Sierra
Nang magising ako kinabukasan, hindi ko maipaliwanag ang kaligayahan na aking nadarama. Ang aking puso ay tila naglalakbay sa mga alon ng kaligayahan, puno ng sigla at buhay. Nasa tabi ko pa rin siya at mahimbing na natutulog.
“Good morning, mahal kong hari. You look so tired,” mahinang bulong ko. Napapangiti ako nang maalala ang maalab naming gabi. Ilang beses namin pinadama ang pagmamahal at kasabikan namin sa isa’t isa. Sa huli sumuko rin siya kaya ngayon pagod na pagod.
Hindi na iyon panaginip. Nasa kama pa rin kami habang nadarama ang init at kumportableng pakiramdam na dulot ng katawan ni Manong na nakadikit sa akin. Hubo’t hubad pa rin kami. Ang mga paa namin ay parang kamay na magkasiklop at walang nais bumitaw.
Hindi ko kayang pigilan ang aking mga ngiti habang tiniti
