ละลายรักน้องสาวเพื่อนสนิท

หวงน้องสาว

ปัง ปัง ปัง ..

"ยัยฟาร์ม! เปิดประตูให้เฮียเดี๋ยวนี้อย่าให้เฮียต้องไปเอาคีย์การ์ดสำรองที่นิติฯ มาไขนะ"

เสียงทุบประตูห้องของ ไฟต์เตอร์ดังสนั่นจนข้างห้องแทบจะออกมาด่า ฟาร์มที่เพิ่งก้าวเท้าเข้าห้องมาพร้อมกับ คิงถึงกับสะดุ้งตัวโยน เธอหันไปมองคนตัวสูงที่ยังคงยืนหน้านิ่งถือกุญแจรถเล่นอย่างไม่ทุกข์ร้อน

"พี่คิง เฮียไฟต์มาจริงๆ ด้วย ทำยังไงดีคะ"

"ก็เปิดสิ... จะได้คุยกันให้จบ"

คิงตอบเรียบๆ พลางเดินไปทรุดตัวนั่งบนโซฟาอย่างถือวิสาสะ ราวกับเตรียมรับแรงกระแทกไว้แล้ว

ฟาร์มจำใจเดินไปเปิดประตู พอสลักหลุดออก ไฟต์เตอร์ก็พุ่งพรวดเข้ามาในห้องราวกับพายุทอร์นาโด สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วห้องจนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่ร่างสูงของคิงที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา

" ไอ้คิง มึงยังกล้าเสนอหน้ามาที่นี่อีกเหรอวะ "

ไฟต์เตอร์พุ่งเข้าไปชี้หน้าเพื่อนรัก "

แล้วนี่อะไร มึงมานั่งห้องน้องกูเหมือนเป็นเจ้าของห้องได้ไง"

"กูก็มาส่ง 'แฟน' กูไง"

คิงตอบน้ำเสียงกวนประสาทเล็กน้อย

"มึงนั่นแหละ มาตะโกนโหวกเหวกอะไรห้องน้อง เกรงใจคนอื่นบ้าง"

"กูไม่เกรงใจใครทั้งนั้น ยัยฟาร์มมานี่"

ไฟต์เตอร์ดึงแขนน้องสาวมาไว้ข้างตัว

"บอกเฮียมาเดี๋ยวนี้ มึงไปพลาดท่าคบกับไอ้น้ำแข็งเดินได้นี่ตอนไหนเมื่อวานยังบอกว่าไม่เห็นมันอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

"เอ่อ... คือ..."

ฟาร์มก้มหน้าอึกอัก

"ฟาร์ม ฟาร์มชอบพี่คิงมานานแล้วค่ะเฮีย แล้วพี่คิงเขาก็ เพิ่งจะเริ่มมาจีบฟาร์มจริงจังเมื่อไม่นานมานี้เอง"

"ไม่นานเหรอ?"

ไฟต์เตอร์หันไปแยกเขี้ยวใส่เพื่อนรักอีกครั้ง

"ไอ้คิงมึงตอบกูมา มึงแอบล่อลวงน้องกูตอนไหน อย่าบอกนะว่าไอ้เรื่องพัสดุผิดชั้น หรือเรื่องไก่ต้มน้ำปลาวันนั้นมึงวางแผนไว้หมดแล้ว"

คิงกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับ

"เออ... กูวางแผนเองแหละ ถ้าไม่ทำแบบนั้น มึงจะยอมปล่อยให้กูอยู่กับน้องมึงสองต่อสองเหรอ?"

"ไอ้เชี้ยยยย มึงมันเจ้าเล่ห์"

ไฟต์เตอร์แทบจะกระโจนใส่ถ้าเนโอไม่โผล่เข้ามาคว้าเอวไว้ทันเนโอตามมาติดๆ เพราะกลัวเพื่อนฆ่ากันตาย

"ไอ้ไฟต์ใจเย็น น้องรักกันมึงจะไปขัดทำไมวะ"

เนโอพยายามกล่อม

"ดูสิ ไอ้คิงมันดูแลน้องดีจะตาย ถือกระเป๋าให้ จูงมือส่งถึงตึกมึงควรดีใจนะที่มีเพื่อนรวยๆ หล่อๆ อย่างไอ้คิงเป็นน้องเขย"

"น้องเขยพ่อมึงดิกูกับมันเป็นเพื่อนกันนะเว้ย"

ไฟต์เตอร์โวยวาย

"ยัยฟาร์ม มึงห้ามคบกับมันนะ เฮียไม่ยอม ไอ้นี่มันอันตราย มันนิ่งๆ แบบนี้แหละแต่ข้างในมันเสือชัดๆ"

"เสือ.. ก็ล่าแค่ลูกไก่ตัวเดียวเนี่ยแหละ"

คิงพูดพลางปรายตามองฟาร์มด้วยสายตาหวานเชื่อมจนคนโดนมองแทบละลาย

"ไฟต์ มึงหวงน้องกูเข้าใจ แต่กูจริงจังนะเว้ย ถ้ากูไม่จริงจัง กูไม่ประกาศออกหน้าออกตาให้เสียประวัติเสืออย่างกูหรอก"

คำพูดจริงจังของคิงทำให้ไฟต์เตอร์ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาหันไปมองน้องสาวที่ยืนหน้าแดงบิดเขินอยู่ข้างๆ เห็นแววตาที่มีความสุขของฟาร์มแล้ว เขาก็เริ่มใจอ่อนลงนิดหน่อย แต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้น

"เออ คบก็คบ แต่กูมีข้อแม้"

ไฟต์เตอร์กอดอกทำหน้ายักษ์วางมาดพี่เขย

"ไอ้คิง ห้ามมึงทำน้องกูเสียใจ ห้ามมึงพาน้องกูไปค้างที่ห้องมึงชั้นสามสิบเด็ดขาดแล้วที่สำคัญ..."

"อะไรอีก "

คิงถามเสียงเข้ม

"ห้ามมึง... อึ้บ... ทำอะไรเกินเลยน้องกู จนกว่ากูจะอนุญาต เข้าใจไหม"

คิงไม่ตอบ เขาเพียงแค่ลุกขึ้นเดินไปหาฟาร์ม แล้วยกมือขึ้นยีหัวเธอเบาๆ ต่อหน้าไฟต์เตอร์เเละเนโอ "เรื่องนั้น... พี่สัญญาไม่ได้ว่ะ แต่พี่สัญญาว่าจะดูแล เด็กคนนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้... โอเคไหม?"

"โอ๊ยยยย กูหมั่นไส้มึงฉิบหายไอ้คิง"

ไฟต์เตอร์สะบัดหน้าหนี

"ฟาร์ม ถ้ามันรังแกอะไร บอกเฮียนะ เฮียจะเอาเท้าไปฟาดหน้ามันเอง"

เสียงประตูห้องปิดลงเบาๆ ทิ้งให้ความเงียบโรยตัวเข้าปกคลุมห้องนั่งเล่นที่เพิ่งผ่านศึกฝีปากมาสดๆ ร้อนๆ ฟาร์มยืนพิงประตูถอนหายใจยาวพลางก้มหน้าหลบสายตาคมกริบของคิงที่ยังคงนั่งกอดอกมองเธออยู่บนโซฟา

"เฮียไฟต์.. กลับไปแล้วเหรอคะ?"

ฟาร์มถามเสียงอ้อมแอ้มหลังจากที่เธอไปทำธุระส่วนตัวมา

"อืม กลับไปพร้อมไอ้เนโอแล้ว"

คิงตอบเสียงทุ้มต่ำพลางลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงใหญ่เดินตรงเข้ามาหาเธอจนฟาร์มต้องถอยร่นพิงประตูห้องนอน

"ทีนี้ ก็เหลือแค่เราสองคนแล้ว"

ฟาร์มเงยหน้ามองคนตัวสูงด้วยแววตาสั่นระริก

"พี่คิง ทำไมถึงตอบเฮียไปแบบนั้นล่ะคะ?"

"พี่ตอบอะไร?"

เขาเลิกคิ้วถามพลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้มใสเบาๆ

"ก็ที่บอกเฮียว่า จะไม่สัญญาเรื่องที่จะทำอะไรเกินเลยฟาร์ม จนกว่าเฮียจะอนุญาต"

คิงกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พลางโน้มหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกชนกัน

"แล้วเธออยากให้พี่สัญญาแบบนั้นเหรอยัยหนู?"

"ก็เฮียไฟต์เขาห่วงฟาร์มนี่คะ ฟาร์ม ฟาร์มแค่"

"แค่กลัวพี่เหรอ?"

เขาถามเสียงพร่าพลางใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากบางเบาๆ

"ไม่ต้องกลัวพี่สัญญากับเฮียไปแล้วว่าจะดูแลเธอให้ดีที่สุด แต่พี่ไม่ได้สัญญานี่ว่าจะห้ามใจตัวเองไม่ให้รักเธอแบบผู้ใหญ่ ได้ยังไง"

ไม่รอให้ฟาร์มปฏิเสธ คิงก็ประกบริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่แค่จุ๊บมัดจำเหมือนเมื่อคืน แต่เป็นจูบที่ลึกซึ้งและรุนแรงขึ้นตามความอัดอั้นในใจของเขา ลิ้นหนาค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน แย่งชิงลมหายใจและสติสัมปชัญญะของคนตัวเล็กไปจนหมดสิ้น

"อื้อ..."

ฟาร์มเผลอหลุดเสียงครางเบาๆ ในลำคอ มือเล็กยกขึ้นเกาะไหล่กว้างของคิงไว้เพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มลง ความหอมหวานของริมฝีปากเธอทำให้คิงแทบคลั่ง เขาขบเม้มริมฝีปากบางเบาๆ อย่างย่ามใจ พลางใช้ลิ้นหนาหยอกล้อกับลิ้นเล็กของเธออย่างชำนาญ

ในขณะที่จูบยังคงดำเนินไปอย่างรุ่มร้อน มือหนาของคิงก็เริ่มไม่อยู่นิ่ง มันค่อยๆ สอดเข้าไปใต้เสื้อยืดสีหวานของฟาร์ม สัมผัสกับผิวเนื้อเนียนละเอียดจนเจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวนกลงกลองรบ

"พี่คิง... อย่า... อย่าเพิ่ง..."

ฟาร์มพยายามจะดันอกแกร่งออก แต่แรงน้อยๆ ของเธอไม่อาจต้านทานคนตัวสูงได้เลย

"แค่ขอสัมผัส ให้ชื่นใจหน่อยไม่ได้เหรอครับ?"

คิงกระซิบข้างหูเสียงพร่า นัยน์ตาคมเข้มฉายแววความต้องการออกมาอย่างปิดไม่มิด

"พี่สัญญากับเฮียแล้ว ว่าจะไม่สอดใส่จนกว่าจะถึงเวลาแต่พี่ไม่ได้สัญญานี่ ว่าจะห้ามตัวเองไม่ให้ล่วงเกินเด็กดีของพี่ได้ยังไง"

คำพูดพร่าเลือนของเขาทำให้ฟาร์มหน้าร้อนผ่าว เธอรู้ดีว่าตอนนี้เธอกำลังจะตกเป็นทาสของความเย้ายวนที่เขาหยิบยื่นให้ แต่ในใจกลับยอมจำนนต่อสัมผัสอันอ่อนโยนและรุนแรงในเวลาเดียวกันของคนตรงหน้า

"พี่คิง..."

ฟาร์มพึมพำชื่อเขาเสียงเบาพลางหลับตาลงอย่างยอมรับชะตาตนเอง

คิงกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขายกตัวฟาร์มขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวพลางเดินตรงไปยังห้องนอนส่วนตัวของเธอ