ในห้องนอนที่คอนโดชั้นยี่สิบ คืนนี้ไม่มีแสงไฟเปิดทิ้งไว้ มีเพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาสะท้อนร่างเล็กของ ฟาร์ม ที่กำลังถูกคิง กอดปลอบประโลมอยู่บนเตียงกว้าง กลิ่นหอมสะอาดจากตัวคิงทำให้ความหวาดกลัวในใจของฟาร์มค่อยๆ มลายหายไป แทนที่ด้วยความโหยหาในอ้อมกอดที่แสนปลอดภัยนี้
"พี่คิง ขอบคุณนะคะที่อยู่ข้างฟาร์ม"
ฟาร์มกระซิบพลางซุกหน้าเข้ากับแผงอกแกร่งที่เปลือยเปล่า
"พี่จะอยู่ตรงนี้เสมอใครที่ทำหนูเจ็บ พี่จะทำให้มันเจ็บกว่าร้อยเท่า"
คิงเชยคางมนขึ้นมาสบตา แววตาคมเข้มเต็มไปด้วยความคลั่งรักและห่วงใย
"คืนนี้ ให้พี่ดูแลหนูนะ ให้พี่ลบภาพเลวร้ายพวกนั้นออกไปจากหัวหนูให้หมด"
ริมฝีปากหนาประกบลงบนปากบางอย่างอ่อนโยนในตอนแรก ก่อนจะเริ่มทวีความเร่าร้อนขึ้นตามแรงอารมณ์ คิงบรรจงถอดชุดนอนผ้าลื่นของฟาร์มออกอย่างทะนุถนอม ราวกับเธอกลายเป็นแก้วบางที่เขาต้องถนอมไว้สุดชีวิต ร่างกายขาวนวลที่เต็มไปด้วย
