ละลายรักน้องสาวเพื่อนสนิท

ฟาร์ม คิง

'ชาริสา' หรือ ฟาร์ม นักศึกษาคณะเกษตรศาสตร์ปีสอง เธอคือทายาทเจ้าของไร่องุ่นที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอปากช่อง บ้านของเธอนอกจากจะมีไร่องุ่นเขียวขจีสุดลูกหูลูกตาแล้ว ยังมีฟาร์มโคนมส่งออกที่สร้างรายได้มหาศาล แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฟาร์มทำตัวเย่อหยิ่ง เธอยังคงเป็นสาวน้อยเรียบร้อยที่น่ารักในสายตาเพื่อนๆ เสมอ ฟาร์มมีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ ไฟท์เตอร์ เรียนวิศวะสี่

"นี่เนเน่เย็นนี้ไปทำงานกลุ่มที่คอนโดไอ้วินเนอร์กันปะ?"

ใบหยก เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมเอ่ยชวน เพราะรู้ดีว่าห้องของวินเนอร์นั้น พร้อมที่สุด ทั้งทำเลและเครื่องดื่มเย็นๆ ในตู้เย็น

"มึงหยุดเลยใบหยกชวนกันยกขโยงไปเมาที่ห้องกู เดี๋ยวเเม่มาเห็นกูโดนด่าเละแน่"

วินเนอร์ รีบขัดขึ้นทันควัน

"แล้วจะไปห้องใคร ห้องไอ้ฟาร์มหรอ?"

เนเน่ หันไปมองฟาร์มที่ยืนหน้าตื่นอยู่

"มึงเป็นผู้ชาย มึงต้องเสียสละหน่อยสิวะไอ้วิน จะให้ไปห้องผู้หญิงอย่างพวกกูได้ไง"

"พวกมึงก็ผู้หญิงกันตั้งสามคน จะเข้าห้องกูที่เป็นผู้ชายคนเดียวได้ไงวะ"

วินเนอร์เถียงอย่างหัวเสีย เขายังจำวีรกรรมตอนปีหนึ่งที่พาเพื่อนกลุ่มนี้ไปฉลองวันเกิดที่ห้องได้ดี ครั้งนั้นห้องที่เขาพักกับพี่ชายแทบแตก จนโดนเเม่เขาด่าหูชาไปสามวัน

"หยุดๆ ไม่ต้องเถียงกันแล้ว ไปห้องฟาร์มก็แล้วกันโอเคไหม?

" เจ้าของชื่อสรุปจบปัญหา

"โอเค!!"

สามเสียงประสานกันอย่างพร้อมเพรียงจนฟาร์มได้แต่ยิ้มแหย

หลังแยกย้ายกัน ฟาร์มขับรถเก๋งสีขาวคันเล็กที่พ่อซื้อให้เป็นของขวัญตอนสอบติด มุ่งหน้ากลับคอนโดที่อยู่ใกล้สถาบัน เธอแวะซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ เพื่อซื้อของสดเตรียมไว้เผื่อเพื่อนตัวแสบทั้งสามหิว

ในขณะที่กำลังยืนรอจ่ายเงิน สายตาของฟาร์มก็ไปสะดุดเข้ากับร่างสูงโปร่งของใครคนหนึ่ง...

พี่คิง' เขาเป็นเพื่อนสนิทของเฮียไฟต์เตอร์ พี่ชายของเธอนั่นเอง ฟาร์มจำได้แม่นเพราะออร่าความหล่อและความนิ่งขรึมที่แผ่ออกมา เธอเห็นเขาจ่ายเงินเสร็จแล้วเดินออกไปที่รถข้ามฝั่งไปยังคอนโดเดียวกัน

ตึกตัก ตึกตัก...

ฟาร์มรีบหิ้วของก้าวเข้าไปในลิฟต์อย่างรวดเร็วเพราะใกล้เวลานัด แต่ในจังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิด...

"รอด้วยครับ"

ร่างสูงของรุ่นพี่คนเดิมก้าวเข้ามาในลิฟต์ด้วยท่าทางนิ่งสงบ ฟาร์มรีบกดเปิดประตูค้างไว้ให้เขาพลางพยักหน้าทักทายอย่างประหม่า

"อา... คะ... ค่ะ"

เขากดชั้น 30 ส่วนเธอกดชั้น 20 ภายในลิฟต์สี่เหลี่ยมแคบๆ นั้นเงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจ ฟาร์มรู้สึกได้ถึงสายตาที่มองมาจากด้านหลังจนทำตัวไม่ถูก เมื่อลิฟต์จอดที่ชั้นของตนเอง ขาเล็กๆ ก็รีบก้าวออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันหันไปมองว่าสายตาคมกริบคู่นั้นยังคงจ้องตามเธอจนประตูลิฟต์ปิดลง

19.00 น.

กลิ่นหอมของไก่ต้มน้ำปลาสูตรเด็ดฝีมือแม่เเป้งหอมที่สอนมาลอยอบอวลไปทั่วห้อง เมื่อเพื่อนๆ มาถึง งานกลุ่มที่ตั้งใจทำก็ดำเนินไปพร้อมกับเสียงบ่นหิวของใบหยก

"โอ๊ย พักกินข้าวก่อนได้ไหมวะ หอมจนพิมพ์ไม่ถูกแล้วเนี่ย"

ใบหยกโอดครวญ

"เออๆ พักก็พัก เดี๋ยวฉันโทรหาเฮียไฟต์แป๊บ เฮียบอกจะขอนอนพักที่คอนโดด้วย"

ฟาร์มตั้งท่าจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"พี่ชายแกมาทำอะไรแถวนี้วะ?"

เนเน่ถาม

"แกมาดูบอลห้องเพื่อนน่ะ แต่กว่าน่าจะดื่มจนเมาถึงได้ขอค้างที่นี่ด้วย "

ฟาร์มบ่นพึมพำ

"คิกๆ พีชายสุดหล่อฉันขี้เมาขนาดนั้นเลยเหรอวะไอ้ฟาร์ม?"

เนเน่ถามกลั้วหัวเราะ

" ไอ้เฮียไฟต์นี่ตัวตึงเรื่องดื่มเลย ผิดกับ พี่คิง เจ้าของห้องลิบลับเลยละ คนนั้นเขานิ่งอย่างกับน้ำแข็ง

เดี๋ยวพวกมึงไปตั้งโต๊ะรอเลย ขอโทรหาเฮียก่อน"

อีกด้าน ภายในคอนโดหรูชั้น 30 ห้องขนาดกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำเทาสไตล์โมเดิร์นคลาสสิก บัดนี้กลับคลาคล่ำไปด้วยเสียงเชียร์ฟุตบอลที่ดังสนั่นมาจากหน้าจอทีวียักษ์ขนาด 85 นิ้ว

คิง เจ้าของห้องนั่งพิงพนักโซฟาหนังแท้ด้วยท่าทางผ่อนคลาย มือหนึ่งถือกระป๋องเบียร์เย็นฉ่ำ ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสนิทตามนิสัยเดิม แต่สายตาคมกริบกลับไม่ได้จดจ่ออยู่ที่หน้าจอทีวีเสียทีเดียว เขากำลังนึกถึงร่างเล็กในชุดนักศึกษาที่เพิ่งเจอในลิฟต์เมื่อครู่...

ยัยแก้มป่องคนนันเป็นน้องไอ้ไฟต์เตอร์งั้นหรอ?

"เฮ้ย คิง มึงดูดิ้! ลูกนี้แม่งเกือบเข้าแล้วไอ้สัสเสียดาย "

เนโอเพื่อนสนิทอีกคนตะโกนลั่นพลางตบเข่าฉาด ขณะที่ ไฟต์เตอร์ พี่ชายจองฟาร์มซึ่งนั่งอยู่อีกฝั่งเริ่มมีสภาพตาปรือ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ แผ่ออกมาจากตัวเขาแสดงให้เห็นว่า ดื่มนำหน้าเพื่อนไปไกลแล้ว

"เออ กูก็ดูอยู่"

คิงตอบสั้นๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉย

"ดูเหี้ยไร ตาเหม่อไปถึงปากซอยละมึงอ่ะ"

ไฟต์เตอร์ที่เมาได้ที่เริ่มแซะเพื่อน

"เป็นไรวะ? ตั้งแต่กลับจากมหาลัยมา มึงก็นั่งนิ่งเหมือนรูปปั้นเข้าไปทุกที หรือเจอสาวที่ไหนถูกใจ?"

คิงปรายตามองเพื่อนขี้เมาครู่หนึ่งก่อนจะยกเบียร์ขึ้นจิบ

"เพ้อเจ้อ มึงเมาแล้วก็โทรบอกไอ้ฟาร์มมารับไป เดี๋ยวมันก็น่าจะถึงห้องมึงละ"

"เออๆ กูทักหามันละเนี่ย... เอิ๊ก"

ไฟต์เตอร์เรอออกมาเบาๆ

"มันบอกว่าทำงานกลุ่มอยู่ห้องน้องกู น้องฟาร์มนี่โคตรน่ารักเลยนะเว้ย เรียบร้อย อ่อนหวาน สเปกไอ้คิงมันเลยนะเนี่ย"

คำพูดของไฟต์เตอร์เหมือชงน้องสาวตัวเองให้เพื่อน ทำให้มือที่กำลังถือกระป๋องเบียร์ของคิงชะงักไปเล็กน้อย

"หุบปากไปไฟต์ มึงเมาแล้วเลอะเทอะ"

คิงดุเสียงเรียบ แต่ในใจกลับทวนชื่อนั้นซ้ำๆ... ฟาร์ม"เลอะเทอะเหรอวะ? เนโอ มึงดูมันทำมาเป็นเข้ม" ไฟต์เตอร์หันไปหาแนวร่วม

"แต่กูเตือนไว้ก่อนนะเว้ยน้องกูคนนี้กูหวงมาก ใครจะจีบต้องผ่านกูโดยเฉพาะพวกหน้านิ่งใจยักษ์แบบมึงอ่ะไอ้คิง"

คิงไม่ตอบอะไร เขาเพียงแต่ลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียงห้อง มองลงไปเบื้องล่าง เห็นแสงไฟจากเมืองหลวงที่ดูวุ่นวาย แต่ในหัวกลับนึกถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนแป้งเด็กที่ลอยวนอยู่ในลิฟต์ตอนที่เธอคนนั้นยืนอยู่ใกล้ๆ

เด็กนั่นอยู่ชั้น 20 สินะ...

ตืด... ตืด...

เสียงโทรศัพท์ของไฟต์เตอร์ดังขึ้น วินเนอร์คงจะถึงแล้ว และแน่นอนว่าคิงรู้ดีว่าวินเนอร์ไม่ได้มาคนเดียวแน่ๆ เพราะปกติพวกกลุ่มสี่สหายของน้องชายไฟต์เตอร์มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นพรวน

"เฮียฟาร์มอยู่หน้าห้องแล้ว เปิดประตูหน่อยคะ มารับกลับไปนอน"

เสียง ฟาร์มดังลอดออกมาจากโทรศัพท์

คิงเดินกลับมาเปิดประตูคอนโดให้รุ่นน้อง โดยที่ไม่ได้คาดคิดว่าทันทีที่ประตูเปิดออก เขาจะได้เห็นร่างเล็กที่เพิ่งนึกถึงเมื่อครู่ ยืนอยู่ข้างหลังวินเนอร์ พร้อมกับถือถุงใส่กล่องข้าวใบเล็กๆ มาด้วย

"สวัสดีค่ะ... พี่คิง"

เสียงใสๆ ที่เอ่ยทักทายอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทำเอาคนหน้านิ่งถึงกับใจกระตุกไปจังหวะหนึ่ง