Chapter 3: Second Chance (Jake)
2032 Words
Nagulat ako nang isang araw ay tawagan ako ni Nicholas. Bagamat normal na sa amin ang nag-uusap at nangangamustahan ay iba ang nangyari ng araw na iyon.
"What do you mean na uuwi ako ng Pilipinas? Bakit may ipapagawa ka na naman ba sa akin?" tanong ko sa kaniya.
"This will be your last chance, Jake. Pinag-usapan namin itong maigi ni Mira. It's up to you if you're going to grab the opportunity or ignore it," aniya na hindi pa rin direktang sinasagot ang tanong ko.
"What are you talking about? Hindi kita maintindihan," natatawa ko pang sabi sa kaniya.
"I'm sorry. Sobrang na-excite lang ako sabihin sa'yo ang plano namin ni Mira. Uhhmmmm..." aniya na bahagya pang napatigil sa pagsasalita. "I don't know if magustuhan mo itong plano namin pero gusto naming makatulong lalo na ako dahil sa ako naman ang dahilan ng paghihiwalay niyo," dagdag pa niya.
"You mean it's about me and Hazel?" tanong ko pa sa kaniya.
"Yes. We will give her a ticket papuntang Isla El Cielo. And we want you to be there also. Subukan mong kausapin siya. Baka makatulong sa inyo ang Isla para magkaayos kayong dalawa. Malaking factor din ang environment sa decision making," tugon ni Nicholas.
Hindi ako nakapagsalita at iniisip ang sinabi ni Nicholas.
"Are you still there?" tanong niya sa akin.
"Yeah," tugon ko sabay hinga ng malalim.
"Sa tingin mo ba may pag-asa pa kaming dalawa? Nakita mo naman kung gaano siya kagalit sa akin. Ni ayaw nga niya akong makita. Kausapin pa kaya?" negatibo kong tugon sa kaniya.
Totoo ang sinabi ko dahil nang araw ng kasal nila ni Mira ay naging invisible ako sa paningin ni Hazel. Kung titingnan man niya ako ay puno ng galit ang kaniyang mga mata. Para namang sinasaksak ang puso dahil sa kaunting panahon na nagkakilala kami ay totoong minahal ko siya.
"It's worth to take a chance, Jake unless na wala ka ng nararamdaman sa kaniya. Mira is so sure na may nararamdaman pa si Hazel sa'yo. Alam mo rin naman ang nangyari sa amin ni Mira. Despite sa pinagdaanan namin ay naayos pa namin ang aming relasyon dahil sa mahal pa rin namin ang isa't isa. Alam mo rin na kailan man ay hindi natin maloloko ang ating mga puso. Kaya payo ko sa'yo ay 'wag mo bastang isuko ang nararamdaman mo hanggat meron pang pag-asa at opportunity," mahabang pahayag ni Nicholas.
Napag-isip ko na may punto nga naman ang kaibigan ko. Sa loob ng isang taon ay hindi nawaglit sa puso at isipan ko si Hazel. Araw-araw pa rin akong humihiling na sana ay magkaayos kami at mabigyan niya ako ng second chance. Mabuti na nga lang at sa panahon ng aking kabiguan ay naging abala ako sa aming negosyo. Doon ko na lang ibinuhos ang panahon ko para hindi na ako ma-depress gaya ng nangyari sa una kong relasyon.
"I'll think about it, Bro."
"Okay if that's what you want. Just call me kung sakaling pumayag ka," sabi ni Nicholas na bahagyang malungkot ang boses.
Pagkatapos naming mag-usap ni Nicholas ay tila nawala ako sa aking sarili. Natauhan na lamang ako nang makakuha na ako ng ticket pauwi ng Pilipinas. At pagkatapos kong maayos at maibilin sa aking assistant ang kompaniya ay umuwi na ako at dumiretso sa Isla El Cielo. Naibigay na rin sa akin ni Mira ang detalye ng pagdating ni Hazel.
Mula sa pagbaba niya ng eroplano hanggang sa pagpasok niya sa villa ay nakatanaw lang ako sa 'di kalayuan. Hindi kaagad ako nagpakita sa kaniya. Naisip ko kasing baka makasama pa iyon sa halip na makapag-ayos kami. Buong tiyaga akong naghintay na lumabas siya ng kanyang villa. At makalipas ang ilang oras ay nakita ko siyang naglalakad patungo sa harapan ng resort.
"She's still beautiful just like before," sabi ko sa aking sarili habang pinagmamasdan siya na naglalakad sa buhanginan.
Nag-ipon muna ako ng lakas ng loob bago nagpakita sa kaniya. Kabilin-bilinan kasi sa akin nina Nicholas at Mira na 'wag kong sasabihin na sila ang nagpapunta sa akin. Palabasin ko muna na aksidente lang ang pagkikita namin at sila na raw ang magpapaliwanag kay Hazel pagbalik nito ng Maynila. Umaasa kasi sila na magkakayos kami sa isang linggo na bakasyon ni Hazel sa Isla.
Ngunit ang akala ko na magandang pagkakataon ay hindi pala. Nang makita niya pa lang ang mukha ko ay halos magbaga na ang kaniyang mga mata sa galit. Masakit... Sobrang sakit na ang dating mata niya na puno ng pagmamahal sa akin ay napalitan na ng poot.
Ngunit ayaw kong basta na lamang sumuko. Hindi ako titigil hangga't hindi niya ako pinakikinggan. Kahit na ipagtabuyan pa niya ako ay buong tiyaga pa rin akong susubok.
"Can you stay with me?"
Parang musika sa aking pandinig ang tanong na iyon ni Hazel. Hindi halos ako makapaniwala na marinig ko iyon sa kaniya. Hindi ako nakasagot at walang salita na gustong lumabas sa aking bibig. Sa halip ay dahan-dahan akong humakbang palapit sa kaniya.
"Please stay with me," pumipiyok pa ang boses na sabi niya sa akin.
"Yes... I'll stay with you," mangiyak-ngiyak kong sabi at naupo ako sa kaniyang tabi.
Nanginginig ang aking mga kamay na pinupunasan ang kaniyang mga luha. Hanggang sa mapahagulgol na siya. Tuluyan na rin akong napaiyak at niyakap ko siya ng mahigpit.
"I'm sorry if I always make you cry. I'm sorry..." sabi ko sa kaniya habang hinahaplos ko ang kaniyang likuran.
Hindi siya sumagot at nagpatuloy lang siya sa pag-iyak. Hinayaan namin ang mga sarili na mailabas lahat ang sakit. Umiyak lang kami ng umiyak habang magkayakap na dalawa. Ilang minuto rin iyon hanggang sa kusa na rin kaming nagsitigil.
"Kukuha uli ako ng tubig na maiinom," sabi ko sa kaniya nang kumalas na kami sa pagkakayakap. Hindi siya sumagot ngunit tumango naman siya.
Tumayo na ako para kumuha ng tubig. Uminom muna ako dahil sa pakiramdam ko ay natutuyuan na ako ng lalamunan saka ko siya ikinuha.
"Thank you!" mahina ang boses na sabi niya nang maiabot ko sa kaniya ang isang baso ng tubig.
Ininom niya iyon at pagkatapos ay ipinatong niya sa mesa. Muli naman akong naupo sa kaniyang tabi.
"Thank you," sabi ko habang mataman ko siyang tinititigan.
"For what?" tanong niya na nakakunot ang noo.
"For giving me the chance."
Bigla siyang natahimik at tila nag-iisip. Nakita kong gumagalaw ang kaniyang bibig ngunit walang salita na lumalabas.
"I know it's hard and I understand how you feel. It's okay if hindi mo pa ako kayang patawarin sa ngayon. Ang mahalaga ay hinayaan mo akong maipaliwanag ko sa'yo ang side ko. Alam kong nasabi na nila sayo pero gusto kong marinig mo mismo sa akin___"
"I don't know kung tama itong ginagawa ko. O kung nag-iisip ba ako ng tama. Dahil sa totoo lang ay natatakot ako. Natatakot ako na masaktan muli... Na maloko muli. Baka kasi hindi ko na kakayanin pa. Baka tuluyan na akong bumigay," aniya na hindi na ako pinatapos sa pagsasalita habang nakatungo ang kaniyang ulo.
Ramdam ko ang mga salitang binitawan ni Hazel. Puno ng hinanakit iyon at hindi ko siya masisisi dahil sa nasaktan ko nga siya. Hinawakan ko ang kaniyang mukha at iiniangat iyon. Nagtitigan kaming dalawa.
"Hindi ko na hahayaan na mangyari at maramdaman mo ang mga iyon, Hazel. If you give me a chance I will treasure it. Hindi ko na iyon sasayangin pa," sabi ko na nabuhayan na ang aking loob.
"Please don't hurt me anymore, Jake. Please 'wag ka ng magsinungaling sa akin. Please take good care of my heart," puno ng pakikiusap niyang sabi.
"I will, Hazel. I will..." tugon ko at mahigpit ko siyang niyakap.
Sobrang saya ko ng mga oras na iyon. Pakiramdam ko ay tila muling nabuhay ang namatay ko ng puso. Matagal uli kaming magkayakap na dalawa. Nang maghiwalay na kami mula sa pagkakayakap ay dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha sa kaniya. Pinapakiramdaman ko kung tututol siya sa nais ko. Nang makita kong pumikit siya ay itinuloy ko na ang paghalik sa kaniyang labi.
Dampi lang sana ang ibibigay ko sa kaniya ngunit hindi ko napigilan ang sarili ko. Naging maalab na iyon at napapahawak na ako sa kaniyang mukha. Halos ayaw ng maghiwalay ang aming mga labi lalo at sumasagot na rin siya. Naging mapusok na ako hanggang sa gumapang na ang aking kamay sa kaniyang katawan.
"Jake..." tawag niya sa pangalan ko sa pagitan ng aming halikan.
"I miss you, Hazel. I really miss you," tugon ko at lalo pang pinainit ang aming halikan.
Alam ko na ang patutunguhan ng halikan naming iyon. Ipinasok ko na ang aking mga kamay sa loob ng kaniyang damit. Mabilis kong natanggal ang hook ng kaniyang suot na strapless bra. Nang makalas ko iyon ay inihagis ko sa sahig. Kinapa ko ang kaniyang dibdib. Nilamas ko iyon at napapaungol siya sa tuwing nilalaro ng hinlalaki ko ang kaniyang u***g.
"Uhhmmmm..." Ungol niya.
Nabuhay lalo ang pagnanasa ko sa kaniya nang marinig ko ang kaniyang mahihinang ungol. Nang hindi pa ako makuntento ay hinubad ko na ang kaniyang damit. Napakagat pa ako ng aking labi nang tumambad sa aking harapan ang kaniyang dibdib. Napalunok din ako ng aking laway saka ko iyon sinunggaban.
Dahan-dahan ko siyang inihiga sa sofa habang nakadede pa rin ako sa kaniya. Palipat-lipat ang bibig ko sa dalawa niyang bundok. Bahagya ko pa siyang sinulyapan. Nakapikit siya habang nakauwang ang kaniyang mga labi. Panay ang pakawala niya ng mahihinang ungol.
Saglit akong tumigil sa aking ginagawa. Hinubad ko na ang natitira niyang underwear pagkatapos ay naghubad din ako. Nakatingin lang siya sa akin habang tinatanggal ko rin ang aking saplot sa kaniyang harapan. Nang lumabas na ang alaga ko ay napapikit siya ng kaniyang mga mata.
"Bakit ka napapikit, Babe?" natatawang tanong ko sa kaniya. Kita ko ang pamumula ng kaniyang pisngi.
"Tinatanong pa ba 'yan?" aniya na nakapikit pa rin.
Napahalakhak na ako sa kaniyang reaksiyon. Hinawakan ko ang aking kargada. Tigas na tigas na iyon at handa ng makipaglaban kay Hazel.
"Umupo ka muna, Babe," sabi ko sa kaniya at inalalayan ko siyang makabangon.
"Ay ang laki ng ahas!" bulalas niya nang idilat ang kaniyang mga mata at saktong nasa kaniyang harapan nakatutok ang kargada ko.
"Na-miss mo ba ito, Babe?" natatawa kong tanong sa kaniya.
"Oo," nahihiya pa niyang sagot sa akin.
"Give me a blow job, Babe," malambing kong sabi sa kaniya.
Hindi siya tumugon ngunit hinawakan niya ang aking kargada. Hinalikan niya muna iyon saka dinilaan ang tuktok.
"F*ck! That is so good, Babe," sabi ko sa kaniya. Napaungol naman ako nang isubo na niya ang alaga ko.
Napahawak ako sa buhok ni Hazel. Itinali ko iyon gamit ang aking malaking kamay. Tinanggal ko lahat ang hibla na nakatakip sa kaniyang mukha. Nais ko kasing makita ang kaniyang ekspresyon habang bino-blow job ako.
"Ohhh... Sh*t!"
Paulit-ulit akong napapamura dahil sa sarap ng ginagawa niya sa akin. Lalo na ng subukan niyang isubo ang malaki at mahaba kong kargada. Napaduwal pa siya ngunit nagpatuloy pa rin sa ginagawa.
"Sumandal ka sa sofa, Babe," utos ko kay Hazel.
Sumunod naman siya. Itinukod ko ang aking kamay sa sofa saka kumadyot ako sa kaniyang harapan.
"Open your mouth wider, Babe."
Ginawa naman niya ang sinabi ko. Ibinuka niya ng husto ang kaniyang bibig. Binilisan ko pa ang paggalaw sa kaniyang harapan hanggang sa tuluyan na siyang naduwal.
"That's good, Babe. Thank you!"
Halatang na-miss nga niya ang pagroromansa naming dalawa dahil natawa lang siya. Muli ko siyang hinalikan sa labi. Pagkatapos ay gumapang na pababa ang mga halik ko hanggang sa lumuhod na ako sa kaniyang harapan. Muli kong inangkin ang kaniyang dibdib. Nang mahustuhan na ako roon ay bumaba na ang halik ko hanggang sa dumako na ako sa kaniyang hiyas na nasa pagitan ng kaniyang mga hita.
"Open you legs, Babe."
Ibinuka naman ni Hazel ang kaniyang mga hita at ipinatong pa niya iyon sa aking balikat. Buong pananabik na diilaan ko ang kaniyang kabibe.
"Aaahhh... Babe..." ungol niya at bahagya pang iniangat ang kaniyang balakang. Lalo naman akong ginanahan sa kaniyang ginawa.
Pinaghiwalay ko pa ng husto ang pisngi ng kaniyang kabibe para malaya kong magalugad ang kabuuan.
- Writer
