedeng hayaan na lang ang kaibigan ko sa ganitong kalagayan, wala na akong ibang kaibigan kundi siya na lang. Nag-isip ako ng paraan kung paano ko siya maililigtas, wala naman akong pakialam sa ibang babaeng nasa loob, bahala na sila sa buhay nila no, ginusto din nila yan eh' . Sila yata nauna na mang-gahasa ng lalaki. Yan ngayon sila naman ginagahasa mabilis talaga ang karma. Sana talaga nasarapan din sila, dapat inenjoy na lang nila eh para di saying effort ng mga lalaki sa pagbayo ng katawan nila, pawis na pawis na nga ang mga lalaki, kitang kita na ang kanilang mga abs dahil sa kinang ng pawis na pumapalibot sa kanilang buong katawan. In fairness naman kasi dina lugi yung mga  babae may mga gwapo din naman kasing tumitira sa kanila. Sure na buntis 'tong mga 'to sa dami ba naman ng semilya na pumapasok sa epep nila. Stop na nga, kailangan ko pang iligtas yung kaibigan ko dahil parang di siya nag-eenjoy. Nag-isip ako ng ilang minute para mga plano. Nagtapon ako ng isang malaking tipak ng bato sa ilog para marinig nila na tao sa labas, pero wala yung nagawa nasa focus sila sa pagkantot eh. Kaya naman binuksan ko yung phone ko at sinagad ang volume nito, nagpatugtog ng music na parang wang-wang, yung parang sa police at tinapon ko yung cellphone sa kabila ng ilog para kung lumabas sila ay do'n sila maghanap. Patuloy na tumutunog na yung phone ko. Tinumba ko 'yong isang malaking container ng tubig para makuha ang atensyon nila. Ubos-lakas ko itong sinipa. Nang marinig nila iyon, agad na hinugot ng mga lalaki ang kanilang alaga na nakabaon sa mga babae, dali-dali nilang kinuha ang kanilang mga damit at nagsuot. Ang mga babae naman ay umaliwalas ang mga mata na parang nakaramdam ng kakaibang pag-asa. Kumuha ng baril yung mga lalaki, lumabas sila at hinanap kung saan nanggagaling yung ingay. Habang sila ay busy sa paghahanap pumunta ako sa loob ng warehouse ng dahan-dahan patungo sa likod ni Savajnah na hubot hubad pa rin. "Eury?" gulat na pagkakasabi ni Savajnah na sugat sugat na. "Shhhhhhhhh! Umalis na tayo dito." Hinawakan ko siya sa kamay at marahang naglakad papalabas ng warehouse. Hind na namin nakuha yung damit niya sapagkat pag kinuha naming yun mas mawawalan kami ng pag-asa na matakas. Buti naman at hindi nag-inarte si Savajnah na wala siyang damit. Nakalabas na kami ng warehouse, dumaan kami sa likod kaya hindi nila kami namalayan na papalabas at patuloy pa rin sa paglalakad upang makalayo na ng lubusan sa warehouse nayun. Habang 'yong ibang mga babae kanya-kanyang takbo na din at kuha ng mga damit nila. Nakaabot na kami ni Savajnah sa may sasakyan ko at narinig nila ang pagputok ng mga baril. Mukhang pinagpapatay na yata nila yung mga babaeng naiwan. Kaya dali-dali na kaming pumasok ni Savajnah sa kotse at pinaharurot na yung sasakyan dahil baka maabutan pa nila kami. "Maraming salamat Eury!" wika ng kaibigan ko habang pinapaandar ko na yung sasakyan. "Wala yun, punta lang muna tayo sa mall upang bumili ng damit mo." Pagkasabi ko no'n ay parang nakatulog na siya. Sobrang napagod yata siya. Nasaid ng mga lalaking yun ang lakas ng kaibigan. Lupaypay ngayon. Kahabag-habag.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD