"Stacy!"
Mapait akong napangiti sa lakas ng sigaw ni Jaxon, umalingawngaw pa iyon sa apat na sulok ng opisina nito and I was wondering kung soundproof ba itong opisina niya?
Kasi kung hindi ay yari talaga kami kung sakaling may makarinig man sa pinag-uusapan namin ngayon. Sana naman ay wala. O kung hindi, ayos lang naman sa akin iyon. Ewan ko na lang kay Jaxon.
"Stacy..." bigkas ulit nito sa pangalan ko na may pagbabanta sa boses nang hindi ako umimik. "Umalis ka na. Sige na, saka na lang tayo mag-usap."
"Bakit hindi ka nagpaparamdam?" tanong ko, binabaliwala ang kaninang sinabi niya.
Sa sinabi ko pa ay sandali siyang natigilan, napipilan ako nitong tinitigan na para bang isa akong out of the world species. Kalaunan nang mapangisi ito, kasabay nang pagak niyang pagtawa.
"Kailangan ba
