ละลายรักน้องสาวเพื่อนสนิท

มัดจำไว้ก่อน

"ชอบพี่มาตั้งแต่มัธยมทำไมไม่บอกครับ"

คำถามทุ้มต่ำที่อยู่ใกล้หูทำเอาฟาร์มตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ใบหน้าหวานแดงซ่านลามไปถึงใบหูและลำคอขาวเนียน ดวงตากลมโตสั่นระริกมองสบตาคมกริบของคนตัวสูงอย่างคนทำตัวไม่ถูก มือไม้ที่เคยซุกซนกลับดูเกะกะไปหมด

"ฟาร์ม... ฟาร์มแค่... เอ่อ... คือว่า..."

ฟาร์มอ้ำอึ้ง ตอบไม่ถูก สมองตื้อไปหมด ไม่รู้จะปฏิเสธหรือยอมรับดี เพราะหลักฐานคาหนังคาเขาขนาดนี้

"แค่?" คิงเลิกคิ้วถามพลางกระชับกอดแน่นขึ้นอีกนิด จนแผ่นหลังเล็กแนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขา

"แค่แอบมอง แค่แอบถ่ายรูป แค่แอบเขียนไดอารี แต่ไม่คิดจะแอบบอกพี่บ้างเหรอ?"

"ก็ พี่คิงเย็นชาออกขนาดนั้น ฟาร์มกลัวกลัวพี่คิงรังเกียจ..."

เสียงใสตอบอ้อมแอ้มในลำคอพลางก้มหน้าหลบสายตา

คิงกระตุกยิ้มอย่างผู้ชนะกับท่าทางน่าเอ็นดูของคนในอ้อมกอด เขาโน้มหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งชนกับแก้มใส

"เย็นชาแต่ก็จีบเธอแค่คนเดียวนะครับ ยัยหนู"

"พี่คิง! อย่ามาเรียกเเบบ... อื้อ"

ยังไม่ทันที่ฟาร์มจะพูดจบ ริมฝีปากหยักของคิงก็ทาบทามลงมาปิดปากเธอเบาๆ มันเป็นเพียงสัมผัสที่อ่อนโยนและแผ่วเบาราวกับขนนกนก แต่กลับทำให้หัวใจฟาร์มเต้นรัวราวนกลงกลองรบ ร่างกายเธออ่อนระทวยจนต้องยกมือขึ้นมาเกาะแขนเสื้อช็อปของเขาไว้เพื่อพยุงตัว

คิงผละริมฝีปากออกช้าๆ มองสบตาคนที่กำลังยืนตาโตหน้าแดงแป๊ด

"ถือว่าเป็นจูบมัดจำต่อไปนี้ห้ามแอบชอบพี่แล้วนะ ให้เปิดเผยได้เลย โอเคไหมครับ?"

ฟาร์มไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่พยักหน้าหงึกหงักอย่างจำยอม

เช้าวันต่อมา ตึกวิศวกรรมศาสตร์

บรรยากาศหน้าตึก เช้านี้คึกคักไปด้วยนักศึกษาที่กำลังเดินเข้าห้องเรียน แต่แล้วเสียงรอบข้างก็พลันเงียบสงบลงราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง เมื่อร่างสูงโด่นของ 'คิง' เดินเข้ามาพร้อมกับถือกระเป๋าเป้ใบเล็กสีหวาน ที่ดูขัดกับลุคโหดๆ ของเขามาไว้ในมือ ส่วนอีกมือกลับจูงมือร่างเล็กของ ฟาร์มดินเคียงข้างกันเข้ามา

"เห้ย นั่นมันพี่คิงเครื่องกลปีสี่นี่นา จูงมือน้องฟาร์มเกษตรปีสองมาได้ยังไงวะ"

"เชี้ย แล้วพี่คิงถือกระเป๋าให้น้องเขาด้วยเหรอเนี่ย ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นพี่แกถือกระเป๋าให้ใครเลยวะ"

เสียงพึมพำกระซิบกระซาบดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ ฟาร์มหน้าแดงแป๊ด พยายามจะดึงมือออกแต่คิงกลับกระชับมือแน่นขึ้นอีก

"ไม่ต้องไปสนใจ... มองแค่พี่ก็พอ"

ในขณะนั้นเองกลุ่มของไฟต์เตอร์ เนโอ และวินเนอร์ก็เดินผ่านมาพอดี

"ไอ้คิง! มึงพาน้องกูไปไหน"

ไฟต์เตอร์ตะโกนถามพลางรีบวิ่งเข้าขวางหน้า "แล้วทำไมมึงต้องจูงมือน้องกูแบบนั้นด้วยวะ"

คิงหันไปมองไฟต์เตอร์ด้วยสายตานิ่งเงียบแต่กลับเต็มไปด้วยรังสีอำนาจ

"กูพาแฟน กูไปส่งเรียนมีปัญหาอะไรไหมวะไอ้ไฟต์?"

คำประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ทรงพลังของคิง ทำเอาเสียงซุบซิบซนรอบลานเกียร์เงียบกริบลงทันที ราวกับมีใครเอาสตั๊ดมาอุดปากคนทั้งคณะไว้ 'ไฟต์เตอร์' ยืนตาค้าง อ้าปากค้างจนแมลงวันแทบจะเข้าไปสร้างรัง ส่วน เนโอ ถึงกับสำลักน้ำพ่นออกมาเต็มพื้น

"ฟะ... แฟน? มึงว่าใครเป็นแฟนใครนะไอ้คิง"

ไฟต์เตอร์แผดเสียงลั่นพลางพุ่งชาร์จเข้าไปคว้าคอเสื้อช็อปเพื่อนรัก

"น้องฟาร์ม! บอกเฮียมาสิว่ามันขู่บังคับอะไรเรา หรือมันเมาค้างจากเมื่อคืน"

"เอ่อ... คือ เฮียไฟต์คะ..."

ฟาร์มก้มหน้าจนคางชิดอก มือเล็กบีบมือคิงแน่นอย่างหาที่พึ่ง

"คือ... เราคบกันจริงๆ ค่ะ"

"เชี้ยยยยยยย"

เสียงสบถของไฟต์เตอร์ดังระงมไปทั่วลาน เนโอรีบเข้ามาล็อคตัวเพื่อนรักไว้ก่อนจะเกิดเหตุฆาตกรรมกลางคณะ

"ไอ้ไฟต์ใจเย็น มึงดูหน้าไอ้คิงดิ มันจริงจังนะเว้ย นัยน์ตามันพราวระยับยิ่งกว่าตอนสอบได้ท้อปอีก"

คิงไม่ได้สนใจท่าทีฟาดงวงฟาดงาของเพื่อน เขาหันไปหาฟาร์มที่ยืนตัวสั่นพิงไหล่เขาอยู่ มือหนายกขึ้นลูบหัวกลมมนอย่างเบามือต่อหน้าสายตานับร้อยคู่

"ไปเรียนเถอะครับ เดี๋ยวเลิกเรียนพี่มารอรับที่เดิม"

"คะ... ค่ะพี่คิง"

ฟาร์มรับกระเป๋าคืนมาพลางส่งยิ้มหวานหยดทำให้ไฟต์เตอร์แทบจะกระอักเลือด แล้วรีบวิ่งกึ่งเดินหนีเข้าไปในตึกเรียนทันที

คิงก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับไฟต์เตอร์ที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำเหมือนราดด้วยซอสพริก

"ไอ้คิง มึงแอบกินเงียบเหรอวะ มึงรู้ไหมนั่นน้องกู! น้องสาวคนเดียวของกู"

"เออ รู้กูถึงได้จีบไง"

คิงตอบหน้าตายพลางปัดมือไฟต์เตอร์ออกจากเสื้อช็อ

"กูจีบของกูมาตั้งนาน มึงนั่นแหละที่โง่ดูไม่ออกเอง"

"จีบมาตั้งนาน? ตอนไหนวะ"

"ตอนที่มึงมัวแต่นอนเมา แล้วกูต้องไปรับไปส่งน้องมึงแทนไง" คิงเลิกคิ้วท้าทาย

"ขอบใจนะที่เปิดทางให้เพื่อนรัก"

"ไอ้คิงงงง มึงมานี่เลยนะ"

ไฟต์เตอร์พยายามจะกระโจนใส่ แต่คิงกลับเดินล้วงกระเป๋าจากไปอย่างผู้ชนะ ทิ้งให้เพื่อนรักยืนดิ้นเร่าๆ อยู่กลางลานเกียร์

เย็นวันนั้น ฟาร์มเดินออกมาจากตึกพร้อมเพื่อนๆ อย่างใบหยกและเนเน่ที่รุมซักไซ้เรื่องราวเมื่อเช้าจนหูแว่ว แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดกะทึก เมื่อเห็นรถซุปเปอร์คาร์สีดำคันคุ้นตาจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าตึก และเจ้าของรถที่ยืนพิงประตูรถกอดอกรออยู่

"พวกเเก ฉันไปก่อนนะ พี่คิงมารับเเล้ว "

"โอ้วว.. ตั้งเเต่มีเเฟน ทิ้งพวกกูเลยนะยัย ฟาร์ม "

ใบหยกเเละเนเน่ยืนเบ้ะบากให้เพื่อนสาว

ส่วนคิง ในลุคกางเกงยีนส์เสื้อยืดสีดำเรียบๆ แต่ดาเมจรุนแรงจนสาวๆ แถวนั้นแทบจะเดินชนเสา

"พี่คิง... มารอนานหรือยังคะ?"

ฟาร์มเดินเข้าไปหาพลางถามเสียงค่อย

"ไม่นาน เเต่ถึงนานเพื่อฟาร์มพี่รอได้ทั้งชีวิต"

คำพูดเลี่ยนๆ ที่ออกมาจากปากคนหน้านิ่งทำให้ฟาร์มหน้าร้อนผ่าว คิงเปิดประตูรถให้เธอก่อนจะโน้มตัวลงมาสวมเข็มขัดนิรภัยให้ ระยะห่างที่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ทำเอาฟาร์มเผลอกลั้นหายใจ

"วันนี้เหนื่อยไหมครับ"

เขาถามพลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้มใสเบาๆ

"ไม่ค่อยเหนื่อยค่ะ แต่เขินคนทั้งคณะมากกว่า"

"ชินซะเถอะ เพราะต่อจากนี้ พี่จะแสดงความเป็นเจ้าของ ยัยหนู ของพี่ให้ชัดเจนกว่านี้อีก"

คิงกดจูบลงบนหน้าผากเนียนหนักๆ หนึ่งทีเป็นการปิดท้าย ก่อนจะออกรถมุ่งหน้ากลับคอนโด โดยที่ในกระจกหลังเห็นร่างของไฟต์เตอร์ที่ออกรถตามมาติดๆ ราวกับวิญญาณอาฆาต